دیدگاه یهودیان
نوح در تورات
داستان نوح در فصلهای ۶ تا ۹ کتاب آفرینش ذکر شدهاست. نوح در سال ۵۰۰ ام زندگی خود سه پسر به نامهای سام، حام و یافث داشت. در سال ششصدم خداوند که از گمراهی نسل آدمی اندوهگین شده بود، تصمیم به نابودی تمام آنها گرفت ولیکن به نوح که مرد درستکاری بود دستور داد که کشتی بزرگی بسازد تا نسل تمامی موجودات بعد از توپان ادامه پیدا کند. در تورات آمدهاست که پس از توپان او اولین مردی بود که قدم بر روی زمین گذاشت و تاکستان بزرگی ایجاد کرد و شراب نوشید. حام فرزند نوح در برابر پدر خود لخت ظاهر شد و این اتفاق را برای برادران خود نیز بازگو کرد و در نتیجه نوح او را نفرین(نفرین حام) کرده و زمین او را به سام داد. نوح سیصدو پنجاه سال بعد از توپان در سن نهصدو پنجاه سالگی درگذشت و سن او بیشترین سنی است که در تورات و انجیل برای یک انسان ذکر شدهاست.
دیدگاه یهودیان
در بین علمای یهودی در مورد درستکار بودن نوح اختلافاتی وجود دارد. در تورات ذکر شدهاست که او «درستکاری در میان نسل خود» بود و از این رو بعضی عقیده دارند درستکاری او نسبی بوده و تنها در زمان مردم خود که همگی گمراه بودند فردی درستکار محسوب میشود، ولیکن در مقایسه با زمان ابراهیم او فردی درستکار محسوب نمیگردد. آنان همچنین اشاره میکنند که نوح برای کسانی که قرار بود در زمان توپان قربانی گردند دست به دعا بر نمیدارد در حالیکه ابراهیم برای مردم قوم لوط قبل از عذاب دعا میکند. ولیکن در داستان تورات نوح هیج سخنی نمیگوید و دستورات خدا را مو به مو اجرا میکند. ولیکن بعضی دیگر از دانشمندان یهودی اعتقاد دارند که اینکه ساخت کشتی ۱۲۰ سال به درازا کشیده شدهاست نشاندهنده تلاش نوح برای دادن مهلت بیشتر به گناهکاران است.