خودروای ساخت و مونتاژ کره ی جنوبی

خودروهای ساخت و مونتاژ کره ی جنوبی

هیوندای

هیوندای

صنعت	گروه خوشه‌ای
بنیان‌گذاری	۱۹۴۷
بنیان‌گذاران	چانگ جو-یانگ
انحلال	۲۰۰۳
دفتر مرکزی	سئول، کره جنوبی
محدوده خدمات	جهانی
محصولات	خودرو صنایع سنگین خدمات مالی ساخت‌وساز مهندسی خرده‌فروشی فناوری هوافضا صنایع دفاعی فولاد

هیوندای (به کره‌ای: 현대) به مجموعه‌ای از کارخانجات و سازمان‌های مرتبط با آن اطلاق می‌شود که توسط چونگ جو-یونگ از کرهٔ جنوبی بنا شده‌است. نخستین کمپانی هیوندایی در سال ۱۹۴۷ میلادی بعنوان یک کمپانی ساختمانی بناشد و از سال ۱۹۵۴ شروع به دگرگونی وگسترش در دیگر زمینه های صنعتی کرد و در نهایت مجموعهٔ هیوندایی تبدیل به بزرگترین کمپانی زنجیره‌ای کرهٔ جنوبی شد.

معروف‌ترین سازمان هیوندایی، کمپانی هیوندای موتور می‌باشد که چهارمین تولیدکنندهٔ بزرگ خودرو در دنیا می‌باشد. صنایع سنگین هیوندای بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ کشتی در دنیا می‌باشد.

واژهٔ هیوندای در زبان کره‌ای به معنی «تازه» می‌باشد.

هیوندای موتور

هیوندای موتور

نوع شرکت	صنعت خودروسازی
بنیانگذاری	۱۹۶۷
موقعیت	، سئول، کره جنوبی
افراد مهم	چونگ جو-یونگ (مدیرعامل)
محصولات	خودروها و خودروهای تجاری
درآمد	۳۱.۸۶ تریلیون وون کره جنوبی (۲۰۰۹)
سود خالص	۲.۹۶ تریلیون وون کره جنوبی (۲۰۰۹)

هیوندای موتور (هانگول:현대 자동차 주식회사 و هانجا:現代自動車株式會社) که نام بخشی از گروه هیوندای کیا خودرو است، بزرگترین شرکت خودروسازی دنیا از لحاظ سود، چهارمین شرکت خودروسازی دنیا از لحاظ تعداد فروش و نخستین خودروساز دنیا از لحاظ سرعت رشد است.این شرکت در سال ۱۹۶۷ تاسیس شد.دفتر اصلی این شرکت در شهر سئول کره جنوبی است؛ کارکنان این شرکت حدود ۷۵۰۰۰ نفر و ظرفیت تولید سالانه آن در شهر اولسان،۱.۶ میلیون است.محصولات این شرکت از طریق ۶۰۰۰ نمایندگی و نمایشگاه به ۱۹۳ کشور دنیا صادر میگردد.کلمه هیوندای در زبان کره ای از دو کلمه هیون و دای تشکیل شده و به معنای مدرنیته است.نماد این شرکت برگرفته از حالت کج حرف "H" است.

خودروهای ساخت و موتاژ ژاپن

خودروهای ساخت و موتاژ  ژاپن

لکسوس

لکسوس

صنعت	صنعت خودروسازی
بنیان‌گذاری	۱۹۸۹
بنیان‌گذاران	ایجی تویودا
دفتر مرکزی	ناگویا، آیچی، ژاپن
محدوده خدمات	جهانی
افراد کلیدی	کیوتوکا ایسه (مدیر عامل اجرایی) مارک تمپلین (مدیرعامل لکسوس آمریکا)
محصولات	خودرو خودروهای لوکس
خدمات	خدمات مالی
مالک‌(ها)	تویوتا
وب‌گاه	Official sites (select by country)

ارکستر سمفونی لکسوس ۲۰۰۷

لکسوس، (به انگلیسی: Lexus)‏ و (به ژاپنی: レクサス)‏ بخش تولید خودروهای لوکس شرکت خودروسازی تویوتا می‌باشد، که در سال ۱۹۸۹ در ایالات متحده آمریکا راه‌اندازی شد.

امروزه لکسوس به برندی بین‌المللی تبدیل شده، که به‌عنوان بزرگترین تولیدکننده اتومبیل‌های سفارشی و خاص در کشور ژاپن شناخته می‌شود. این شرکت در حال حاضر تولیدات خود را در ۷۰ کشور جهان عرضه می‌کند و جزء ۱۰ برند برتر ژاپن بر پایه میزان ارزش بازار سرمایه، به‌شمار می‌آید.

دفتر مرکزی شرکت لکسوس در شهر ناگویا، آیچی ژاپن قرار دارد و دفاتر بین‌المللی و مراکز عملیاتی آن در شهرهای بروکسل، بلژیک و تورانس، کالیفرنیا مستقر می‌باشند.

ریشه‌های تاسیس لکسوس به پروژه‌ای مخفی بازمی‌گردد، که توسط کمپانی تویوتا بمنظور طراحی و ساخت خودرویی سدان در سال ۱۹۸۳ با نام پروژه اف۱ آغاز و در سال ۱۹۸۹ با عرضه خودروی لکسوس ال‌اس راه‌اندازی شد.

محتویات

• ۱ تاریخچه
  • ۱.۱ پروژه اف۱
  • ۱.۲ توسعه برند
  • ۱.۳ راه‌اندازی برند
• ۲ کارخانه‌های تولید خودرو
• ۳ استانداردها در لکسوس
• ۴ لکسوس در ایران
• ۵ جستارهای وابسته
• ۶ پانویس
• ۷ منابع
• ۸ پیوند به بیرون

تاریخچه

لکسوس ال‌اف‌-اس‌اچ مفهومی

لکسوس ال‌اف‌ای مفهومی

پروژه اف۱

در سال ۱۹۸۳ رییس هیئت مدیره وقت شرکت تویوتا، ایجی تویودا، جلسه‌ای فوق‌العاده با مدیران تویوتا ترتیب داد و در آن جلسه از آنان پرسید، که آیا امکان دارد که تویوتا بتواند وارد کلاس خودرو‌های لوکس، شده و با نام‌های بزرگ این کلاس رقابت کند؟! این پرسش تویوتا را وارد پروژه‌ای به نام اف۱ (فلگ‌شیپ ۱) کرد که هدف آن، تولید خودرویی قابل رقابت با سایر اتومبیل‌های مطرح این کلاس بود.

محصول نهایی پروژه اف۱ خودروی لکسوس ال‌اس بود. ولی در پی موفقیت تویوتا در فروش دو مدل جدید تویوتا کریسیدا و تویوتا سوپرا، این پروژه شروع به توسعه این دو مدل نمود. همچنین طراحان این پروژه بر روی دو مدل دیگر تویوتا کراون و تویوتا سده نیز شروع بکار نمودند.

در ماه مه سال ۱۹۸۵ تیمی از مهندسان پروژه اف۱ جهت توسعه طرح‌ها و مطالعات انجام شده و پیدا نمودن نقطه شروع، به ایالات متحده سفر کردند و یک خانه در لاگونا بیچ، کالیفرنیا اجاره نمودند. در جولای همان سال ساخت اولین خودروی لکسوس در دستور کار قرار گرفت.

ماه مه سال بعد یعنی ۱۹۸۶ زمان تست اولین خودروی تولید شده توسط پروژه اف۱ در شبکه اتوبان‌های آلمان بود. در سپتامبر همان سال شروع گسترده تست خودروی ساخته شده، در خیابان‌های آمریکا شروع شد.

توسعه برند

در سال ۱۹۸۶ شرکت تبلیغاتی ساعتچی اند ساعتچی که سالها به‌عنوان آژانس تبلیغاتی با شرکت تویوتا همکاری می‌کرد، به درخواست مدیرین تویوتا یک تیم تخصصی جهت انتخاب نام برند برای شرکت تولید خودروی لوکس تشکیل داد.

از میان ۲۱۹ نام تجاری، در نهایت نام‌های وکترا، ورون، چاپارل، کالیبره و الکسیس برای شرکت جدید کاندید شدند و زمانی‌که نام الکسیس انتخاب شد، این موضوع که الکسیس ممکن است برای نام خودرو مناسب نباشد، مطرح گردید و نهایتأ با تغییر حرف لاتین یو بجای آی و تغییر حرف نخست یعنی ای با ال (که از لاکسری به معنی لوکس گرفته شده بود) نام لکسوس تعیین گردید.

راه‌اندازی برند

در سال ۱۹۸۹ بعد از عملیاتی طولانی و گسترده با تلاش ۶۰ طراح، ۲۴ تیم مهندسی، ۱۴۰۰ مهندس، ۲۳۰۰ تکنیسین، ۲۲۰ نفر پشتیبانی، ۴۵۰ نمونه آزمایشی و صرف هزینه‌ای بالغ بر یک میلیارد دلار، اولین پروژه لکسوس با نام اف۱ و محصولی به نام لکسوس ال‌اس۴۰۰ و در نمایشگاه‌های خودروی دیترویت و لوس آنجلس رونمایی شد و از سپتامبر همان سال، فروش خودروهای لکسوس آغاز گردید.

در ژانویه سال ۱۹۹۰ لکسوس ال‌اس۴۰۰ در بین ۱۰ خودروی برتر جهان قرار گرفت. از ماه ژوئن سال ۱۹۹۰ نیز خودروی لکسوس به طور رسمی در بازار خاورمیانه عرضه گردید. محصولات کمپانی لکسوس که در ابتدا قرار بود نام «لکسیس» برای آن انتخاب شود در بدو ورود خود به بازار با یک اتفاق بزرگ روبه‌رو شدند.

هشت هزار خودروی لکسوس ال‌اس ورودی به ایالات متحده آمریکا در قسمت کنترل کروز خود مشکل پیدا کردند. این اتفاق می‌توانست کار لکسوس را نیامده تمام کند. اما مدیران لکسوس از این اتفاق در ابتدای کار خود، یک تبلیغ استثنایی برای خود ساختند و با عرضه یک سرویس فوق العاده و متفاوت، تمامی نگاه‌ها را به سوی خود جلب کردند.

لکسوس در اولین سال حضور خود در ایالات متحده آمریکا بیش از ۵۰ هزار دستگاه فروخت و در سال ۱۹۹۶ به مجموع فروش نیم‌میلیون دستگاه در عرض هفت سال حضورش در آمریکا دست یافت.

لکسوس آرایکس نخستین خودرو شاسی بلندی بود، که توسط لکسوس در سال ۱۹۸۹ به بازار عرضه شد. با ورود مدل آرایکس به بازار، گروه جدیدی از اتومبیل به نام کراس اوور معرفی شد. مدل‌های لکسوس جی‌ایکس نیز از سال ۲۰۰۲ در ایالات متحده آمریکا عرضه شد.

کارخانه‌های تولید خودرو

کارخانه‌های مونتاژ بر پایه مدل^[۱]^[۲]
کارخانه	مالک	مکان	مدل‌ها
تاهارا	تویوتا موتور	تاهارا، استان آیچی	لکسوس ال‌اس، لکسوس جی‌اس، لکسوس آی‌اس، لکسوس جی‌ایکس
کوکارا	تویوتو موتور کیوشو	کیتاکیوشو, استان فوکوئوکا	لکسوس سی‌تی، لکسوس اچ‌اس، لکسوس آرایکس
میاتا	تویوتو موتور کیوشو	میاواکا، استان فوکوئوکا	لکسوس ای‌اس، لکسوس آی‌اس، لکسوس آرایکس
موتوماچی	تویوتا موتور	تویوتا، استان آیچی	لکسوس ال‌اف‌ای
هیگاشی فوجی	کانتو	سوسونو، شیزوئوکا، استان شیزوئوکا	لکسوس اس‌سی
ساناگه	تویوتا بوشوکا	تویوتا، استان آیچی	لکسوس ال‌ایکس
کمبریج	تویوتا کانادا	کمبریج، انتاریو	لکسوس آرایکس

استانداردها در لکسوس

طراحی لکسوس از ابتدا بر پایه استانداردهای خودروهای گرانقیمت بوده است.در اولین لکسوس این استانداردها بصورت طراحی آیرودینامیک، نرم و روان بودن، کابین‌های آکوستیک، صرفه جویی در سوخت بروز کرده است. هر خودروی لکسوس باید ۶۰۰ معیار استاندارد را پشت سر بگذارد که مخصوص این برند است و محدوده‌ای روانی و نرمی و چرخها تا دوخت چرم صندلی‌ها را دربر می‌گیرد.

گرانقیمت ترین خودروی لکسوس خودرو اسپورت و دست ساز [[LF-A]] می‌باشد که با مدل ۲۰۱۲ و با قیمت پایه ۳۷۵٫۰۰۰ دلار وارد بازارهای جهانی شد.

لکسوس در ایران

لکسوس از سال ۲۰۰۸ میلادی وارد بازار ایران شد. سری‌های LS-ES-IS-GS-SC-RX در ایران عرضه شده که بیشترین فروش مربوط به خودروی سواری ES۳۵۰ و شاسی بلند RX۳۵۰ می‌باشد.

تویوتا

تویوتا

نوع شرکت	خودروسازی
محدوده فعالیت	جهانی
بنیانگذاری	۱۹۴۱
بنیانگذار(ها)	کیشیرو تویودا
شعبه مرکزی	تویوتا، آیچی، ژاپن
مدیر عامل	آکیو تویودا
رییس هیئت مدیره	فوجیرو چو
محصولات	خودرو موتورسیکلت وسیله نقلیه تجاری
خدمات	بانکداری علم مالی لیزینگ
درآمد	▼ ۱۸٫۵۸۳ ¥ تریلیون ین (۲۰۱۲)^[۱]
سود خالص	▼ ۲۸۳٫۵۵ ¥ میلیارد ین (۲۰۱۲)^[۱]
دارایی کل	▲ ۳۰٫۶۵۰ ¥ تریلیون ین (۲۰۱۲)^[۱]
شمار کارکنان	۳۰۰٫۷۴۷ نفر (۲۰۱۲)
شرکت‌های وابسته	لکسوس سایون هینو موتورز دایهاتسو
وب‌گاه	www.Toyota-Global.com

مرکز شرکت تویوتا در تویوتا

تویوتا، (به انگلیسی: Toyota)‏ شرکت خودروسازی ژاپنی و چندملیتی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر تویوتا، آیچی قرار دارد. شمار کارکنان شرکت تویوتا در سال ۲۰۱۰ بیش از ۳۰۰٫۷۳۴ نفر اعلام شد و در سال ۲۰۱۱ پس از جنرال موتورز و گروه فولکس‌واگن، به‌عنوان سومین شرکت خودروسازی جهان از نظر میزان فروش شناخته شد.

شرکت تویوتا در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۲ تولید ۲۰۰ میلیونمین خودروی خود را، اعلام نمود! این شرکت، در حال حاضر در فهرست بزرگترین شرکت‌های جهان، در رتبه یازدهم قرار دارد.

اولین خط تولید شرکت تویوتا در سال ۱۹۳۷ توسط کیشیرو تویودا و در کارخانه ریسندگی پدرش راه‌اندازی شد. اولین خودروی سواری این شرکت نیز، تویوتا ای‌ای نام داشت.

شرکت تویوتا مالک برندهای دینا، دایهاتسو، سایون، لکسوس و هینو موتورز می‌باشد.^[۲]

در ۴ ژانویه ۲۰۱۳ شرکت تویوتا خودروی خودگردانی را معرفی کرد که قادر است محیط اطرافش را مورد ارزیابی قرار داده و نسبت به تغییرات آن واکنش نشان دهد. این خودرو همچنین می‌تواند نقش یک هشداردهنده را برای راننده خود ایفا کند و با دیگر وسایل نقلیه ارتباط برقرار نماید.^[۳]

محتویات

• ۱ تاریخچه
• ۲ سیستم تولید تویوتا
• ۳ سیستم‌های تویوتا
  • ۳.۱ تولید به هنگام
  • ۳.۲ کانبان
  • ۳.۳ جیدوکا
• ۴ میزان درآمد
• ۵ مدیریت ارشد
• ۶ آینده
• ۷ خودروهای تولید شده
• ۸ میزان تولید و فروش
• ۹ پانویس
• ۱۰ منابع
• ۱۱ پیوند به بیرون

تاریخچه

تویوتا در ابتدای قرن بیستم به عنوان یک کارخانه ریسندگی وجود داشت. ساکیشی تویودا، که سال‌ها در راه شغل پدر خود، یعنی فروش فرش فعالیت می‌کرد، این کارخانه را راه‌انداخته بود و در سال ۱۸۹۴ یک ماشین بافندگی صنعتی ابداع کرده و ساخته بود.

ساکیشی در سال ۱۹۲۴ نوع تمام‌اتوماتیک آن را ساخت و دو سال بعد، کارخانه اتوماتیک ریسندگی تویوتا، پا به عرصه وجود نهاد. پسر کنجکاو و مستعد او، کیشیرو تویودا که در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه توکیو فارغ‌التحصیل شده بود، در کارخانه پدر مشغول به کار گردید، اما همه توجه او صرف تولید موتور خودرو شد. در سال ۱۹۳۰ کیشیرو تحقیق بر روی موتورهای گازوئیلی را آغاز کرد و سه سال بعد، بخش خودرو را در قسمت کوچکی از کارخانه ریسندگی پدر راه‌انداخت.

در سال ۱۹۳۵ اولین کارخانه خودرو تویوتا آغاز به کار کرد و سال بعد، لوگوی تویودا به تویوتا تغییر یافت. یک سال بعد، یعنی سال ۱۹۳۷ شرکت تویوتاموتور به طور رسمی افتتاح شد. بدین ترتیب یکی از موفق‌ترین کارخانجات ریسندگی ژاپن، در بین دو جنگ جهانی با تغییر گرایش، به کارخانه خودروسازی تبدیل شد. تلاش و همت کیشیرو تویودا باعث شد، که از دل کارخانه پدر، کارخانه جدید تأسیس شود.

در ابتدا خود کیشیرو به عنوان قائم مقام شرکت جدید عمل می کرد و در سال ۱۹۴۱ به عنوان مدیرعامل، مشغول به کار شد. بلافاصله پس از راه‌افتادن شرکت جدید، اصول مدیریتی نوینی در اداره کارخانه به کار گرفته شد.

در سال ۱۹۳۸ سیستم JIT به کار گرفته شد. دو سال بعد، مؤسسه تحقیقاتی تویوتا افتتاح شد. سال ۱۹۵۱ سیستم پیشنهاد ایده‌های خلاق در تویوتا فعال شد. سال ۱۹۷۳ مرکز طراحی و سال بعد مرکز آموزش افتتاح شد.

اولین محصول تجاری شرکت تویوتا، کامیون ۱٫۵ تنی جی۱ بود. در طی جنگ جهانی دوم تمام کارخانه در اختیار جنگ بود و برای ارتش، کامیون تولید می کرد. تا چند سال بعد، از اتمام جنگ نیز، اجازه تولید خودرو به تویوتا ندادند.

در سال ۱۹۵۲ با مرگ کیشیرو، مسئولیت شرکت بر عهده ایجی تویوتا پسر عموی او، قرار گرفت. ایجی به همراه پسر کیشیرو، شوئی شیرو تویوتا و طی سال‌های بعد، تویوتا را به یکی از شرکت‌های بزرگ خودروسازی جهان تبدیل کردند. در سال ۱۹۷۷ مرکز فنی تویوتا در ایالات متحده آمریکا افتتاح شد و سال ۱۹۸۴ همکاری تویوتا با جنرال موتورز در ایالات متحده صورت گرفت. پس از ایجی، تایچی اونو مسئولیت شرکت را به عهده داشت و در استقرار سیستم تولید تویوتا، بسیار همت گماشت و اصول راهنمای تویوتا را، در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد.

سیستم تولید تویوتا

تویوتا یک شرکت معمولی تولید خودرو نیست. از همان آغاز راه‌اندازی شرکت، اصول و مبانی بکر مدیریتی در شرکت به کار گرفته شد. این همان وقتی بود، که کیشیرو جوان در کارخانه ریسندگی پدر خود، با ایده‌گیری استفاده از نوار نقاله، خط مونتاژ تولید موتور گازوئیلی کوچکی را، با کمک مهندسان جوان دیگر راه‌انداخت.

پدر کیشیرو معتقد بود، هیچ فرایندی را نمی‌توان کامل نامید و همیشه جایی برای بهبود وجود دارد و همین اندیشه بهبود بود، که فرایند کایزن یا بهبود مستمر را در تویوتا نهادینه کرد.

ماجرای تولد شرکت جدید تولید خودرو در گوشه کوچکی از کارخانه ریسندگی پدر، اندیشه ساده و جمع و جور کارکردن و بی‌ریخت و پاش بودن و آراسته بودن محیط کار را، در ذهن و دل کارکنان شرکت جدید، جای داد و بدین ترتیب شرکت خودروسازی تویوتا، مدل سیستم تولیدی خاص خود را، به دنیا عرضه کرد.

بنیان سیستم تولید تویوتا، فلسفه حذف کامل اتلافهاست! کیشیرو معتقد بود، شرایط ایده‌آل برای تولید وقتی است، که ماشین آلات و افراد با هم کار کنند، تا بدون هیچگونه اتلافی ارزش افزوده ایجاد شود. اونوتایشی مهندس جوانی که در سال ۱۹۳۲ به تویوتا پیوست در توسعه اندیشه کایزن در تویوتا نقش مهمی داشت. او با ابداع سیستم کانبان، بُعد دیگری از سیستم تولید تویوتا را عرضه کرد و با دمینگ و ایشیکاوا همکاری نزدیکی داشت.

تایچی اونو پیشتاز سیستم تولید تویوتا در دهه ۵۰، براین باور بود، که بزرگترین مشکل وقتی است، که هیچگونه مشکلی وجود نداشته باشد. او به طور مستمر به کارکنان می‌گفت به هر موضوعی که برخورد می کنید، پنج بار بپرسید «چرا؟» مثالی که خود او می‌زد؛ یک روبوت جوشکاری بود، که در وسط کار متوقف می‌شود و با این پنج پرسش، ریشه مشکل به دست می‌آید. چرا روبوت متوقف شد؟ زیرا مدار آن بیش از حد بار کشید و فیوز سوخت. چرا مدار بیش از حد بار کشید؟ زیرا یاتاقان‌ها به خوبی روانکاری نشده بودند. چرا یاتاقان‌ها خوب روانکاری نشده بودند؟ زیرا گردش پمپ روغن ناقص صورت می‌گیرد. چرا گردش روغن به خوبی صورت نمی‌گیرد؟ زیرا خروجی آن با آشغال‌های فلزی مسدود شده است. چرا خروجی آن مسدود شده است؟ زیرا فیلتری روی پمپ وجود ندارد. ب

دین ترتیب پاسخ مشکل پیدا می‌شود. اونو معتقد بود، علت ریشه‌ای مشکلات را کشف کردن، خود عامل و کلید حل مشکلات بعدی است... داده‌ها در تولید مهم است، اما واقعیت، مهم‌تر است. پس باید عمیق نگاه کرد و به ریشه رسید...!

سیستم‌های تویوتا

در سیستم تولید تویوتا، موارد زیر به کار گرفته شده است:

تولید به هنگام

ساختمان شعبه تویوتا در فرانسه

تولید به هنگام روشی است، که در آن هر قطعه، درست در هنگامی که به آن نیاز است، تولید می‌شود و هیچ مقداری در انبار وجود ندارد. به عبارت دیگر، سوال این است: چه چیز نیاز است؟ چه وقت نیاز است؟ چه مقدار نیاز است؟ بدین ترتیب می‌توان اتلاف‌ها را حذف کرد و بهره وری را افزایش داد. با صفر کردن موجودی انبار، هزینه‌های نگهداری کالا در انبار حذف می‌شود. لازمه این کار ارتباط بسیار قوی با تامین کنندگان قطعات و مدیریت صحیح زنجیره تامین است.

ایده تولید به هنگام توسط تایچی اونو به خوبی توسعه داده شد. شاید ایده اولیه طرح چنین رویکردی، کمبود فضا و امکانات تولید در بخشی از کارخانه تولید موتور خودرو بود، که کیشیرو تویودا در کارخانه ریسندگی پدر خویش راه‌انداخته بود.

کانبان

ساختمان مرکز فروش تویوتا در ایالات متحده، تورانس، کالیفرنیا

کانبان یک سیستم متفاوت و متمایز کنترل است. وقتی در ایستگاه کاری به قطعه‌ای نیاز است، این نیاز اطلاع داده می‌شود و سپس قطعه به سرعت تولید و حمل می‌شود، به گونه‌ای که وقفه‌ای در تولید پیش نیاید. کانبان یک لغت ژاپنی است، به معنی کارت، بلیط و علامت.

کانبان در سیستم تولید تویوتا ابزاری است، برای مدیریت جریان و تولید مواد. به کانبان، روش سوپرمارکت نیز گفته می‌شود، زیرا ایده اولیه از فروشگاه‌های تجاری بزرگ گرفته شده که از کارت‌های کنترل استفاده می کنند و کلیه اطلاعات مربوط به محصول مثل اسم، کد، محل انبار و مانند آن، در کارت نوشته می‌شود.

جیدوکا

شعبه تویوتا در شهر اوساکا

این مفهوم توسط مؤسس تویوتا، ساکیشی تویودا مطرح شد. JIDO به مفهوم اتوماسیون است و JIDOKA یعنی اتوماسیون با نگرش انسانی؛ یعنی ماشینی که به آسانی حرکت می کند و تحت پایش و نظارت یک اپراتور است. JIDOKA بر دیدن مسائل تمرکز دارد و به ساخت محصولات بسیار کیفی منجر می‌شود. در این دیدگاه کیفیت باید در طی فرایند تولید به دست آید.

میزان درآمد

ساختمان مرکزی لکسوس، در توکیو

درآمد شرکت تویوتا در سال ۲۰۱۲ معادل ۱۹۷٫۲۹ میلیارد دلار و سود خالص آن ۳ میلیارد دلار بوده است. هم اکنون تویوتا پس از گروه فولکس‌واگن با درآمد ۲۴۷٫۷۷ میلیارد دلار و سود خالص ۲۸٫۱۳ و جنرال موتورز با درآمد ۱۵۰٫۲۷۶ میلیارد دلار و سود خالص ۷٫۵۸۵ میلیارد دلار سومین خودروساز برتر جهانی و نخستین خودروساز ژاپن محسوب می‌شود.

رشد روزافزون تویوتا به گونه‌ای است، که به زودی رقیب دوم خود را پشت سر خواهد گذاشت و دور نیست، که با عقب گذاشتن جنرال موتورز به غول برتر خودروسازی جهان تبدیل شود.

تویوتا در سراسر ژاپن ۱۲ کارخانه تولیدی دارد. بازار خارجی تویوتا ۱۷۰ کشور و منطقه را در برمی گیرد. شرکت‌های تولیدی خارجی سازنده تویوتا ۵۲ شرکت و در ۲۷ کشور جهان پراکنده می‌باشند. در سال ۲۰۰۵، در ژاپن ۶۵۷۹۸ نفر در کارخانه‌های شرکت کار می کرده‌اند، که با احتساب ۵۲۳ شرکت زنجیره تامین، که ۲۳۱ شرکت آن در خارج از ژاپن مستقر است، این تعداد به ۲۸۵۹۷۷ نفر می‌رسد.

در سال ۲۰۰۵، تویوتا ۸۱۲ میلیارد ین در زمینه تحقیق و توسعه هزینه کرده است. آخرین دستاورد فناوری تویوتا، تولید خودروی هیبریدی سینرژی است، متشکل از دو منبع قدرت: موتور الکتریکی و موتور گازی / بنزینی. در این فناوری امکان صرفه‌جویی در مصرف سوخت، صدای کمتر و رانندگی بهتر، تعبیه شده است.

مدیریت ارشد

آکیو تویودا، مدیرعاممل تویوتا

بنیانگذار اولیه شرکت، ساکیشی تویوداست، که اولین کارخانه ریسندگی اتوماتیک را در ژاپن به راه‌انداخت. بسیاری از ایده‌های خوب مدیریتی، مانند بهبود مستمر که بعدها در تویوتا به کار گرفته شد، از اوست. ساکیشی می‌گفت: پنجره را بازکن، دنیای بزرگی در بیرون وجود دارد.

کیشیرو تویودا پسر ساکیشی، در گوشه‌ای از کارخانه پدر، خط تولید موتور گازوئیلی راه انداخت و در سال ۱۹۳۵ با تولید اولین خودرو مدل آ۱ و سال بعد مدل تویوتا ای‌ای رؤیای تولید یک خودرو شخصی را تحقق بخشید.

هم اکنون آکیو تویودا، مدیرعامل تویوتاست. او پس از کاتسواکی واتانابه به این سمت، منصوب شد.

برخی از شعارهای تویوتا در طی این سالها که از زبان مدیران عامل بیان شده چنین است:

• مشتری حرف اول را می‌زند، سپس نوبت فروشنده است و در آخر سازنده قرار دارد.
• راه کسب تجربه، مواجهه با چالشهاست.
• خودت، با تلاش خود، از حرمت خود دفاع کن.
• ما دستاوردهای بزرگ را با زحمات خود به دست آورده‌ایم.
• کیفیت در حین فرایند ساخته می‌شود.

آینده

تویوتا کمری، مسابقات نس‌کار ۲۰۰۸، متعلق به تیم ردبول

تویوتا چشم‌انداز جهانی خود را برای سال ۲۰۱۳ ارائه داده است. این چشم‌انداز تصویر جدیدی برای تویوتا در آینده ترسیم می‌کند: خلق خودروها و جامعه خودرو محور که در آن افراد می‌توانند با سهولت و ایمنی رانندگی کنند. برای دستیابی به این مقصد، باید موازانه‌ای بین کمینه کردن و بیشینه کردن وجود داشته باشد.

کمینه کردن، چشم‌انداز و فلسفه تلاش‌های تویوتاست! در به حداقل رساندن جنبه‌های منفی خودرو مانند تاثیرات مخرب زیست محیطی، ترافیکی و تصادفات. بیشینه کردن، فلسفه و چشم انداز تویوتاست. در بیشتر کردن جنبه‌های مثبت خودرو، مانند راحتی، سرگرمی، مشعوف ساختن و مهیج کردن. تشدید موثر این دو رویکرد، حرکت پایدار را در پی دارد.

خودروهای تولید شده

تویوتا لندکروز اف‌جی۴۰

تویوتا ۴رانر ۲۰۱۰

خودروهای تویوتا که تاکنون از طریق درگاه تویوتا استور، در سطح بین‌المللی بفروش رفته است، عبارتند از :

تویوتا سده، تویوتا کراون مجستا، تویوتا کراون، تویوتا پریوس، تویوتا آلیون، تویوتا آریس، تویوتا کورولا (ای۱۲۰)، تویوتا پوتر، تویوتا پرویا، تویوتا آیسیز، تویوتا افجی کرویزر، تویوتا لندکروزر، تویوتا ترکر، تویوتا لندکروزر پرادو، تویوتا دینا، تویوتا استوت، تویوتا ۲۰۰۰جی‌تی، تویوتا کارینا ای‌دی، تویوتا گایا، شورولت کاوالیر، تویوتا مسترآس، تویوتا هیلوکس، تویوتا مگاکروزر.

خودروهایی که از درگاه تویوپت استور، در سطح بین‌المللی بفروش رفته است، عبارتند از :

تویوتا مارک ایکس، تویوتا پرمیو، تویوتا پریوس، تویوتا بلتا، تویوتا مارک ایکس زدآی‌او، تویوتا راکتیس، تویوتا آریس، تویوتا پوتر، لکسوس آرایکس، تویوتا راو ۴، دایهاتسو تریوس، تویوتا آلفارد، تویوتا های‌آس، دایهاتسو موو، تویوتا کورونا ای‌ایکسی‌وی، تویوتا ترسل، تویوتا اوپا، تویوتا آوالن، دایهاتسو تریوس، تویوتا ایست، تویوتا پلاتز، تویوتا هیلوکس، تویوتا پاسو، لکسوس ال‌اس.

خودروهایی که از درگاه تویوتا کرولا استور، در سطح بین‌المللی بفروش رفته است، عبارتند از :

تویوتا کمری، تویوتا پریوس، تویوتا کورولا (ای۱۴۰)، تویوتا بلتا، تویوتا پروبوکس، تویوتا راکتیس، تویوتا سرا، تویوتا راو ۴، تویوتا پرویا، تویوتا مسترآس، دایهاتسو (تمامی ، تویوتا پابلیکا، تویوتا ترسل، لکسوس ای‌اس، تویوتا کمری (ایکسوی۱۰)، تویوتا اسپرینتر مارینو، تویوتا راو ۴، تویوتا هایلندر، تویوتا اسپورت ۸۰۰، تویوتا سوپرا،

خودروهایی که از درگاه نتز استور و formerly تویوتا ویستا استور، در سطح بین‌المللی بفروش رفته است، عبارتند از :

تویوتا پریوس، تویوتا ایست، تویوتا آریس، تویوتا اونسیس، تویوتا رام، تویوتا دبلیوآی‌اس‌اچ، تویوتا راو ۴، تویوتا آلفارد، تویوتا آی‌کیو، تویوتا کورولا (ای۱۲۰)، تویوتا یاریس ورسو، لکسوس آی‌اس، تویوتا کورن، لکسوس جی‌اس، تویوتا ام‌آر۲، تویوتا ام‌آر۲، تویوتا استارلت، تویوتا ویستا، تویوتا کرستا، تویوتا اسپرینتر مارینو، تویوتا کورولا (ای۹۰)، تویوتا گرانویا، تویوتا لایت‌ایس، زاترن سری اس.

تویوتا و لکسوس در حال حاضر 20 مدل مختلف هیبریدی را در 80 کشور جهان به فروش می رسانند که پر فروش ترین آنها تویوتا پریوس هیبریدی است. این خودرو تاثیر مهمی در افزایش فروش خودروهای هیبریدی تویوتا داشته است.^[۴]

میزان تولید و فروش

ساختمان تویوتا داچلند، در شهر کلن

سال	مجموع		ژاپن		ایالات متحده آمریکا
	تولید	فروش	تولید	فروش	فروش
۱۹۳۵			۲۰
۱۹۳۶			۱٬۱۴۲
۱۹۳۷			۴٬۰۱۳
۱۹۳۸			۴٬۶۱۵
۱۹۳۹			۱۱٬۹۸۱
۱۹۴۰			۱۴٬۷۸۷
۱۹۴۱			۱۴٬۶۱۱
۱۹۴۲			۱۶٬۳۰۲
۱۹۴۳			۹٬۸۲۷
۱۹۴۴			۱۲٬۷۲۰
۱۹۴۵			۳٬۲۷۵
۱۹۴۶			۵٬۸۲۱
۱۹۴۷			۳٬۹۲۲
۱۹۴۸			۶٬۷۰۳
۱۹۴۹			۱۰٬۸۲۴
۱۹۵۰			۱۱٬۷۰۶
۱۹۵۱			۱۴٬۲۲۸
۱۹۵۲			۴۲٬۱۰۶
۱۹۵۳			۱۶٬۴۹۶
۱۹۵۴			۲۲٬۷۱۳
۱۹۵۵			۲۲٬۷۸۶
۱۹۵۶			۴۶٬۷۱۶
۱۹۵۷			۷۹٬۵۲۷
۱۹۵۸			۷۸٬۸۵۶
۱۹۵۹			۱۰۱٬۱۹۴
۱۹۶۰			۱۵۴٬۷۷۰
۱۹۶۱			۲۱۰٬۹۳۷
۱۹۶۲			۲۳۰٬۳۵۰
۱۹۶۳			۳۱۸٬۴۹۵
۱۹۶۴			۴۲۵٬۷۶۴
۱۹۶۵			۴۷۷٬۶۴۳
۱۹۶۶			۵۸۷٬۵۳۹
۱۹۶۷			۸۳۲٬۱۳۰
۱۹۶۸			۱٬۰۹۷٬۴۰۵
۱۹۶۹			۱٬۴۷۱٬۲۱۱
۱۹۷۰			۱٬۶۰۹٬۱۹۰
۱۹۷۱			۱٬۹۵۵٬۰۳۳
۱۹۷۲			۲٬۰۸۷٬۱۳۳
۱۹۷۳			۲٬۳۰۸٬۰۹۸
۱۹۷۴			۲٬۱۱۴٬۹۸۰
۱۹۷۵			۲٬۳۳۶٬۰۵۳
۱۹۷۶			۲٬۴۸۷٬۸۵۱
۱۹۷۷			۲٬۷۲۰٬۷۵۸
۱۹۷۸			۲٬۹۲۹٬۱۵۷
۱۹۷۹			۲٬۹۹۶٬۲۲۵
۱۹۸۰			۳٬۲۹۳٬۳۴۴
۱۹۸۱			۳٬۲۲۰٬۴۱۸
۱۹۸۲			۳٬۱۴۴٬۵۵۷
۱۹۸۳			۳٬۲۷۲٬۳۳۵
۱۹۸۴			۳٬۴۲۹٬۲۴۹
۱۹۸۵			۳٬۶۶۵٬۶۲۲
۱۹۸۶			۳٬۶۶۰٬۱۶۷
۱۹۸۷			۳٬۶۳۸٬۲۷۹
۱۹۸۸			۳٬۹۵۶٬۶۹۷^[۵]	۲٬۱۲۰٬۲۷۳^[۵]
۱۹۸۹			۳٬۹۷۵٬۹۰۲^[۵]	۲٬۳۰۸٬۸۶۳^[۵]
۱۹۹۰			۴٬۲۱۲٬۳۷۳^[۵]	۲٬۵۰۴٬۲۹۱^[۵]
۱۹۹۱			۴٬۰۸۵٬۰۷۱^[۵]	۲٬۳۵۵٬۳۵۶^[۵]
۱۹۹۲			۳٬۹۳۱٬۳۴۱^[۵]	۲٬۲۲۸٬۹۴۱^[۵]
۱۹۹۳			۳٬۵۶۱٬۷۵۰^[۵]	۲٬۰۵۷٬۸۴۸^[۵]
۱۹۹۴			۳٬۵۰۸٬۴۵۶^[۵]	۲٬۰۳۱٬۰۶۴^[۵]
۱۹۹۵			۳٬۱۷۱٬۲۷۷^[۵]	۲٬۰۶۰٬۱۲۵^[۵]
۱۹۹۶			۳٬۴۱۰٬۰۶۰^[۵]	۲٬۱۳۵٬۲۷۶^[۵]
۱۹۹۷			۳٬۵۰۲٬۰۴۶^[۵]	۲٬۰۰۵٬۹۴۹^[۵]
۱۹۹۸	۵٬۲۱۰٬۰۰۰^[۶]
۱۹۹۹	۵٬۴۶۲٬۰۰۰^[۷]
۲۰۰۰	۵٬۹۵۴٬۷۲۳^[۸]				۱٬۶۱۹٬۲۰۶^[۹]
۲۰۰۱	۵٬۸۴۷٬۷۴۳^[۱۰]		۴٬۰۴۶٬۶۳۷^[۱۰]	۲٬۲۹۱٬۵۰۳^[۱۰]	۱٬۷۴۱٬۲۵۴^[نیازمند منبع]
۲۰۰۲	۶٬۳۰۹٬۳۰۷^[۱۱]		۴٬۱۳۸٬۸۷۳^[۱۱]	۲٬۲۱۸٬۳۲۴^[۱۱]	۱٬۷۵۶٬۱۲۷^[۱۲]
۲۰۰۳	۶٬۸۲۶٬۱۶۶^[۱۳]		۴٬۲۴۴٬۶۶۷^[۱۳]	۲٬۳۰۵٬۶۳۵^[۱۳]	۱٬۸۶۶٬۳۱۴^[نیازمند منبع]
۲۰۰۴	۷٬۵۴۷٬۱۷۷^[۱۴]		۴٬۴۵۴٬۲۱۲^[۱۴]	۲٬۳۸۷٬۵۵۶^[۱۴]	۲٬۰۶۰٬۰۴۹^[۱۵]
۲۰۰۵	۸٬۲۳۲٬۱۴۳^[۱۶]		۴٬۶۱۱٬۰۷۶^[۱۶]	۲٬۳۶۸٬۸۱۷^[۱۶]	۲٬۲۶۰٬۲۹۶^[نیازمند منبع]
۲۰۰۶	۹٬۰۱۷٬۷۸۶^[۱۷]		۵٬۰۸۵٬۶۰۰^[۱۷]	۲٬۳۶۸٬۷۰۶^[۱۷]	۲٬۵۴۲٬۵۲۴^[۱۸]
۲۰۰۷	۹٬۴۹۷٬۷۵۴^[۱۹]		۵٬۱۱۹٬۶۳۱^[۱۹]	۲٬۲۶۱٬۵۱۵^[۱۹]	۲٬۶۲۰٬۸۲۵^[۲۰]
۲۰۰۸	۹٬۲۲۵٬۲۳۶^[۲۱]		۴٬۹۱۱٬۸۶۱^[۲۱]	۲٬۱۵۳٬۱۹۷^[۲۱]	۲٬۲۱۷٬۶۶۲^[۲۲]
۲۰۰۹	۷٬۲۳۴٬۴۳۹^[۲۳]		۳٬۵۴۳٬۱۹۹^[۲۳]	۱٬۹۹۶٬۱۷۴^[۲۳]	۱٬۷۷۰٬۱۴۷^[۲۴]
۲۰۱۰	۸٬۵۵۷٬۳۵۱^[۲۵]	۸٬۴۱۸٬۰۰۰^[۲۶]	۴٬۰۴۷٬۳۴۳^[۲۷]	۲٬۲۰۳٬۸۴۹^[۲۷]	۱٬۷۶۳٬۵۹۵^[۲۸]
۲۰۱۱	۷٬۸۵۸٬۰۹۱^[۲۹]		۳٬۴۸۳٬۴۶۴^[۲۹]	۱٬۷۸۳٬۵۲۱^[۲۹]	۱٬۶۴۴٬۶۶۱^[۳۰]
۲۰۱۲	۹٬۹۰۹٬۴۴۰^[۳۱]	۹٬۷۴۸٬۰۰۰^[۳۱]	۴٬۴۲۰٬۱۵۸^[۳۱]	۲٬۴۱۱٬۸۹۰^[۳۱]	۲٬۰۸۲٬۵۰۴^[۳۲]
سال	تولید	فروش	تولید	فروش	فروش
	مجموع		ژاپن		ایالات متحده آمریکا

خودروهای ساخت و مونتاژ آلمان

خودروهای ساخت و مونتاژ آلمان

ب ام و

ب ام و
نوع شرکت	سهامی عام
ISIN	DE0005190003
تأسیس	۲۱ جولای ۱۹۱۷
دفتر اصلی	مونیخ، بایرن
مدیریت	نوربرت رایتهوفر
کارکنان	۱۰۰٬۳۰۶ (دسامبر ۲۰۱۱)
زمینه فعالیت	خودروسازی
وب‌گاه	www.bmwgroup.com

ب ام و (BMW) که کوتاه شدهٔ عبارت آلمانی Bayerische Motoren Werke به معنای صنایع موتوری باواریا است، یک کمپانی مستقل آلمانی و از تولید کنندگان بنام خودروی سواری و موتورسیکلت در جهان است. دفتر مرکزی این کمپانی در مونیخ واقع است. این کمپانی تملک کارخانه‌های رولز رویس (Rolls-Royce) و مینی (MINI) و کارخانه موتورسیکلت سازی هاسکوارنا را در اختیار دارد و پیش از این کمپانی روور(Rover) را نیز در اختیار داشته‌است. در سال ۲۰۱۰، گروه ب ام و ۱۴۸۱۲۵۳ دستگاه خودرو و ۱۱۲۲۷۱ دستگاه موتورسیکلت تولید کرد.

محتویات

• ۱ تاریخچه
  • ۱.۱ گاهشمار
• ۲ سهامداران
• ۳ تولیدات
  • ۳.۱ تولید سالیانه
  • ۳.۲ فروش جهانی
• ۴ اتومبیل‌ها
  • ۴.۱ ب ام و سری ۱
  • ۴.۲ ب ام و سری ۳
  • ۴.۳ ب ام و سری ۵
  • ۴.۴ ب ام و سری ۶
  • ۴.۵ ب ام و سری ۷
• ۵ موتور سیکلت‌ها
  • ۵.۱ باشگاه‌های موتور سواری
• ۶ شعارهای تبلیغاتی
• ۷ منابع

تاریخچه

کارخانه ب ام و در سال ۱۹۱۷ به عنوان یک کارخانه تولید موتور هواپیما تاسیس شد. در سال ۱۹۱۸ و با پایان جنگ جهانی اول، کارخانه به دلیل قطع نامهٔ ورسای وادار شد که بخش تولیدهای موتور هواپیمای خود را متوقف کند. این کارخانه تا سال ۱۹۲۳ تنها موتور سیکلت می‌ساخت و با برداشته شدن تحریم‌ها در سال ۱۹۲۸ آغاز به تولید خودرو کرد.

نخستین خودروی تولیدی ب ام و، دیکسی بود، که بر پایه آستین ۷ و تحت لیسانس شرکت موتور آستین تولید شد.

لوگوی آبی رنگ این کارخانه از شکل پره‌های در حال چرخش هواپیما الهام گرفته شده است. این موضوع در سال ۱۹۲۹ مورد تایید این کارخانه قرار گرفت.

ساختمان مرکزی ب ام و در مونیخدر

عوامل زیادی در طراحی چنین نشانی تاثیر داشتند که در این میان می‌توان به پرچم ایالت باواریا که به رنگ آبی و سفید است و هم چنین کارخانهٔ موتورسازی راپ (Rapp Motorenwerke) که آن هم در باواریا بود و رنگ‌های آبی و سفید را در نشان خود به کار برده بود؛ اشاره کرد. نخستین موفقیت این شرکت تولید هواپیماهای IIa inline-six بود که در زمان پیکارهای جنگی ایجاد شد. در هنگامهٔ جنگ جهانی دوم نیز ب ام و دوباره دست به تولید هواپیما و موتورهای آن برای نیروی هوایی آلمان زد.

پس از جنگ دوم جهانی و مواجهه بخش خودروسازی کارخانه در سال ۱۹۵۹ با دشواری‌های مالی جدی، سهامداران باید تصمیم می‌گرفتند که تولید خودرو را ادامه دهند یا کارخانه را معلق کنند. آن‌ها پس از بررسی‌ها، تصمیم گرفتند به کار خود ادامه دهند. ب ام و حقوق تولید خودرویی ایتالیایی به نام ایزو ایستا را خریداری نمود. تولید این خودروی کوچک با قوای محرکهٔ موتورسیکلت‌های ب ام و باعث سود دهی و موفقیت نسبی دوبارهٔ کارخانه شد و آن را از ورشکستگی نجات داد. در همان سال بود که ۴۵٪ سهام این شرکت توسط خانوادهٔ کوانت (Quandt) خریداری شد و بقیه نیز به صورت عمومی به مردم واگذار شد.

ب ام و در سال ۱۹۶۶ کارخانهٔ هانس گلس واقع در دینگل فینگ آلمان را خریداری نمود. چنین رایج است که دلیل اصلی خریداری این کارخانه، دستیابی به دانش تولید تسمه تایم برای موتورهایی با میل سوپاپ در بالا، بوده است. از آن پس خودروهای گلس با آرم ب ام و عرضه می‌شد.

در سال ۱۹۹۲ ب ام و شروع به خریداری یک تاسیسات عظیم طراحی در کالیفرنیای آمریکا کرد که پیش از این متعلق به استودیو DesignworksUSA بود. تملک کامل این تاسیسات تا ۱۹۹۵ به طول انجامید.

ب ام و در سال ۱۹۹۴ گروه انگلیسی روور (Rover)، شامل برند‌های تولیدی روور، لندروور و ام جی را خریداری کرد. پس از شش سال زیاندهی شدید در سال ۲۰۰۰ ب ام و تصمیم به فروش روور گرفت. ام جی و روور به کنسرسیوم فینیکس (Phoenix) و لندروور به کمپانی فورد فروخته شد. ولی ب ام و در مقابل حقوق مربوط به مینی (MINI) و رولزرویس را به دست آورد.

در سال ۲۰۰۲ طراحی خودروهای ب ام و دچار تغییرات شدیدی شد. از آن جمله می‌توان به طرح‌های رادیکال ب ام و سری ۷ و ب ام و زد ۴ به وسیله کریس بنگل سرطراح معروف ب ام و اشاره کرد. در فوریه ۲۰۰۹ کریس بنگل اعلام کرد پس از هفده سال از ب ام و جدا خواهد شد. از آن زمان آدریان فن هایدونک هلندی که معاون و دست راست کریس بنگل به شمار می‌رفت جایگزین او در سمت رئیس بخش طراحی ب ام و شده است.

در ژانویه ۲۰۱۲ ب ام و توسط فوربس (Forbes.com) به عنوان خوشنام ترین برند خودرویی دنیا شناخته شد^[۱]

گاهشمار

• آغاز کار BMW در سال ۱۹۱۳ توسط کارل فردریش رپ (Karl Friedrich Rapp) در کشور آلمان است.
• در سال ۱۹۱۶ کمپانی BMW دست به ساخت موتورهای V۱۲ برای امپراتوری اتریش-مجارستان زد.^{[نیازمند منبع]}
• در سال ۱۹۱۷ کارل رپ از مدریت کنارگیری کرد و فرانتس جوزف پاپ (Franz Josef Popp) از کارخانه داران اتریشی جایگزین وی شد.
• در سال ۱۹۱۸ کمپانی به نام BMW AG درآمد.
• در سال ۱۹۱۹ BMW نخستین موتور موتورسیکلت خود را طراحی نمود که در موتورسیکلتی به نام ویکتوریا ساخت یک کمپانی در نورمبرگ به کار رفت.
• در سال ۱۹۲۳ BMW نخستین موتور سیکلت خود را به نام R۳۲ تولید نمود، R۳۲ موتوری ۵۰۰cc و هواخنک داشت.
• در سال ۱۹۲۷ شرکت BMW نخستین خودروی سواری خود را تولید نمود و خودروساز گردید.

سهامداران

براساس اشخاص: • استفان کواندت: ۱۷/۴٪ • یوهانا کواندت: ۱۶/۷٪ • سوزانا کلاتن: ۱۲/۶٪ • سهام آزاد عرضه شده در بورس: ۵۳/۳٪

براساس نوع: • سرمایه گذاران استراتژیک: ۴۶/۷٪ • سرمایه گذاران صنعتی: ۴۰/۶٪ • بقیه سرمایه گذاران: ۱۲/۷٪

تولیدات

در سال ۲۰۰۶ گروه ب ام و (شامل مینی و رولزرویس) در ۵ کشور تعداد ۱۳۶۶۸۳۸ دستگاه خودرو تولید کرد. در سال ۲۰۱۰، تولیدات خودرویی این گروه به ۱۴۸۱۲۵۳ دستگاه رسید. براساس گزارش‌ها حدود ۵۶٪ خودروهای تولید شده با لوگوی ب ام و مجهز به موتور بنزینی و مابقی دیزلی هستند. حدود ۲۷٪ خودروهای بنزینی، چهار سیلندر و حدود ۹٪ نیز هشت سیلندر هستند. همچنین ب ام و با همکاری مونتاژکنندگان محلی، بعضی محصولات خود نظیر سری‌های ۳، ۵ و ۷ و ایکس ۳ را در کشورهای تایلند، روسیه، مصر، اندونزی، مالزی و هند تولید می‌کند.

تولید سالیانه

سال	ب ام و	مینی	رولزرویس	موتورسیکلت
۲۰۰۵	۱٬۱۲۲٬۳۰۸	۲۰۰٬۱۱۹	۶۹۲	۹۲۰۱۲
۲۰۰۶	۱٬۱۷۹٬۳۱۷	۱۸۶٬۶۷۴	۸۴۷	۱۰۳٬۷۵۹
۲۰۰۷	۱٬۳۰۲٬۷۷۴	۲۳۷٬۷۰۰	۱٬۰۲۹	۱۰۴٬۳۹۶
۲۰۰۸	۱٬۲۰۳٬۴۸۲	۲۳۵٬۰۱۹	۱٬۴۱۷	۱۱۸٬۴۵۲
۲۰۰۹	۱٬۰۴۳٬۸۲۹	۲۱۳٬۶۷۰	۹۱۸	۹۳٬۲۴۳
۲۰۱۰	۱٬۲۳۶٬۹۸۹	۲۴۱٬۰۴۳	۳٬۲۲۱	۱۱۲٬۲۷۱

فروش جهانی

جدول زیر براساس آمار فروش جهانی ب ام و در تمامی بازارها تنظیم شده است.

سال	ب ام و	مینی	رولزرویس	موتورسیکلت
۲۰۰۰	۸۲۲٬۱۸۱
۲۰۰۱	۸۸۰٬۶۷۷
۲۰۰۲	۹۱۳٬۲۲۵
۲۰۰۳	۹۲۸٬۱۵۱
۲۰۰۴	۱٬۰۲۳٬۵۸۳
۲۰۰۵	۱٬۱۲۶٬۷۶۸	۲۰۰٬۴۲۸	۷۹۶	۹۷٬۴۷۴
۲۰۰۶	۱٬۱۸۵٬۰۸۸	۱۸۸٬۰۷۷	۸۰۵	۱۰۰٬۰۶۴
۲۰۰۷	۱٬۲۷۶٬۷۹۳	۲۲۲٬۸۷۵	۱٬۰۱۰	۱۰۲٬۴۴۷
۲۰۰۸	۱٬۲۰۲٬۲۳۹	۲۳۲٬۴۲۵	۱٬۲۱۲	۱۱۵٬۱۹۶
۲۰۰۹	۱٬۰۶۸٬۷۷۰	۲۱۶٬۵۳۸	۱٬۰۰۲	۱۰۰٬۳۵۸
۲۰۱۰	۱٬۲۲۴٬۲۸۰	۲۳۴٬۱۷۵	۲٬۷۱۱	۱۱۰٬۱۱۳

اتومبیل‌ها

ب ام و سری ۱ F۲۰، کوچکترین مدل تولیدی ب ام و

ب ام و سری ۳ F۳۰، از پرطرفدارترین مدل‌های ب ام و

ب ام و ایکس ۶، تلفیقی از کوپه و SUV

اتومبیل‌های تولیدی ب ام و به شرح زیر هستند:

• ب ام و سری ۱ - هاچبک، کوپه، کانورتیبل
• ب ام و سری ۳ - سدان، کوپه، کانورتیبل، استیشن
• ب ام و سری ۵ - سدان، کوپه، کانورتیبل، استیشن
• ب ام و سری ۵ گرانتوریسمو - استیشن
• ب ام و سری ۶ - کوپه، کانورتیبل
• ب ام و سری ۷ - سدان
• ب ام و زد ۴ - رودستر اسپرت
• ب ام و ایکس ۱ - تلفیق هاچبک و SUV
• ب ام و ایکس ۳ - SUV
• ب ام و ایکس ۵ - SUV
• ب ام و ایکس ۶ - تلفیق کوپه و SUV

ب ام و سری ۱

ب ام و سری ۱ کوچکترین خودروی تولیدی ب ام و است که در سه نوع مختلف هاچبک، کوپه و کانورتیبل با ۱۱ نوع مختلف موتور بنزینی و دیزلی عرضه می‌شود. نسل اول ب ام و سری ۱ با کد تولیدی E۸۲/۸۸ در سال ۲۰۰۴ برای اولین بار به بازار عرضه شد. از سال ۲۰۱۱ نسل دوم این سری با کد تولیدی F۲۰ معرفی شد. این اتومبیل با ۱۱ نوع مختلف موتور عرضه می‌شود.

ب ام و سری ۳

معروفترین و محبوبترین مدل ب ام و محسوب می‌شود که ساخت آن از سال ۱۹۷۵ بی وقفه ادامه دارد. تاکنون شش نسل از ب ام و سری ۳ به بازار عرضه شده است که همگی از بهترین سدان‌های کوچک موجود در بازار بوده‌اند. سری سه به تعادل خیره کننده و سیستم بی نظیر تعلیقش مشهور است که باعث شده بتواند بهتر از هر اتومبیلی دیگری در این کلاس، از هر پیچی عبور کند. در حال حاضر نسل ششم این اتومبیل با کد تولیدی F۳۰ و ۸ نوع مختلف موتور بنزینی و دیزلی و در چهار نوع مختلف سدان، کوپه، کانورتیبل و استیشن واگن عرضه می‌شود.

ب ام و سری ۵

سدان سایز متوسط ب ام و از سال ۱۹۷۲ و طی شش نسل به بازار عرضه شده است. سری پنج از اسپرت ترین اتومبیل‌های این کلاس است که در عین راحتی و جاداری، می‌تواند پا به پای یک خودروی اسپرت پیچ‌ها را پشت سر بگذارد. نسل ششم این اتومبیل با کد تولیدی F۱۰ در سال ۲۰۱۰ معرفی شد و در مدل‌های سدان و استیشن و با ۷ نوع مختلف موتور بنزینی و دیزلی در دسترس است.

ب ام و سری ۶

مدل اسپرت بزرگ ب ام و محسوب می‌شود. این مدل در ابتدا به صورت دو در کوپه در سال ۱۹۷۶ به بازار معرفی شد اما تولید آن در سال ۱۹۸۹ متوقف گردید. در سال ۲۰۰۳ کمپانی تصمیم گرفت این مدل را بر پایه ب ام و سری ۵ بازسازی کند. از سال ۲۰۱۰ نیز نسل سوم این خودرو با کد F۱۲/F۱۳ در سه مدل کوپه، کانورتیبل (سقف باز شو) و گران کوپه (تلفیقی از کوپه و سدان به صورت کوپهٔ چهار در) و با سه موتور بنزینی و دو موتور دیزلی به بازار عرضه می‌شود. ب ام و سری ۶ با اینکه از فروش مطلوبی برخوردار بوده همواره هدف انتقادات گروهی از صاحب نظران و دوستداران ب ام و در زمینه طراحی خارجی بوده است.

ب ام و سری ۷

بزرگترین و مجلل ترین خودروی سدان (چهار درب صندوق دار) ب ام و است که از سال ۱۹۷۷ تاکنون طی پنج نسل ساخته شده است. سری هفت اسپرت ترین خودرو در کلاس سدان‌های فول سایز محسوب می‌شود و همواره از پرطرفدارترین‌های این کلاس بوده است. این خودرو در حال حاضر به دو صورت عادی و کشیده، با سه نوع موتور بنزینی و دو موتور دیزلی تولید می‌شود. ب ام و به صورت تحقیقاتی این مدل را با موتور هیدروژنی نیز ساخته است.

موتور سیکلت‌ها

کارخانهٔ ب ام و ابتدا شروع به ساخت موتور موتور سیکلت نمود، سپس در سال‌های آغازین جنگ جهانی اول شروع به ساخت موتور سیکلت کرد. اولین موتور سیکلت موفقیت آمیز این شرکت بعد از مدل به درد نخور (Helios and Flink) آر ۳۲ (R32) نام داشت. این موتور سیکلت دارای موتور بوکسر (Boxer)دوقلو بود که در آن سیلندر ICCE از هر طرف موتور سیکلت بیرون زده بود. به غیر از مدل‌های تکی نمامی مدل‌های موتور سیکلت‌های ساخته شده توسط ب ام ظاهری منحصر به فرد داشتند و این ظاهر را تا سال ۱۹۸۰ حفظ کردند. هنوز موتورهای ب ام و ای هستند که به همین شکل ساخته می‌شوند و نام خود را با سری آر بر زبان‌ها انداخته‌اند. در بحبوحه جنگ جهانی دوم ب ام و شروع به ساخت موتور سیکلت آر ۷۵ کرد که جایی برای نصب کنار خودرو داشت.

این همراه بود با طراحی یکتای آن که از روی زوندپ (Zündapp) کپی برداری شده بود و چرخ‌های آن همان چرخ‌های موتور بود و دیفرانسیل آن روی موتور قفل می‌شد. همین باعث استحکام بسیار زیاد آن شد به طوری که آن را به خودرو جیپ بسیار شبیه کرد.

ب ام و مدل ار ۳۲ اولین موتور ساخته شده توسط ب ام و

در سال ۱۹۸۳ مدل‌های سری ک (K Series) پا به عرصهٔ وجود گذاشتند آنها را آجرهای پرنده (The Flying Brick) می‌نامیدند.(این نامگذاری به خاطر آن بود که اولین موتور این سری یعنی ک۱ (K1) به همین نام معروف بود. مدت اندکی پس از آن ب ام و شروع به تولیذ موتورهای سری گ (G)و سری اف (F) با موتور دقولوی روتاکس (Rotax) کرد.

در اوایل سال ۱۹۹۰ بود که ب ام و شروع به ارتقای مدل ایرهد (Airhead) بوکسر خود کرد. که بعدها به اویل هد (Oilhead) معروف شد. در سال ۲۰۰۲ موتورهای ایل هد دارای دو جرقه زن برای هر سیلندر بودند. در سال ۲۰۰۴ این شرکت میله (Shaft) ی بالانس داخلی را به موتور اضافه کرد این امر سبب افزایش ظرفیت آن به ۱۱۷۰ سی سی و افزایش توان آن به ۱۰۰ اسب بخار در مدلR۱۲۰۰GS شد که نسبت به مدل R۱۱۵۰GSبا مشخصه‌های ۸۵ اسب بخار و ۱۰۰۰ سی سی برتری زیادی داشت.

بی ام دبلیو مدل جی تی ۶۰۰

در سال ۲۰۰۴ ب ام و مدل K1200S را معرفی کرد. این موتور بسیار قوی و با تکنولوژی بالا و نشانهٔ تغییر نگرش ب ام و برای رقابت با موتور سازی‌هایی نظیر سوزوکی، کاوازاکی، هوندا و یاماها بود. مشخصات عمدهٔ آن موتور ۱۶۷ اسب بخاری و وزن سبک ان بود که باعث قابل رقابت آن موتور با بقیه هم دسته‌ها بود. در ضمن موتور توسط تیم فرمول ۱ ویلیامز طراحی شده بود. سیستم تعلیق عقب اتوماتیک از مزایای قابل توجه این مدل بود.

ب ام و یکی از بنیان گذاران ترمزهای ضدقفل در صنعت بود و از اوایل دههٔ ۸۰ شروع به استفاده از این سیستم در موتورهای خودش کرد. مدل‌های ۲۰۰۶ به این شرکت مجهز به سیستم‌های پیچیدهٔ جلوگیری از سر خوردن و کنترل تعادل الکترونیکی هستند. ب ام و مبدع سیستم‌های تعلیق برای موتور سیکلت است و زود تر از همه این سیستم‌ها را در موتور سیکلت‌های خود به کار برده‌است. بیستر مدل‌های مدن ب ام و دارای سیستم تعلیق عقب هستند. همچنین ب ام و از سیستم تعلیق دیگری نیز در موتورهای ۱۹۹۰ استفاده می‌کند که به Telelever معروف است و باعث می‌شود که تکان موتور به صورت قابل توجهی کاهش یابد،

باشگاه‌های موتور سواری

باشگاههای زیادی در سرار جهان از ب ام و استفاده می‌کنند. برگترین‌های آنها سندکای موتور سواران ب ام و و صاحبان موتور سیکلت‌های ب ام و در آمریکا هستند که هر دو در کشور ایالات متحده قرار گرفته‌اند.

شعارهای تبلیغاتی

شعار اصلی این کمپانی (با لذت برانید.) یا در آلمانی (Freude am Fahren) و در انگلیس (The Ultimate Driving Machine) به معنای (نهایت یک خودرو) شعار این کمپانی است! و شعار انگلیسی (sheer driving pleasure) یا (لذت واقعی رانندگی) نیز در مناطقی توسط کمپانی BMW استفاده می‌شود.

آئودی

آئودی

نوع شرکت	صنعت خودروسازی
محدوده فعالیت	جهانی
بنیانگذاری	۱۹۰۹ (تسویکاو)
بنیانگذار(ها)	آگوست هورش
شعبه مرکزی	اینگولشتات، آلمان
مدیر عامل	وولفگانگ ایگر
رییس هیئت مدیره	روپرت استادلر
محصولات	خودرو خودروهای لوکس خودروهای کامپکت خودروهای اسپورت
درآمد	▲ ۴۸٫۷۷ € میلیارد یورو (۲۰۱۲)
سود خالص	▲ ۴٫۳۵ € میلیارد یورو (۲۰۱۲)
دارایی کل	▲ ۱۶٫۸۳ € میلیارد یورو (۲۰۱۲)
شمار کارکنان	۴۶٫۳۷۲ نفر (۲۰۱۲)
شرکت‌های وابسته	دوکاتی لامبورگینی ایتال‌دیزاین
وب‌گاه	www.Audi.com

کارخانه مرکزی آئودی در شهر اینگولشتات

آئودی، (به آلمانی: Audi)‏ شرکت خودروسازی آلمانی و تولیدکنندهٔ خودروهای لوکس است، که دفتر مرکزی آن در شهر اینگولشتات، ایالت بایرن، آلمان قرار دارد و مدل‌هایش را در ۹ کارخانه، که در ۸ کشور اروپایی مستقر می‌باشند، تولید می‌نماید.

شرکت آئودی در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۱۹۰۹ توسط آگوست هورش و در شهر تسویکاو، آلمان تاسیس شد. این شرکت از سال ۱۹۶۴ یکی از زیرمجموعه‌های گروه فولکس‌واگن به‌شمار می‌آید.

آئودی همراه با مرسدس بنز و ب ام و سه خودروساز مشهور و لوکس آلمانی هستند و به‌عنوان پرفروش‌ترین خودروسازان لوکس جهان، شناخته می‌شوند. سهام شرکت خودروسازی آئودی در بازار بورس فرانکفورت معامله می‌شود.

محتویات

• ۱ تاریخچه
• ۲ ادغام‌ها و نشان تجاری
  • ۲.۱ هورش
  • ۲.۲ آئودی
  • ۲.۳ واندرر
  • ۲.۴ دی‌کی‌دبلیو
  • ۲.۵ اتحادیهٔ خودروسازی
• ۳ آمار تولید
  • ۳.۱ تولید بر پایه سال مالی
  • ۳.۲ تولید بر پایه مدل
• ۴ تولید خودرو
  • ۴.۱ مدل‌های کنونی
  • ۴.۲ مدل‌های اس و آراس
• ۵ حمایت‌های مالی
• ۶ موفقیت‌ها
• ۷ برند و شعار
• ۸ جستارهای وابسته
• ۹ پانویس
• ۱۰ منابع
• ۱۱ پیوند به بیرون

تاریخچه

مرکز آئودی سیدنی، استرالیا

مرکز فروش آئودی در پارک جمینی

آئودی ۲۲۵ رودستر

ان‌اس‌یو ۶/۳۰

آئودی ای-ترون مفهومی پاریس ۲۰۱۰

آئودی رزمییر

شرکت خودروسازی آئودی نیز چون دیگر خودروسازان اروپایی پیشینه‌ای طولانی دارد و بیش از یک قرن پیش توسط آگوست هورش، در سال ۱۸۹۹ تاسیس گردید. این شرکت که ابتدا نامش هورش کمپانی بود، در سال ۱۹۰۱ اولین خودروی خود را، به کمک ۱۵ کارگرش تولید نمود.

این خودرو سرعتی معادل ۳۲ کیلومتر بر ساعت داشت. سال ۱۹۰۹ آگوست هورش شرکت دیگری را، به جای شرکت قبلی تأسیس کرد و آن را آئودی نامید، که در واقع ترجمه لاتین نام‌خانوادگی خودش یعنی هورش بود. در این زمان خودروهایی را تولید کرد، مانند خودروی آئودی ای که حداکثر سرعت آن، برابر ۲۲ کیلومتر بر ساعت بود.

همچنین با چند خودرو در مسابقات اتومبیل‌رانی نیز شرکت کرد. با شروع جنگ جهانی اول، شرکت آئودی مجبور به تولید جنگ‌افزار شد. آگوست هورش سال ۱۹۲۰ از مدیریت شرکت آئودی کناره‌گیری کرد، اما به عنوان عضوی از هیئت مدیره باقی‌ماند.

در سال ۱۹۲۹ خودروی ۶ سیلندر ۴۶۵۵ سی‌سی و سال ۱۹۲۹ خودروهای مدل درسدن و تسویکاو را عرضه کرد. در همین سال خودروهای ۴ و ۶ سیلندر دیگری را، تحت لیسانس شرکت پژو روانه بازار کرد.

سال ۱۹۳۰ شروع به تولید خودروهایی کوچک کرد و در این زمان ۹٫۱۷٪ درصد از بازار خودروی آلمان را، در اختیار خود داشت. با شروع جنگ جهانی دوم همانند دیگر خودروسازان دنیا، شرکت آئودی به تولید جنگ‌افزار و خودروهای جنگی پرداخت و خودروهای جنگی مدل آی‌اف‌ای‌اف و آی‌اف‌ای‌اف۸ را تولید نمود.

پس از پایان یافتن جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۵۸ شرکت مرسدس بنز حدود ۸۷٪ درصد از سهام آئودی را خریداری کرد و سال ۱۹۵۹ مابقی سهام شرکت را نیز بدست آورد، اما پس از آن، در ۱۹۶۴ گروه فولکس‌واگن ۵۰٪ درصد از سهام آئودی را، از شرکت مرسدس بنز خریداری کرد. سپس شرکتی را با همان نام، راه‌اندازی کرد و اقدام به تولید و عرضه چند مدل جدید از آئودی نمود، که مدل‌هایی چون آئودی ۶۰، آئودی ۷۵، آئودی ۸۰ و آئودی ۹۰ به این دوره زمانی اختصاص دارند. سال ۱۹۶۹ آئودی به شرکت ان‌اس‌یو پیوست و برای مدت کوتاهی، به ان‌اس‌یو آئودی تغییر نام داد.

این شرکت سال ۱۹۷۲ خودروی آئودی ۸۰ فاکس و سال ۱۹۷۴ خودروی مدل آئودی ۵۰ را عرضه کرد. پس از آن خودروهای اسپورت آئودی اس۶ و آئودی اس۸ را، با مشارکت فولکس‌واگن تولید نمود، که در مسابقات رالی به موفقیت‌های چشمگیری نیز دست یافتند.

سال ۱۹۸۶ شرکت آئودی خودروی مدل ۸۰ خود را بهبود بخشید و نمونه جدید و پیشرفته‌ای از آن ارائه کرد، که با استقبال خوبی مواجه شد و در فاصله سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷ خودروهای سری آئودی ۵۰۰۰ را روانه بازار کرد.

در سال ۱۹۹۱ شرکت آئودی برای سومین سال پی‌درپی در بازارهای ایالات متحده آمریکا به بالاترین میزان فروش خود دست یافت و این رشد و افزایش فروش شرکت، تا سال ۲۰۰۸ با دستیابی به بازارهای آسیا ادامه داشت. به‌طوری که حدود ۶۰٪ درصد بازار آسیا را به دست گرفت.

شرکت آئودی اولین تولیدکننده خودروهای تمام گالوانیزه در جهان است، همچنین صاحب خودروی آئودی ای۸، با بدنه تمام آلومینیمی می‌باشد، که در کارخانه نکازاولم آئودی تولید شده‌است. کارخانه نکازاولم در عمل، متعلق به شرکت کواترو بوده، که از شرکت‌های زیرمجموعه آئودی به‌شمار می‌آید و تاکنون مدل‌هایی چون آئودی کواترو، آئودی لو مان کواترو، آئودی پایکس پیک کواترو، آئودی آووس کواترو، آئودی آراس۲ آوانت، آئودی آراس۴ و آئودی آراس۶ که اغلب خودروهای مفهومی می‌باشند را، با برند آئودی تولید نموده است.

خودروهای این شرکت همواره به قدرت بالای موتورهایشان، شناخته می‌شوند. علاوه بر این، آئودی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان خودروهای اسپورت و خودروهای برقی نیز می‌باشد.

ادغام‌ها و نشان تجاری

مرکز فروش آئودی در اینگولشتات

آئودی کواترو اسپایدر

وندرر دبلیو۲۵کی

آئودی ای۱ اسپورت‌بک

علامت تجاری خودروسازی آئودی، چهار حلقهٔ درهم تنیده است. این نشان، نماد پیوستن ۴ شرکت خودروسازی است، که تا آن زمان مستقل بودند، این شرکت‌ها عبارتند از: هورش، آئودی، واندرر و دی‌کی‌دبلیو. این چهار شرکت در واقع پایه‌های آئودی امروزی هستند.

هورش

در سال‌های پایانی قرن نوزدهم چند شرکت در آلمان در صنعت خودروسازی فعال بودند. نام یکی از این شرکت‌ها آگوست هورش اند سیئه بود، که در تاریخ ۱۴ نوامبر ۱۸۹۹ در شهر کلن، آلمان پایه‌گذاری شد.

آگوست هورش، پایه‌گذار این شرکت و یکی از مهندسان پیشتاز در حوزهٔ خودروسازی، پیش از این که کارخانه خود را به‌طور مستقل بنیان نهد، در شرکت‌های مختلف فعالیت کرده بود که از آن جمله می‌توان به ۳ سال مدیریت وی در کارخانهٔ کارل بنز در شهر مانهایم اشاره کرد.

سال ۱۹۰۴ بود که هورش کارخانهٔ خود را در شهر "تسویکاو" پایه گذاشت. آگوست هورش ۵ سال بعد از این کارخانه جدا شد و خودروهایی که پس از آن توسط او طراحی و ساخته شدند، با نام تجاری "آئودی" به بازار عرضه شدند.

آئودی

کارخانهٔ دوم که در سال ۱۹۰۹ توسط آگوست هورش پایه‌گذاری شد، دیگر نمی‌توانست به نام او باشد. بنابراین نام "آئودی" انتخاب شد. واژه هورش (Horch) در زبان آلمانی، فعل امر از ریشه "گوش‌کردن" یا شنیدن و به معنای "گوش کن" یا بشنو است.

واژهٔ آئودی نیز همان "گوش کن" است، البته به زبان لاتین. ابتکار این ترجمه متعلق به پسر یکی از همکاران هورش بود، که در آن زمان، زبان لاتین فرا می‌گرفت. بدین ترتیب دومین کارخانه‌ای که هورش بنیان نهاده بود از ۲۵ آوریل ۱۹۱۰ و به نام شرکت خودروسازی "آئودی" در شهر "تسویکاو" شروع به کار کرد.

واندرر

دو مکانیک به نام‌های یوهان بابتیست وینکلهوفر و ریچارد آدولف یِنیکه، از سال ۱۸۸۵ در شهر "کمنیتس" تعمیرگاه دوچرخه داشتند. آنان پس از یک سال، خود تولیدکنندهٔ دوچرخه شدند، که با نام "واندرر" به بازار عرضه شد.

دست‌اندرکاران این کارخانه در سال ۱۹۰۲ نخستین موتورسیکلت را ساخته و فکر تولید خودرو را در سال ۱۹۱۳ عملی کردند. نخستین اتومبیل این کارخانه "پوپشن" نام داشت. تولید خودرو در این شرکت چند دهه ادامه یافت.

دی‌کی‌دبلیو

این کارخانه کار خود را در سال ۱۹۰۲ با نام "راسموسِن اند اِرنست" در شهر کمنیتس آغاز کرد. جداکننده‌های روغن از بخار برای دستگاه‌هایی که با بخار آب کار می‌کردند، گِلگیر، چراغ‌های خودرو و انواع سانتریفیوژها، از جمله تولیدات شرکت دی‌کی‌دبلیو بودند.

یورگن اسکافته راسموسن، بنیانگذار دی‌کی‌دبلیو در سال ۱۹۱۶ آزمایش‌هایی را برای ساخت خودرویی بخاری، آغاز کرد که دی‌کی‌دبلیو، که مختصر شده (به آلمانی: Dampfkraftwagen)‏ نام داشت. این شرکت در سال ۱۹۱۹ بر تولید موتورهای دوزمانه متمرکز شد. این آغازی بود برای ساخت موتورسیکلت‌هایی که از سال ۱۹۲۲ به نام دی‌کی‌دبلیو به بازار آمدند. سال ۱۹۲۸ نیز نخستین خودروی کوچک با همین نام، عرضه شد.

اتحادیهٔ خودروسازی

۲۲ ژوئن ۱۹۳۲ خودروسازان آئودی، هورش و موتورسازی دی‌کی‌دبلیو به ابتکار بانک دولتی "زاکسن" به هم پیوستند و "اتحادیهٔ خودروسازی" (به انگلیسی: Auto Union)‏ را بنیان نهادند. همزمان نیز قراردادی با "واندرر" برای خرید و واگذاری این شرکت بسته شد. بدین ترتیب، کنسرنی جدید متشکل از شرکت‌های یادشده در شهر کمنیتس پایه‌گذاری شد.

این کنسرسیوم دومین کارخانهٔ بزرگ خودروسازی در آلمان آن زمان بود. برند این شرکت نیز، چهار حلقهٔ در هم تنیده در نظر گرفته شد، تا نمادی برای همکاری و پیوستگی خودروسازانی باشد، که این کنسرسیوم را شکل می‌دادند.

البته نام‌های تجاری آئودی، واندرر، هورش و دی‌کی‌دبلیو همچنان باقی‌ماندند. هر کدام از این برندها در قالب کنسرن، یکی از بخش‌های تولید را بر عهده داشت: دی‌کی‌دبلیو موتورسیکلت و خودروهای کامپکت تولید می‌کرد، واندرر خودروهای کلاس متوسط را می‌ساخت، آئودی خودروهای کلاس متوسط گران‌تر را به بازار عرضه می‌کرد و هورش بر ساخت خودروهای لوکس کلاس‌های بالاتر، متمرکز شد.

آمار تولید

تولید بر پایه سال مالی

تولید کلی شرکت خودروسازی آئودی بر پایه هر سال مالی، در فاصله سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲ میلادی به‌صورت زیر است.

سال	خودرو	موتور
۲۰۱۲	۱٫۴۶۹٫۲۰۵	۱٫۹۱۶٫۶۰۴
۲۰۱۱	۱٫۳۶۵٫۴۹۹	۱٫۸۸۴٫۱۵۷
۲۰۱۰	۱٫۱۵۰٫۰۱۸	۱٫۶۴۸٫۱۹۳
۲۰۰۹	۹۳۲٫۲۶۰	۱٫۳۸۴٫۲۴۰
۲۰۰۸	۱٫۰۲۹٫۰۴۱	۱٫۹۰۱٫۷۶۰
۲۰۰۷^[۱]	۹۸۰٫۸۸۰	۱٫۹۱۵٫۶۳۳
۲۰۰۶	۹۲۶٫۱۸۰	۱٫۸۹۵٫۶۹۵
۲۰۰۵	۸۱۱٫۵۲۲	۱٫۶۹۵٫۰۴۵
۲۰۰۴	۷۸۴٫۹۷۲	۱٫۴۸۵٫۵۳۶
۲۰۰۳	۷۶۱٫۵۸۲	۱٫۳۴۲٫۸۸۳
۲۰۰۲	۷۳۵٫۹۱۳	۱٫۲۸۴٫۴۸۸
۲۰۰۱	۷۲۷٫۰۳۳	۱٫۲۲۵٫۴۴۸
۲۰۰۰	۶۵۰٫۸۵۰	۱٫۱۸۷٫۶۶۶

تولید بر پایه مدل

در جدول زیر شمار دستگاه خودرو، با توجه به مدل‌هایی که تنها در کارخانجات مربوط به آئودی تولید شده‌اند، در فاصله سالهای ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲ درج شده‌است.

	آئودی ای۱	آئودی ای۲	آئودی ای۳	آئودی ای۴	آئودی ای۵	آئودی ای۶	آئودی ای۷	آئودی ای۸	آئودی کیو۳	آئودی کیو۵	آئودی کیو۷	آئودی تی‌تی	آئودی آر۸
^[۲] ۱۹۹۸	—	—	۱۴۳٬۹۷۴	۲۷۱٬۱۵۲	—	۱۷۴٬۸۶۷	—	۱۵٬۳۵۵	—	—	—	۱۳٬۶۸۲	—
^[۲] ۱۹۹۹	—	—	۱۴۳٬۵۰۵	۲۵۲٬۵۱۴	—	۱۶۲٬۵۷۳	—	۱۴٬۶۳۶	—	—	—	۵۲٬۵۷۹	—
^[۳] ۲۰۰۰	—	۳۲٬۱۶۴	۱۳۶٬۱۴۱	۲۳۱٬۸۶۹	—	۱۸۰٬۷۱۵	—	۱۲٬۸۹۴	—	—	—	۵۶٬۷۷۶	—
^[۴] ۲۰۰۱	—	۴۹٬۳۶۹	۱۳۱٬۰۸۲	۳۰۸٬۷۷۸	—	۱۸۶٬۴۶۷	—	۱۱٬۷۰۸	—	—	—	۳۹٬۳۴۹	—
^[۵] ۲۰۰۲	—	۳۷٬۵۷۸	۱۲۵٬۵۳۸	۳۶۰٬۲۶۷	—	۱۷۸٬۷۷۳	—	۱۰٬۹۴۲	—	—	—	۳۴٬۷۱۱	—
^[۶] ۲۰۰۳	—	۲۷٬۳۲۳	۱۵۹٬۴۱۷	۳۵۳٬۸۳۶	—	۱۶۸٬۶۱۲	—	۲۱٬۷۴۸	—	—	—	۳۲٬۳۳۷	—
^[۷] ۲۰۰۴	—	۱۹٬۷۴۵	۱۸۱٬۲۷۴	۳۴۵٬۲۳۱	—	۱۹۵٬۵۲۹	—	۲۲٬۴۲۹	—	—	—	۲۳٬۶۰۵	—
^[۸] ۲۰۰۵	—	۱۰٬۰۲۶	۲۲۴٬۹۶۱	۳۳۷٬۷۰۵	—	۲۱۵٬۴۳۷	—	۲۱٬۵۱۵	—	—	۱٬۱۸۵	۱۲٬۳۰۷	—
^[۹] ۲۰۰۶	—	—	۲۳۱٬۷۵۲	۳۴۱٬۱۱۰	۴۸۷	۲۲۹٬۰۲۱	—	۲۲٬۴۶۸	—	—	۷۲٬۱۶۹	۲۳٬۶۷۵	۱۶۴
^[۱۰] ۲۰۰۷	—	—	۲۳۱٬۱۱۷	۲۸۹٬۸۰۶	۲۵٬۵۴۹	۲۴۳٬۸۴۲	—	۲۲٬۱۸۲	—	۱۶۲	۷۷٬۳۹۵	۵۶٬۷۶۶	۴٬۱۲۵
^[۱۱] ۲۰۰۸	—	—	۲۲۲٬۱۶۴	۳۷۸٬۸۸۵	۵۷٬۶۵۰	۲۱۴٬۰۷۴	—	۲۰٬۱۴۰	—	۲۰٬۳۲۴	۵۹٬۰۰۸	۴۱٬۷۸۹	۵٬۶۵۶
^[۱۲] ۲۰۰۹	—	—	۲۰۶٬۷۴۷	۲۸۲٬۰۳۳	۸۴٬۸۸۳	۱۸۲٬۰۹۰	—	۸٬۵۹۹	—	۱۰۵٬۰۷۴	۲۷٬۹۲۹	۲۲٬۸۲۱	۲٬۱۰۱
^[۱۳] ۲۰۱۰	۵۱٬۹۳۷	—	۱۹۸٬۹۷۴	۳۰۶٬۲۹۱	۱۱۱٬۲۷۰	۲۱۱٬۲۵۶	۸٬۴۹۶	۲۲٬۴۳۵	—	۱۵۴٬۶۰۴	۴۸٬۹۳۷	۲۶٬۲۱۷	۳٬۴۸۵
^[۱۴]۲۰۱۱	۱۱۷٬۵۶۶	—	۱۸۹٬۰۶۸	۳۲۱٬۰۴۵	۱۱۱٬۷۵۸	۲۴۱٬۸۶۲	۳۷٬۳۰۱	۳۸٬۵۴۲	۱۹٬۶۱۳	۱۸۳٬۶۷۸	۵۳٬۷۰۳	۲۵٬۵۰۸	۳٬۵۵۱
^[۱۵]۲۰۱۲	۱۲۳٬۱۱۱	—	۱۶۴٬۶۶۶	۳۲۹٬۷۵۹	۱۰۳٬۳۵۷	۲۸۴٬۸۸۸	۲۸٬۹۵۰	۳۵٬۹۳۲	۱۰۶٬۹۱۸	۲۰۹٬۷۹۹	۵۴٬۵۵۸	۲۱٬۸۸۰	۲٬۲۴۱

تولید خودرو

مدل‌های کنونی

مدل‌هایی از آئودی، که در سال ۲۰۱۲ تولید شده یا در حال تولید می‌باشد، در فهرست زیر جای گرفته است.

خودروهای آئودی

آئودی ای۱		سوپرمینی	۳-در هاچ‌بک ۵-در اسپورت‌بک
آئودی ای۳		خودروی کامپکت خانواده	۳-در هاچ‌بک خودروی سواری (سالن) ۵-در اسپورت‌بک Cabriolet
آئودی ای۴		خودروی کامپکت سواری	خودروی سواری آوانت خودروی خیابانی
آئودی ای۵		خودروی کامپکت سواری	کوپه ۵-در اسپورت‌بک کابریولت
آئودی ای۶		خودروی سواری	خودروی سواری آوانت خودروی خیابانی
آئودی ای۷		خودروی سواری	۵-در اسپورت‌بک
آئودی ای۸		خودروی لوکس	خودروی سواری

آئودی کوپه و اس‌یووی

آئودی تی‌تی		کامپکت اسپورت	کوپه رودستر
آئودی آر۸		سوپر خودرو	کوپه اسپایدر
آئودی کیو۳		کامپکت اس‌یووی	اس‌یووی
آئودی کیو۵		کامپکت اس‌یووی	اس‌یووی
آئودی کیو۷		کراس‌آور اس‌یووی	اس‌یووی

مدل‌های اس و آراس

مدل‌های اس (اسپورت)

آئودی اس۴		خودروی کامپکت	سواری (سالن) آوانت
آئودی اس۵		خودروی کامپکت	کوپه کابریولت ۵-در اسپورت‌بک
آئودی اس۶^[۱۶]		خودروی سواری	سواری (سالن) آوانت
آئودی اس۷}}^[۱۷]		خودروی سواری	۵-در اسپورت‌بک
آئودی اس۸^[۱۸]		خودروی لوکس	سواری
آئودی تی‌تی‌اس		خودروی اسپورت کامپکت	کوپه رودستر

مدل‌های آراس (ریسینگ/اسپورت)

آئودی آراس۴		خودروی سواری	آوانت
آئودی آراس۵		خودروی سواری	کوپه کابریولت
آئودی آراس۷		خودروی کاوپکت اسپورت	۵-در اسپورت‌بک
آئودی تی‌تی آراس		خودروی کاوپکت اسپورت	کوپه رودستر

حمایت‌های مالی

شرکت خودروسازی آئودی تعداد زیادی از باشگاه‌های ورزشی را، در کشورهای مختلف جهان، تحت حمایت‌های مالی خود قرار می‌دهد. این شرکت در ورزش‌های مختلف مشارکت می‌نماید ولی در سال‌های گذشته تمرکز اصلی آن، بر ورزش فوتبال بوده‌است.

آئودی باشگاه‌های فوتبال زیادی را، تحت حمایت مالی خود دارد و در: باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، باشگاه فوتبال هامبورگ، باشگاه فوتبال نورنبرگ، باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ، باشگاه فوتبال چلسی، باشگاه فوتبال رئال مادرید، باشگاه فوتبال آ.ث. میلان، باشگاه فوتبال بارسلونا، باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام و باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران مشارکت مالی مستقیم داشته و یا برند آئودی بر روی پیراهن این باشگاه‌ها دیده می‌شود.

موفقیت‌ها

از جمله نقاط برجسته تکنیکی این شرکت خودروسازی، طراحی و تولید موتور ۵ سیلندری بود، که در اواخر دهه ۱۹۷۰ بر روی سری آئودی ۱۰۰ عرضه شد. توربوشارژ ۴ دبلیو دی، که در مدل کواترو در سال ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱ استفاده شد. از دیگر نقاط قوت این شرکت بود.

شرکت آئودی اولین تولیدکننده خودروهای تمام گالوانیزه در جهان است، که از این نمونه می‌توان به خودروی آئودی ای۸ اشاره نمود، که بدنه‌ای تمام آلومینیمی را داراست.

این شرکت همچنین دارای خودروهایی با بالاترین قدرت موتور نیز هست. در اواخر سال ۱۹۹۸، شرکت آئودی، برند ایتالیایی لامبورگینی را به قیمت ۱۱۰ میلیون دلار خرید.

علاوه بر این، آئودی از بزرگترین تولیدکنندگان خودروهای اسپورت جهان به‌شمار می‌آید. از دیگر نقاط قوت این شرکت می‌توان به تولید گسترده خودروهای برقی در سال‌های گذشته، اشاره نمود.

برند و شعار

نام این شرکت از فامیل بنیانگذارش، آگوست هورش گرفته شده است. هورش به معنی «شنیدن» در لاتین آئودی می‌باشد. شعار این شرکت Vorsprung durch Technik به معنی «پیشرفت به وسیله تکنولوژی» است. آئودی در ایالات متحده آمریکا شعار Truth in Engineering را استفاده می‌کند که در فارسی «حقیقت در مهندسی» ترجمه می‌شود.

پورشه

پورشه

نوع شرکت	سهامی عام
محدوده فعالیت	تمام دنیا
بنیانگذاری	۱۹۳۱ توسط فردیناند پورشه و فری پورشه
موقعیت	اشتوتگارت، آلمان
مدیر عامل	مارتین وینترکورن
رییس هیئت مدیره	ولفگانگ پورشه
محصولات	اتومبیل
درآمد	۱۰۹۲۸ میلیون یورو (سال مالی ۲۰۱۱)
شمار کارکنان	۱۲۲۰۲ نفر (بر اساس آمار سال ۲۰۰۷)
وب‌گاه	www.porsche.com

پورشه ، (Porsche) با نام کامل Porsche Dr.Ing.h.c.F.Porsche AG، یکی از کمپانی‌های بزرگ تولید اتومبیل‌های اسپورت می‌باشد که در سال ۱۹۳۱ توسط فردیناند پورشه^[۱] پسر فری پورشه^[۲] یک طراح اتومبیل اهل اتریش، در شهر اشتوتگارت آلمان تاسیس شده است که از همان ابتدا نیز به تولید اتومبیل‌های اسپورت مشغول بوده است.

نمایندگی پورشه در بزرگراه شهید لشگری

محتویات

• ۱ نخستین محصول
• ۲ پورشه ۹۱۱
• ۳ رقبا
• ۴ روابط با سایر تولید کنندگان اتومبیل
• ۵ پورشه و مسابقات اتوموبیل‌رانی
• ۶ قیمت پورشه
• ۷ پانویس
• ۸ مدل‌ها
  • ۸.۱ مدل‌های مشتری
  • ۸.۲ مدل‌های مسابقه‌ای
• ۹ منابع

نخستین محصول

تولید نخسین محصول پورشه در سال ۱۹۴۸ با نام پورشه 356^[۳] آغاز شد، طراحی این اتومبیل را فردیناند پورشه انجام داده ولی بلافاصله در بستر بیماری افتاده و کار تولید این مدل را پسرش فری به پایان رساند فردیناند پورشه سر انجام در سال ۱۹۵۱ فوت کرد.

پورشه ۹۱۱

پورشه در سال ۱۹۶۳ اولین مدل از سری افسانه‌ای ۹۱۱ را که در مسابقات اتومبیل رانی موفقیت‌های غیر منتظره‌ای را بدست آورده بود راارائه کرد . ۹۱۱ یک اتومبیل ۶ سیلندر موتور عقب است. پورشه ۹۱۱ همیشه رقیبی سرسخت برای رقیبان در مسابقات رالی است.پورشه ۹۱۱ طراحی اصیلی دارد که از اول طراحی شدنش تغییر زیادی بر خود ندیده و شامل مدل های کارراوکاررا۴وجی تی۳ و....است.

رقبا

جدی‌ترین رقبای پورشه در آلمان ب ام و و مرسدس بنز و آئودی (رقیب مستقیم مدل بوکستر مدلهای زد۴ از شرکت ب ام و و سی ال کا از شرکت مرسدس بنز می‌باشند) و در خارج از آلمان لوتوس ٬ جگوار و شورلت کوروت می‌باشد. مدلهای گرانقیمت پورشه رقیب محصولات فراری ٬ لامبورگینی و بوگاتی می‌باشد.

روابط با سایر تولید کنندگان اتومبیل

پورشه با کمپانی فولکس واگن آلمان^[۴] که یکی از بزرگان جهان اتومبیل است از آغاز روابط نزدیکی داشته است و تلاشهای بسیاری برای همکاری بین این دو کمپانی صورت گرفته است (VW-Porsche 914 1969 , Porsche 924 1976 ) (بعضی قطعات را کمپانی آئودی^[۵] نیز به کار برده است) و نیز در سال ۲۰۰۲ پورشه کاین^[۶] (به دلیل موتور جلو بودن این خودرو بسیاری از تکنیک‌ها در فولکس واگن توارگ^[۷] نیز استفاده شده است).

در سال ۲۰۰۳ فردیناند پیچ^[۸]، نوه فردیناند پورشه به عنوان مدیر اجرایی فولکس واگن دو کمپانی پورشه و فولکس واگن را دو عضو از یک خانواده توصیف کرده است.

امروزه کمپانی‌های بزرگی از قبیل سئات^[۹] اسپانیا، دوو^[۱۰] و سوبارو^[۱۱] بسیاری از مهندسان و کارکنان خود را همه ساله برای استفاده از تجربیات پورشه به این کمپانی می فرستند.

پورشه و مسابقات اتوموبیل‌رانی

پورشه تا به حال ۱۶ بار به مقام قهرمانی مسابقات لمانز Le-Mans رسیده است.^{[نیازمند منبع]} همچنین در مسابقات رالی پاریس داکار یکی از تیم‌های مطرح شناخته می‌شود. این کمپانی موتور مک لارن McLaren را برای مسابقات فرمول یک ساخته است.

قیمت پورشه

براساس اعلام شرکت پورشه قیمت خودرو مدل ۹۱۱ توربو این شرکت در ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۱۲ بیش از ۸۲ هزار دلار آمریکا و خودرو کاررا اس نیز بیش از ۹۶ هزار دلار در آمریکا بوده است. اما قیمت این دو خودرو در حال حاضر^[۱۲] در ایران بین ۷۰۰ میلیون تا یک میلیارد تومان نوسان دارد.^[۱۳]

پانویس

1. ↑ Ferry Porsche
2. ↑ Ferdinand Porsche
3. ↑ Porsche 356
4. ↑ Volks Wagen
5. ↑ AUD
6. ↑ Porsche Cayenne
7. ↑ Volks Wagen Tuareg
8. ↑ Ferdinand Piech
9. ↑ Seat
10. ↑ Daewoo
11. ↑ Subaru
12. ↑ ۱ مارس ۲۰۱۳ میلادی برابر با ۱۱ اسفند ۱۳۹۱ خورشیدی
13. ↑ دود اسفند کودکان کار برای پورشه‌سواران تهران، بی‌بی‌سی فارسی

مدل‌ها

مدل‌های مشتری

۹۱۱، پرفروشترین مدل از ژوئن, ۲۰۰۶

• پورشه ۳۵۶ (۱۹۴۸-۱۹۶۵)
• پورشه ۵۵۰ اسپایدر (۱۹۵۳-۱۹۵۷)
• پورشه ۹۱۱ (۱۹۶۴- تا یه حال)
  • پورشه ۹۱۱ (۱۹۶۴-۱۹۸۹)
  • پورشه ۹۳۰ (۱۹۷۵-۱۹۸۹)
  • پورشه ۹۶۴ (۱۹۸۹-۱۹۹۳)
  • پورشه ۹۹۳ (۱۹۹۳-۱۹۹۸)
  • پورشه ۹۹۶ (۱۹۹۸-۲۰۰۴)
  • پورشه ۹۹۷ (۲۰۰۴- تا به حال)
• پورشه ۹۱۲ (۱۹۶۵-۱۹۶۹)
• پورشه ۹۱۴ (۱۹۶۹-۱۹۷۵)
• پورشه ۹۲۴ (۱۹۷۶-۱۹۸۸)
• پورشه ۹۲۸ (۱۹۷۸-۱۹۹۵)
• پورشه ۹۴۴ (۱۹۸۲-۱۹۹۱)
• پورشه ۹۵۹ (۱۹۸۶-۱۹۸۸)
• پورشه ۹۶۸ (۱۹۹۲-۱۹۹۵)
• پورشه باکستر (۱۹۹۶- تا به حال)
• پورشه کاین (۲۰۰۴- تا به حال)
• پورشه کاررا جی تی (۲۰۰۴-۲۰۰۶)
• پورشه کایمن (۲۰۰۶- تا به حال)
• پورشه پانامرا (۲۰۱۰)

مدل‌های مسابقه‌ای

یک مدل مسابقه‌ای پورشه در سال ۱۹۷۰

• پورشه ۶۴
• پورشه ۳۶۰ Cisitlia
• پورشه ۵۵۰ اسپیدر
• پورشه ۷۱۸
• پورشه ۸۰۴
• پورشه ۹۰۴
• پورشه ۹۰۶
• پورشه ۹۰۷
• پورشه ۹۰۸
• پورشه ۹۰۹ Bergspyder
• پورشه ۹۱۰
• پورشه ۹۱۱
• پورشه ۹۱۱ جی تی ۱
• پورشه ۹۱۱ جی تی ۲
• پورشه ۹۱۱ جی تی ۳
• پورشه ۹۱۴
• پورشه ۹۱۷
• پورشه ۹۳۴
• پورشه ۹۳۵
• پورشه ۹۳۶
• پورشه ۹۲۴
• پورشه ۹۴۴
• پورشه ۹۵۶
• پورشه ۹۵۹
• پورشه ۹۶۱
• پورشه-مارچ ۸۹ P
• WSC Joest Spyder
• RS Spyder (9R6)

بنز

مرسدس بنز

مرسدس بنز

بنیانگذاری	۱۸۷۱ میلادی به دست کارل بنز
موقعیت	اشتوتگارت، آلمان
افراد مهم	دیتر تسچه
محصولات	اتومبیل کامیون اتوبوس موتور خودرو

موزه مرسدس بنز

مرسدس بنز، که در فارسی بیشتر به بنز معروف است، نام خودروهای ساخت شرکت دایملر است. این شرکت ادامه قدیمی‌ترین سازنده خودرو در جهان است. گوتلیب دایملر و کارل بنز، دو مخترع آلمانی موتور چهار زمانه، پس از مدتی کار مستقل، شرکت دایملر-بنز را در سال ۱۹۲۶ تأسیس کردند و محصولات خود را به پیشنهاد نخستین نماینده فروش خود، مرسدس گذاشتند که از نام دختر این نماینده گرفته شده بود.

دایملر کرایسلر

در سال ۱۹۹۸ شرکت دایملر-بنز با پرداخت مبلغ ۳۶ میلیارد دلار اقدام به خرید شرکت آمریکایی کرایسلر نمود. با این خرید شرکت دایملر-کرایسلر تأسیس شد.^[۱] پس از تاسیس شرکت جدید دایملرکرایسلر، تولید اتومبیل‌ها با نامهای تجاری قدیمی ادامه یافت. با اینکه در ابتدا استفادهٔ مشترک از فناوری‌های دو شرکت بصورت محدود پیش‌بینی شده بود، اما ساخت خودروهای آمریکایی دوج مگنوم، دوج چارجر، کرایسلر ۳۰۰ و کرایسلر چلنجر مدل ۲۰۰۹ اصولاً به خاطر استفاده از فناوری دایملر امکان پذیر شد. طرف آمریکایی امکان استفاده از موتورهای دیزل دایملر را در خودروهای کرایسلر پیدا کرد.^[۱]

در سال ۲۰۰۷ به دلیل کارکرد ضعیف کرایسلر، شرکت دایملر سهام کرایسلر را به یک موسسه مالی فروخت و به شراکت تجاری با کرایسلر پایان داد.^[۱][۲] شرکت دایملر کرایسلر متعاقباً به شرکت دایملر آ گ تغییر نام داد.^[۳]

فولکس قورباغه‌ای

خودرو شهربانی در ایران (خودرو سابق پلیس شهری)

فولکس قورباغه‌ای یا فولکس‌واگن بیتل نام یک مدل از خودروهای فولکس‌واگن و یکی از مشهورترین مدل‌های جهان است. این خودرو در ایران با نام فولکس قورباغه‌ای شناخته می‌شود و در برخی منابع ترجمه نیز از عبارت فولکس سوسکی و فولکس کفش‌دوزکی یاد شده.

هدف از طراحی این خودرو، تولید خودرویی اقتصادی و قابل استفاده برای عموم مردم بود.

این ماشین نخستین بار در سال ۱۹۳۸ و با نام فولکس واگن تایپ یک تولید شد. تولید فولکس بیتل در سال ۱۹۹۴ مجدداً با طراحی مدرن و با نام نیو بیتل (بیتل جدید) از سر گرفته شد و تا سال ۲۰۰۳ ادامه داشت.

با توجه به عمر طولانی تولید این خودرو سطح بسیار متنوعی از تجهیزات در مدل‌های گوناگون آن یافت می‌شود و از موتورهای گوناگونی بهره می‌برد. علاوه بر مدل‌های استاندارد مدل‌های سفارشی گوناگونی نیز از این خودرو تولید شده است.

محتویات

• ۱ تاریخچه
• ۲ بیتل و سینما
• ۳ فولکس واگن، یادگاری از پورشه و هیتلر
• ۴ نگارخانه
• ۵ منابع
• ۶ پیوند به بیرون

تاریخچه

در اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی آدولف هیتلر که به تازگی به مقام پیشوایی آلمان رسیده بود طرحهای خود را برای یک اتوموبیل ارزان و ساده که برای عموم قابل استفاده باشد به دکتر «فردیناند پورشه» ارائه کرد. پیش از این پورشه به همراه «زونداپ» طرح‌هایی را برای چنین اتوموبیلی درسر داشتند که یکی از آنها «پورشه تیپ ۱۲» با موتور تعبیه شده در عقب اتوموبیل و طراحی قوس مانند بود.

دستور هیتلر کاملاً روشن بود: «ساخت خودرویی با قیمت برابر با یک موتورسیکلت با حداکثر سرعت۱۰۰ کیلومتر و توانایی جابه‌جای اعضای یک خانواده ۵ نفره»^[۱]

پورشه کار طراحی را آغاز کرد و سرانجام در سال ۱۹۳۶ طرح‌های اتوموبیل نهایی و اولین پروتوتایپ تولید شد. این خودرو کاملاً مطابق فلسفه پورشه طراحی شده بود که اعتقاد داشت بهترین اتوموبیل‌ها انواع موتور عقب، هواخنک و دیفرانسیل عقب هستند. پورشه این خودرو را «پورشه ۶۰» نامید اما مسئولان آلمانی نام KDF WAGEN را بر روی آن گذاشتند. نام بیتل^[۲] (Beetle به معنی سوسک) نامی بود که از سوی جامعه بر این خودرو گذاشته شد اما تاسال ۱۹۶۷ از سوی فولکس واگن به رسمیت شناخته نشد. تولید خودرو در کارخانه‌ای که به همین منظور ساخته شده بود آغاز گردید.

تولید هنوز روند کندی داشت که ناگهان آتش جنگ جهانی دوم شعله‌ور شد. به همین سبب تمام توان کارخانه به سمت تولید انواع مناسب میادین جنگ متمرکز شد. در طی جنگ کارخانه فولکس واگن چندین بار بمباران شد اما هر بار مجدداً تولید از سر گرفته می‌شد. پس از اشغال آلمان، سران انگلیس قصد داشتند کارخانه را به این کشور منتقل کنند، اما هیچ شرکت انگلیسی حاضر به پذیرش این کارخانه نشد و فولکس واگن در آلمان باقی ماند و روند تولید روال عادی خود را از سر گرفت.

در طی این مدت موتورهای ۱٫۱ لیتری و ۱٫۲ لیتری روی این خودرو نصب می‌شد. مدل‌های پیش از دهه ۵۰ را می‌توان از شیشه دوتکه عقب شناخت. در دهه ۶۰ موتورهای ۱٫۳ لیتری جایگزین انواع قبلی شدند. قیمت مناسب، دوام بالا و کاربری آسان سبب شد تولید این خودرو با سرعت ادامه پیدا کند و در فوریه سال ۷۲، رکورد فورد مدل تی را با بیش از ۱۵ میلیون دستگاه بشکند.

در اواخر دهه ۶۰ با ورود رقبای ارزان قیمت ژاپنی که امکانات مناسب و طرح به‌روزتری داشتند، مسئولان فولکس ناچار شدند تغییراتی در بیتل اعمال کنند که حاصل آن یک موتور ۱۵۰۰ سی‌سی ۵۴ اسبی، قفل داخلی درها، چراغ دنده عقب و... بود. این مدل را می‌توان از چراغ عقب بزرگ و شبکه‌های روی در موتور شناخت.

در دهه ۱۹۷۰ با تولید گلف عده‌ای معتقد بودند دوران بیتل‌ها به سر آمده اما این اتفاق رخ نداد و تنها تولید بیتل از آلمان خارج و به کشورهای برزیل و مکزیک منتقل شد. موتور قدرتمند ۱۶۰۰ سی‌سی نیز در همین دوران روی بیتل نصب شد. تولید این خودرو تا سال ۲۰۰۳ در مکزیک ادامه داشت و سرانجام با عرضه ۲۱٫۵۲۹٫۴۶۴ دستگاه به تولید این مدل پایان داده شد که این میزان بیشترین رقم تولید خودرو است^[۳].

هرچند تویوتا کورولا در مجموع بیش از این تعداد ساخته اما کرولا به دفعات تغییر کرده است ولی بیتل بدون تغییر جدی به این رکورد دست پیدا کرد. تقریباً تمام انواع بیتل حتی نوع کروکی آن^[۴] به بازار ایران وارد شدند. امروزه گاهی انواع بازسازی شده آنها را در حال تردد در خیابان‌های شهر مشاهده می‌کنیم که با صدای موتور خود خاطره گذشته‌های دور را زنده می‌کنند.

بیتل و سینما

ماشین فولکس‌واگن بیتل در بسیاری از فیلم‌های هالیوودی و غیر هالیوودی نقش داشته است، که مهمترین آن‌ها هربی محصول دیسنی است، که ماجرای یک فولکس بیتل مسابقه است، که درک و شعور دارد.

فولکس واگن، یادگاری از پورشه و هیتلر

آدولف هیتلر، رهبر نازی‌های آلمان هم به فکر ساختن یک خودروی ارزان بود که همگان بتوانند آن را خریداری کنند. اگر چه او هرگز نتوانست رانندگی را تجربه نماید؛ ولی علاقه شدیدی به اتومبیل داشت.

فردیناند پورشه نیز یکی دیگر از علاقه‌مندان به این طرح بود که با صرف انرژی بسیار و تجربیات گسترده خود، اولین اتومبیل کوچکش را در سال ۱۹۲۲ ساخت و برای تولید انبوه این خودرو در سطح وسیع تلاش زیادی کرد. آرزوی او برای ساخت اتومبیل همگانی در سال ۱۹۳۰ با ایجاد کارخانه‌ای برآورده شد؛ ولی او تصمیم داشت اتومبیل‌هایی بزرگ‌تر با کارآیی بالاتر و قیمت پایین‌تر تولید کند.

در سال بعد او فعالیتش را با کار بر روی پروژه جدیدی آغاز و یک موتور ۵ سیلندر طراحی کرد. با حمایت‌های هیتلر پورشه توانست این اتومبیل‌ها را در حدود نصف قیمت بقیه اتومبیل‌های موجود در آلمان ارائه کند. سه مدل اول این خودرو در گاراژ خانه فردیناند تولید شد، سپس طرح‌های آن در

اختیار کمپانی اوپل قرار گرفت و اتومبیل‌هایی با قیمت‌های ارزان تولید شد. این مدل نواقصی داشت که برای اصلاح آن سرمایه‌گذاری بزرگی از سوی هیتلر انجام گرفت و سه ماه بعد کمپانی فولکس‌واگن به معنی گروه تولیدکننده اتومبیل‌های مردم آلمان تاسیس شد. در ابتدای کار حدود ۳۰ مدل مختلف اتومبیل ساخته شد که تمامی این مدل‌ها توسط ارتش آلمان تست شدند. هیتلر در سال ۱۹۳۸ شعبه جدیدی برای این کمپانی تاسیس کرد و این قسمت جدید به سرعت تولید اتومبیل‌های ارزان قیمت را برای افرادی که قدرت خرید پایین‌تری داشتند، آغاز کرد.

اولین اتومبیل‌های قبل از جنگ این کمپانی کی‌دی‌اف-واگن محصول سال ۱۹۳۹ بود که همگان آنها را با نام«بیتل» می‌شناختند. در طی جنگ این کمپانی بر اثر بمباران هوایی شدیدا آسیب دید و با پایان گرفتن جنگ در سال ۱۹۴۵ آلمان به چند بخش تقسیم شد و کارخانه کی‌دی‌اف-واگن در بخشی که تحت کنترل انگلیس‌ها بود، قرار گرفت. پس از آن اتومبیل‌های بیتل به کشورهای دیگر صادر شدند.

این کمپانی در سال ۱۹۴۵ توانست ۱۷۸۵ دستگاه اتومبیل به بازار عرضه کند که تمامی آنها به عنوان سرویس مورد استفاده قرار گرفتند. در سال بعد این رقم به ۱۰ هزار دستگاه افزایش یافت. این کمپانی در ابتدای سال ۱۹۴۸ به آلمانی‌ها پس داده شد و «هاینریش نورداف» ریاست آن را به عهده گرفت. او تصمیم گرفت کمپانی را توسعه دهد و در این راستا دو کارخانه برای تولید نمونه‌هایی با سقف متحرک (کروکی) فولکس قورباغه‌ای در نظر گرفته شد. کارخانه کارمان (کارمان) برای ساخت نمونه چهار نفره و هبمولر (Hebmüller) برای نمونه‌های دو نفره انتخاب شدند.

هاینریش در گذشته برای کمپانی‌های اوپل و ب. ام. و کار کرده بود و اطلاعات خوبی در زمینه اتومبیل‌های آمریکایی و روش تولید انبوه آنها داشت. او با علم صادرات اتومبیل کاملا آشنا بود و در همان سال تعداد زیادی از تولیدات این کمپانی را به خارج از آلمان صادر کرد.

پورشه که تا آن زمان به عنوان مهندس مشاور کمپانی فعالیت داشت، در کارخانه بزرگ خود اتومبیل‌های اسپرت تولید می‌کرد. نورداف در آوریل سال ۱۹۶۹ پس از بازنشستگی در گذشت و با تغییر مدیریت، این کمپانی دچار مشکلات شدید شد که به مرور زمان موفق به حل آنها شدند. تا سال ۱۹۷۲ این کمپانی توانسته بود حدود ۱۵ میلیون دستگاه اتومبیل تولید کند که پیروزی بزرگی محسوب می‌شد؛ البته در ماه مه سال ۱۹۸۱ تولید ۲۰ میلیون بیتل توسط فولکس واگن در کشور مکزیک جشن گرفته شد.

خودروهای ساخت اسپانیا

خودروهای ساخت اسپانیا

سیات

سیات

نوع شرکت	خودروسازی
بنیانگذاری	۱۹۵۰
بنیانگذار(ها)	فیات
شعبه مرکزی	مارتورل، اسپانیا
موقعیت	زیرمجموعه گروه فولکس‌واگن
رییس هیئت مدیره	جیمز موئیر
افراد مهم	آلخاندرو مزونرو-رومانوس
محصولات	خودرو قطعات خودرو
شمار کارکنان	۱۳٫۰۰۰ نفر (۲۰۱۱)
وب‌گاه	www.SEAT.com

کارخانه خودروسازی سیات، در ولفسبورگ، آلمان

سیات، (به اسپانیایی: SEAT)‏ شرکت خودروسازی اسپانیایی است. این شرکت در سال ۱۹۵۰ توسط انستیتوی ملی صنعت اسپانیا و با کمک آغازین شرکت فیات بنیان نهاده شد.

شرکت سیات عضو گروهی تحت عنوان آئودی گروپ بود، که از شرکت‌های آئودی، لامبورگینی و سیات تشکیل شده بود و پس از خریداری این گروه توسط گروه فولکس‌واگن، سپس منحل شدن آئودی گروپ، هم‌اکنون شرکت سیات، به‌طور کامل تحت مالکیت گروه فولکس‌واگن قرار دارد.

شرکت سیات در شهر مارتورل در نزدیکی بارسلون مستقر می‌باشد و به‌طور رسمی در بارسلون به ثبت رسیده است. تا سال ۲۰۰۰ مجموع تولیدات سیات، ۵۰۰٫۰۰۰ دستگاه بود، که تا سال ۲۰۰۶ این رقم، از مرز ۱۶ میلیون خودرو گذشت، که ۶ میلیون دستگاه از این خودروها، توسط کارخانه خودروسازی مارتورل تولید شده‌است.

سیات (SEAT) سرواژه‌ای از عبارت اسپانیایی «Sociedad Española de Automóviles de Turismo» به معنی «انجمن اسپانیایی خودروهای گردشگری» می‌باشد.

خودروهای ساخت و مونتاژ ایتالیا

خودروهای ساخت و مونتاژ ایتالیا

لامبورگینی

لامبورگینی

بنیانگذاری	۱۹۶۳ توسط فروکسیو لامبورگینی
موقعیت	سن آگاتا بولونیز٬ ایتالیا
افراد مهم	استفان وینکلمن جل فوند رئیس هیئت مدیره
محصولات	اتومبیل
شرکت‌های وابسته	آئودی

لامبورگینی شرکتی ایتالیایی و سازنده خودروهای اسپورت می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در دهکده‌ای کوچک به نام سن آگاتا بولونیز در نزدیکی بولونیا در کشور ایتالیا قرار دارد.
این شرکت در سال ۱۹۶۳ توسط فروچیو لامبورگینی که دارنده یک کارخانه تراکتور سازی موفق بود، تاسیس شد.که البته فروچیو لامبورگینی از انجا تصمیم به تغیر سیاست خود داد که جعبه دنده فراری 250 کالیفورنیا وی دچار مشکلی در بخش گیریبکس و کلاچ میشود که این مشکل رابه انزو فراری اطلاع می دهد اما در عوض با نامه ی زشت فراری مواجه میشود که در ان به فروچیو حرف های ناسزایی گفته شده بود و بعد از ان فروچیو تصمیم به ساخت ماشین های سوپر اسپورت گرفت.
لامبورگینی هم اکنون تابع شرکت آلمانی آئودی است که خود تابعه شرکت فولکس واگن می‌باشد.[۱] فروش لامبورگینی در سال ۲۰۱۱ بالغ بر ۱۷۱۱ دستگاه بوده است.

لامبورگینی گالاردو

لامبورگینی گالاردو

لامبورگینی گالاردو یک خودروی اسپرت و محصول شرکت لامبورگینی می‌باشد. گالاردو تا به امروز بیشترین محصول تولید شده توسط لامبورگینی می‌باشد که فقط در سه ساله اول تولید آن، بیش از ۵۰۰۰ دستگاه از این مدل تولید شده است و قیمت هر دستگاه بین ۲۴۲ هزار دلار می‌باشد. این نام روی این خودرو بعد از مشهور شدن آن به "گاو وحشی"، گذاشته شد. واژه گالاردو در زبان اسپانیایی به معنای دلاور و دلیر (gallant) و در زبان ایتالیایی به معنای ضربه زننده (striking) است.

نگاه کلی

گالاردو در ابتدا به رقابت با فراری ۳۶۰ طراحی شد و اکنون مدل ارتقا یافته آن رقیب فراری F۴۳۰ است. گالاردو از سیستم چهار چرخ متحرکی که با سیستمهای چهار چرخ متحرک رقیبانش، فرق می‌کند، بهره می‌گیرد. کارخانه مادر لامبورگینی، که آئودی است به دلیل طراحی یک سیستم چهار چرخ متحرک بنام کواترو (quattro)، بسیار شهرت یافت؛ هرچند که لامبورگینی از سیستمهای خودش استفاده می‌کند.

گالاردو

بر خلاف مدلهای لامبورگینی کاونتش (Countach)، لامبورگینی دیابلو (Diablo) و لامبورگینی Murciélago، درهای گالاردو به سمت بالا باز نمی‌شوند. گالاردو توسط Luc Donckerwolke، که در سال ۲۰۰۳ موفق به دریافت جایزه خال قرمز طراحی شد؛ او این جایزه را به علت طراحی گالاردوی ۲۰۰۴ و مورسیه لاگو(Murciélago)ی ۲۰۰۲ دریافت کرده بود.

گالاردو تاکنون دو نوع سیستم انتقال قدرت، یک نوع گیربکس ۶ سرعته دستی و الکتروهیدرولیکی، کلاج نیمه اتوماتیک متوالی دستی که لامبورگینی عرضه کرده است که آن را به E-gear مختصر کرده است.E-gear باعث می‌شود که راننده، بتواند با سرعت بیشتری نسبت به سیستم انتقال قدرت دستی حرکت کند؛ و راننده می‌تواند بوسیله پدال‌های موجود در پشت فرمان سرعت را کنترل کند که این کار در مدل دستی قابل انجام نیست و مدل دستی نمی‌تواند در این حالت از کلاج استفاده کند.

این ماشین قدرتی بین ۵۵۰ تا ۵۷۰ اسب بخار دارد و در مدل‌های زیادی عرضه شده است.

مازراتی

مازراتی

بنیانگذاری	۱۹۱۴
موقعیت	مودنا ،  ایتالیا
افراد مهم	برادران مازراتی
محصولات	اتومبیل

مازراتی (به ایتالیایی: Maserati)‏ یک کارخانهٔ خودروساز ایتالیایی است.

این کمپانی تحت مالکیت گروه ت]] می‌باشد.

تاریخچه مازراتی

هانسون رابین رابین هانسون (راننده مسابقه)در مازراتی رانندگی در 1937 Donington جایزه بزرگ.

Maserati "Birdcage"هفت

برادران مازراتی درVogheraاز توابع بولونیا بدنیا آمدند.پدر این هفت پسرRodolfo Maserati یک راننده لوکوموتیو و مادرشان Carolina Rosi نام داشت .بزرگترین برادر کارلو در سال 1881 بدنیا آمد و پس از او بیندو و آلفیری, ولی آلفیری پس از چند ماه درگذشت ونام خود را به پسر بعدی داد .پس از آنها ماریو, انتنوره و ارنستو پسرهای بعدی خانواده بودند.تمامی این پسر ها مانند پدر خود به صنعت و اتومبیل روی آوردند بجز ماریو که رشته نقاشی را ادامه داد .گفته می شود آرم مازراتی نیز توسط همین پسر یعنی ماریو ابداع شده است.ابتدا کارلو بود که با طراحی یک موتور تک سیلندر نام این خانواده را بر سر زبان ها انداخت .او در یک کارخانه دوچرخه سازی کار میکرد و موتور خود را برای ساخت یک موتور سیکلت کوچک بکار برد .او در سال 1900 رکورد سرعت 50 کیلومتر بر ساعت را ثبت کرد و توانست با موتور سیکلت خود در بسیاری از مسابقات برنده شود.کارلو در سال 1901 به فیات و در سال 1903 به ایزوتا فرانچینی نقل مکان کرده و در آنجا مشغول به کار شد.او برادر کوچکتر خود یعنی آلفیری را نیز با خود به ایزوتا فرانچینی برد اگر چه آلفیری 16 سال بیشتر نداشت .آلفیری پس از مرگ ناگهانی کارلو در 29 سالگی کار برادر خود را با همان جدیت دنبال کرد .بیندو و انتنوره نیز کمی بعد به ایزوتا فرانچینی پیوستند.ایزوتا فرانچینی در سال 1912 و به لطف سعی وتلاش برادران مازراتی به یک شرکت بین المللی با شعباتی در آمریکا و آرژانتین تبدیل شد.

حالا برادران مازراتی تجربه اعتبار و سرمایه لازم را در اختیار داشتند .آلفیری که برادر ارشد بود در سال 1914 کارخانه Societ Anonima Officine Alfieri Maserat را پایه گذاری کرد ولی کار مازراتی ها کماکان تقویت و تیونینگ اتومبیل های ایزوتا فراچینی بود.در سال 1926 اولین اتومبیلی که کاملا کار مازراتی ها باشد با نام Tipo 26 تولید شد. آلفیری در روز 3 مارس 1932 درگذشت و ریاست کارخانه به بیندو واگذار شد.پس از آن بود که با ورود رانندگان و مهندسان کم نظیری چون Nuvolari به کارخانه مازراتی آوازه این اتومبیل در دنیا پیچید. آرم مازراتی عبارت است از یک نیزه سه شاخ که توسط یکی از برادران مازراتی با نام ماریو طراحی شده و به نیزه ای اشاره میکند که در دست نپتون (یکی از خدایان رومی) قرار دارد .مجسمه این الهه در میدان مرکزی شهر بولونیا قرار دارد شهری که مازراتی در آن ساخته شد

آلفا رومئو

آلفا رومئو

نوع شرکت	خودروسازی
محدوده فعالیت	جهانی
بنیانگذاری	۱۹۱۰
بنیانگذار(ها)	نیکولا رومئو
شعبه مرکزی	تورین، ایتالیا
موقعیت	زیرمجموعه فیات
مدیر عامل	هرالد وستر
رییس هیئت مدیره	جان الکان
محصولات	خودرو
وب‌گاه	www.alfaromeo.com

آلفارومئو ۸سی، مدل سال ۱۹۳۸

آلفا رومئو، (به ایتالیایی: Alfa Romeo)‏ شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۱۰ در میلان تاسیس شد و از سال ۱۹۱۱ تولیدکننده خودروهای مخصوص مسابقات اتومبیل‌رانی نیز می‌باشد. شهرت این برند بیشتر به تولید خودروهای اسپورت گران‌قیمت است.

شرکتی که بعدها تحت عنوان آلفا رومئو معروف شد در سال ۱۹۰۶ توسط شخصی به نام الکساندر داراک که صاحب یک ‏بنگاه اتومبیل فرانسوی بود، به همراه چند سرمایه‌گذار ایتالیایی ‏ تاسیس شد. در ماه اوت ۱۹۱۵ شرکت آلفا تحت مدیریت نیکلا رومئو قرار گرفت. در ۱۹۲۰ نام شرکت به آلفا رومئو تغییر پیدا کرد.

بین سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۸۶ توسط شرکت دولتی ایتالیایی ایستیتوت پرلا ریکوسترازیونه اداره می‌شد، سپس در ۱۹۸۶ شرکت خودروسازی فیات، آلفارومئو را از دولت ایتالیا خریداری نمود و از ماه ‏فوریه سال ۲۰۰۷ به‌عنوان یکی از شرکت‌های تابعه کمپانی فیات محسوب می‌شود.

محتویات

• ۱ تاریخچه
• ۲ خودروهای تولید شده
  • ۲.۱ مدل‌های پیشین
  • ۲.۲ مدل‌های ون
  • ۲.۳ مدل‌های فعلی
• ۳ مسابقات اتومبیلرانی
• ۴ گالری
• ۵ جستارهای وابسته
• ۶ پانویس
• ۷ منابع
• ۸ پیوند به بیرون

تاریخچه

آلفا ۲۴ اچ‌پی نخستین خودروی تولید شده در آلفارومئو

آلفارومئو سوپراسپورت ۱۹۲۹

آلفارومئو اسپایدر

کمپانی اس‌ای‌آی‌دی مخفف سوسیتا انونیما ایتالیانا داراک (به ایتالیایی: Società Anonima Italiana Darracq)‏ که بعدها، نام آن به آلفا و در نهایت به آلفا رومئو تغییر پیدا کرد، در سال ۱۹۰۶ توسط شرکت خودروسازی فرانسوی داراک با مشارکت تعدادی از سرمایه‌گذاران ایتالیایی، که شناخته شده‌ترین آنها؛ یوگو استللا بود، در شهر ناپل، ایتالیا تاسیس شد. اما در اوایل ساخت کارخانه، کمپانی فرانسوی داراک، شهر میلان را مناسب‌تر برای ساخت کارخانه دانست و در نهایت کارخانه آن، به شهر میلان منتقل گردید.

در سال‌های ابتدایی، شرکت به مونتاژ خودروهای داراک می‌پرداخت، ولی در سال ۱۹۱۰ یوگو استلا و دیگر شرکای ایتالیایی با ایجاد تغییرات اساسی در کمپانی به قصد تولید خودرو با مشارکت داراک ولی با برند خود، نام شرکت را نیز به آلفا مخفف آنونیما لومباردا فابریکا اتومبیلی تغییر دادند.

اولین خودرو تولید شده در این شرکت آلفا ۲۴اچ‌پی بود، که در سال ۱۹۱۰ به بازار خودروی ایتالیا عرضه شد و طراحی آن توسط جوزپه مروسی انجام گرفته بود. در سال ۱۹۱۵ مالکیت شرکت بدست کارآفرین ایتالیایی نیکولا رومئو افتاد و رومئو با ادغام این شرکت، با شرکت رومئو هولدینگ و چند شرکت دیگر، فهرست محصولات تولیدی را نیز به انواع موتور هواپیما و کمپرسور، ژنراتور، لوکوموتیو و واگن‌های قطار، گسترش داد. در سال ۱۹۲۰ در پی تکمیل فرآیند ادغام شرکت‌ها، نام آن به آلفا رومئو تغییر یافت.

در سال ۱۹۲۸ با اتمام قرارداد دفاعی دولت ایتالیا با کمپانی آلفا رومئو، نیکولا رومئو این شرکت را ترک کرد و در سال ۱۹۳۲ دولت ایتالیا کنترل کمپانی در حال نابودی را بدست گرفت. بالاخره در سال ۱۹۸۶ همراه با ضرر شدید به‌همراه تعدادی از شرکت‌های تحت مالکیت دولت ایتالیا، رومانو پرودی مدیر کل مجموعه‌ای از شرکت‌های دولتی که آلفا رومئو نیز جزء آنها بود، تمایل دولت برای فروش آلفا رومئو را اعلام کرد. در پی آن، پرودی برای فروش آلفا رومئو با کمپانی فیات وارد مذاکره شد.

فیات ابتدا به دلیل برخی مسائل حزبی، تمایل به خرید آلفا رومئو نداشت، ولی با ابراز تمایل کردن فورد برای خرید بخش‌هایی از آلفا رومئو، فیات برای جلوگیری از ورود رقیب به ایتالیا فورا وارد عمل شد و با تعهد خریداری کلیه سهام آلفا رومئو و نگهداشتن تمامی کارکنان و کارگران، مالکیت آلفا رومئو را بدست گرفت.

خودروهای تولید شده

آلفارومئو اسپایدر سری ۲

آلفارومئو سیگرا مدل سال ۲۰۰۹

آلفارومئو ۱۵۹

آلفارومئو ۴سی مفهومی

مدل‌های پیشین

خودروهایی تاریخی
۱۹۱۰	۱۹۱۰–۱۹۱۳ آلفا ۲۴ اچ‌پی ۱۹۱۳–۱۹۲۲ آلفا ۴۰ اچ‌پی
۱۹۲۰	۱۹۲۱–۱۹۲۲ آلفارومئو جی۱ ۱۹۲۲–۱۹۲۷ آلفارومئو آرال ۱۹۲۴–۱۹۳۲ آلفارومئو پی۱/پی۲/پی۳ ۱۹۲۷–۱۹۲۹ آلفارومئو ۶سی ۱۷۰۰
۱۹۳۰	۱۹۳۱–۱۹۳۴ آلفارومئو ۸سی ۲۳۰۰ ۱۹۳۳–۱۹۳۳ آلفارومئو ۶سی ۱۹۰۰ ۱۹۳۴–۱۹۳۹ آلفارومئو ۶سی ۲۳۰۰ ۱۹۳۷–۱۹۳۹ آلفارومئو ۸سی ۲۹۰۰ ۱۹۳۷–۱۹۵۱ آلفارومئو تیپ ۱۵۹
۱۹۴۰
۱۹۵۰	۱۹۵۰–۱۹۵۹ آلفارومئو ۱۹۰۰ ۱۹۵۲–۱۹۵۳ آلفارومئو دیسکو ولانته ۱۹۵۲–۱۹۵۴ آلفارومئو ماتا ۱۹۵۴–۱۹۶۴ آلفارومئو جولیت ۱۹۵۷–۱۹۶۲ آلفارومئو ۲۰۰۰
۱۹۶۰	۱۹۶۰–۱۹۶۴ آلفارومئو دوفین ۱۹۶۱–۱۹۶۹ آلفارومئو ۲۶۰۰ ۱۹۶۲–۱۹۷۸ آلفارومئو جیولیا ۱۹۶۳–۱۹۶۷ آلفارومئو جیولیا تی‌زد ۱۹۶۵–۱۹۷۱ آلفارومئو جی‌تی‌ای ۱۹۶۶–۱۹۹۳ آلفارومئو اسپایدر ۱۹۶۷–۱۹۷۳ آلفارومئو تیپو ۳۳ ۱۹۶۸–۱۹۷۱ آلفارومئو ۱۷۵۰
۱۹۷۰	۱۹۷۰–۱۹۷۷ آلفارومئو مونترآل ۱۹۷۱–۱۹۷۶ آلفارومئو ۱۷۵۰ ۱۹۷۲–۱۹۸۳ آلفارومئو آلفاسود ۱۹۷۲–۱۹۸۴ آلفارومئو آلفتا ۱۹۷۴–۱۹۸۶ آلفارومئو جی‌تی‌وی و اسپایدر ۱۹۷۶–۱۹۸۹ آلفارومئو اسپرینت ۱۹۷۹–۱۹۸۶ آلفارومئو آلفا ۶
۱۹۸۰	۱۹۸۳–۱۹۹۴ آلفارومئو سری ۳۳ ۱۹۸۳–۱۹۸۶ آلفارومئو آرنا ۱۹۸۴–۱۹۸۷ آلفارومئو ۹۰ ۱۹۸۵–۱۹۹۲ آلفارومئو ۷۵ ۱۹۸۷–۱۹۹۷ آلفارومئو ۱۶۴ ۱۹۸۹–۱۹۹۳ آلفارومئو اس‌زد
۱۹۹۰	۱۹۹۲–۱۹۹۸ آلفارومئو ۱۵۵ ۱۹۹۴–۲۰۰۱ آلفارومئو ۱۴۵ ۱۹۹۵–۲۰۰۰ آلفارومئو ۱۴۶ ۱۹۹۴–۲۰۰۵ آلفارومئو اسپایدر ۱۹۹۸–۲۰۰۷ آلفارومئو ۱۶۶
۲۰۰۰	۲۰۰۰–۲۰۱۰ آلفارومئو ۱۴۷ ۲۰۰۴–۲۰۱۰ آلفارومئو جی‌تی ۲۰۰۵–۲۰۱۱ آلفارومئو ۱۵۹ ۲۰۰۵–۲۰۱۰ آلفارومئو بررا ۲۰۰۶–۲۰۱۰ آلفارومئو اسپایدر ۲۰۰۷–۲۰۱۰ آلفارومئو ۸سی کومپتزیون

مدل‌های ون

آلفارومئو رومئو	آلفارومئو ای‌آر۶	آلفارومئو ای‌آر۸	آلفارومئو ماتا	آلفارومئو اف۱۲

مدل‌های فعلی

آلفارومئو میتو	آلفارومئو جیولیتا (۲۰۱۰)	آلفارومئو ۴سی

مسابقات اتومبیلرانی

ریکاردو پاتریس با اتومبیل آلفارومئو ۱۸۴ تی، در سال ۱۹۸۵

آلفا رومئو در بسیاری از زمینه‌ها و دسته‌های موتورهای اسپرت توانسته رقابت موفقی داشته باشد. دسته‌هایی از قبیل موتور ‏مسابقه‌ای گرند پریکس فرمول یک، ماشین‌های مسابقه‌ای اسپرت و مسابقات تورینگ و رالی. این شرکت در هر دو زمینهٔ ‏سازندگی ماشین و تولید موتور، در بخش‌های کاملا اختصاصی یا بخش‌های قراردادی که معمولا تحت نام آلفا کورس یا اتو دلتا ‏انجام می‌شد، توان رقابت داشت.

نخستین ماشین مسابقه‌ای ساخته شده در این کارخانه در سال ۱۹۱۳ تولید و ساخته شد. این ‏اتفاق سه سال بعد از تاسیس شرکت آلفا افتاد و به واسطهٔ همین محصول شرکت آلفا رومئو موفق به دریافت جایزهٔ رقابت‌های ‏جهانی برای خودروهای گرند پیریکس در سال ۱۹۲۵ شد.

این شرکت توانست شهرت قابل قبولی برای خود کسب کند، که این ‏امر تصویر کاملا جدیدی را از خودروهای مارکو در ذهن همگان ایجاد کرد. انزو فراری در سال ۱۹۲۹ موفق به تشکیل تیم مسابقه ‏ای اسکودریا فراری شد. او یکی از اعضای تیم مسابقه‌ای تیم آلفا رومئو بود که بعدها یعنی در سال ۱۹۳۹ از این تیم جدا شد.

فیات

فیات

نوع شرکت	صنعت خودروسازی
محدوده فعالیت	جهانی
بنیانگذاری	۱۸۹۹
بنیانگذار(ها)	جیوانی آنیلی
شعبه مرکزی	تورین، ایتالیا
مدیر عامل	سرجیو مارکیونه
رییس هیئت مدیره	جان الکان
افراد مهم	جیانی آنیلی
محصولات	وسیله نقلیه تجاری خودرو روزنامه سیستم‌های تولید
خدمات	خدمات مالی
درآمد	▲ ۸۳٫۹۵ € میلیارد یورو (۲۰۱۲)^[۱]
سود خالص	▲ ۳٫۸۱ € میلیارد یورو (۲۰۱۲)^[۱]
دارایی کل	▲ ۸۲٫۱۱ € میلیارد یورو (۲۰۱۲)^[۱]
شمار کارکنان	۲۱۴٫۸۳۶ نفر (۲۰۱۲)^[۱]
شرکت‌های وابسته	فراری مازراتی آلفا رومئو لانچیا کرایسلر دوج جیپ لا استامپا صنایع فیات
وب‌گاه	www.FiatSpA.com

فیات، (به انگلیسی: Fiat)‏ که نام کامل آن «فابریکا ایتالیانو اتومبیلی تورینو» است، (به ایتالیایی: Fabbrica Italiana Automobili Torino)‏ شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در زمینه تولید انواع خودرو، موتور خودرو فعالیت می‌کند، همچنین ارائه‌دهنده خدمات مالی و صنعتی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر تورین، در شمال ایتالیا قرار دارد.

شرکت فیات که در گذشته تانک، هواگرد، لوکوموتیو، تراکتور و هواپیما نیز تولید کرده، در سال ۲۰۰۹ به‌عنوان بزرگ‌ترین خودروساز ایتالیا و ششمین خودروساز جهان معرفی شده است.

دارایی‌های صنایع خودروسازی فیات غالباً در بیرون از خاک ایتالیا قرار دارند، که بزرگترین آن مربوط به برزیل است. فیات همچنین در کشورهای آرژانتین و لهستان هم دارای کارخانجات تولیدی می‌باشد. شرکت فیات سابقه طولانی در واگذاری حق امتیاز به سایر کشورها، بدون در نظر گرفتن سیاست محلی آن کشورها، دارد. این شرکت ایتالیایی همچنین، در کشورهای فرانسه٬ ترکیه٬ مصر٫ آفریقای جنوبی٫ هند، صربستان، پاکستان و چین سرمایه‌گذاری مشترک دارد.

این شرکت، در طول بیش از یک قرن فعالیت، موفق به خریداری شرکت‌های زیادی شده‌است. فیات در سال ۱۹۶۸ لانچیا را بدست آورد، در ۱۹۶۹ فراری، در ۱۹۸۶ شرکت آلفا رومئو را از دولت ایتالیا خریداری نمود، در ۱۹۹۳ خودروسازی مازراتی را تصاحب کرد، در سال ۲۰۱۱ نیز به‌ترتیب کرایسلر، دوج و جیپ را بدست آورد. این شرکت، از طریق شرکت تابعه صنایع فیات نیز مالک ۸۹٫۹٪ درصد از سهام شرکت صنایع سنگین ایوکو می‌باشد.^[۲]

محتویات

• ۱ تاریخچه
• ۲ سهامداران
• ۳ شرکت‌های زیرمجموعه
  • ۳.۱ کرایسلر
  • ۳.۲ فراری
  • ۳.۳ مازراتی
  • ۳.۴ آلفا رومئو
  • ۳.۵ فیات اتومبیلز
  • ۳.۶ لانچیا
  • ۳.۷ صنایع فیات
    • ۳.۷.۱ ایوکو
  • ۳.۸ زاستاوا
  • ۳.۹ توفاش
  • ۳.۱۰ لا استامپا
• ۴ مشارکت‌ها
  • ۴.۱ سولرس
  • ۴.۲ آوتوواز
  • ۴.۳ سیات
• ۵ نشان تجاری
• ۶ جستارهای وابسته
• ۷ پانویس
• ۸ منابع
• ۹ پیوند به بیرون

تاریخچه

شرکت فیات در سال ۱۸۹۹ به وجود آمد. در آن زمان جیوانی آنیلی به همراه چند سرمایه‌گذار دیگر شرکتی را تأسیس کردند و آن را فابریکا ایتالیانو اتومبیلی تورینو نام نهادند.^[۳] در سال ۱۹۰۶ نام شرکت به فیات تغییر پیدا کرد، که مختصر شده نام نخست کمپانی بود.^[۴] شرکت فیات با مدیریت آنیلی کار خود را شروع کرد و پس از تاسیس اولین کارخانه خود در ایتالیا، شروع به تولید کرد و هشت نمونه از اولین خودرو خود که از یک مدل اتومبیل بنز الهام گرفته شده بود را ساخت.

اولین کامیون فیات نیز در سال ۱۹۰۳ عرضه شد. در سال ۱۹۰۸ اولین خودروی فیات به ایالات متحده آمریکا صادر شد، که آغازی برای گسترش فعالیت‌های شرکت بود. همچنین در همان زمان، اولین موتور هواپیمای این شرکت نیز ساخته شد و تاکسی‌های فیات در اروپا به راه افتادند.

در سال ۱۹۱۰ کارخانه فیات در نیویورک تاسیس شد، که تولید آن با آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۷ متوقف شد. در سال ۱۹۲۸ مدل فیات ۵۰۹ تولید گردید. در ۱۹۳۰ فیات دو خودرو کم‌مصرف را عرضه کرد، که با استقبال خوبی مواجه شدند. با شروع جنگ جهانی دوم، شرکت فیات دچار رکود شد و جیوانی آنیلی نیز در سال ۱۹۴۵ درگذشت. در همین زمان، شرکت مجبور به تولید خودروهای نظامی برای ارتش ایتالیا شد و حتی هواپیمای نظامی سی‌آر.۴۲ را نیز عرضه کرد.

پس از آنیلی، ریاست فیات به ویتوریو والتا رسید. نخستین خودروی تولید شده پس از ریاست وی، فیات ۴ اچ‌پی بود.^[۵] این مدل نیز از خودروهای طراحی شده توسط کارل بنز، ساخته شد.^[۶] پس از پایان جنگ، فیات با مدیریت ویتوریو والتا کار خود را ادامه داد و همچنین شروع به تحقیق برای استراتژی‌های جدید نمود. در سال‌های بعد نیز با تولیدات جدید خود بسیار مشهور گردید و به قطب صنعتی و اقتصادی در ایتالیا تبدیل شد.^[۷]

شرکت فیات در دهه ۱۹۶۰ به دنبال موفقیت‌های مکرر، مدل‌های فیات ۱۳۰۰، فیات ۱۵۰۰ و فیات ۱۸۰۰ را نیز عرضه کرد و با صادرات محصولاتش، به بازارهای جهانی راه یافت. در سال ۱۹۷۲ نیز با تولید خودرو مدل فیات ۱۲۷ به شهرت زیادی رسید.

از آنجا که شرکت فیات از ابتدا به صورت خانوادگی اداره می‌شد، در سال ۱۹۶۶ جیانی آنیلی نوه جیوانی به ریاست شرکت برگزیده شد و راه پدربزرگش را ادامه داد. فیات در سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۰ پروژه‌های گوناگونی را اجرا و خودروهای متنوعی را عرضه کرد.

خودرو فیات پاندا که در فیات طراحی شده بود، توانست جایزه خودرو سال ۲۰۰۴ اروپا را از آن خود کند. پس از آن فیات به تولید خودروهای تمام الکتریکی پرداخت. این شرکت در جریان بحران مالی جهانی سال ۲۰۰۸ با مشکلات زیادی مواجه و آسیب زیادی به عملکرد اقتصادی آن وارد شد. رییس شرکت فیات از دولت این کشور خواست تا طرحی مشابه طرح حمایت ایالات متحده آمریکا از صنعت خودروسازی در نظر بگیرد، تا از این طریق شرکت فیات نیز همچون دیگر شرکت‌های خودروسازی جهان تحت پوشش حمایت‌های مالی دولت قرار گیرد. در پی این بحران، جان الکاننوه دختری جیانی آنیلی که هم‌اکنون رییس هیئت مدیره و مالک انتخابی فیات می‌باشد، در آن روزها، در منصب رییس شرکت خودروسازی فیات ایتالیا گفت: شرکت‌های خودروسازی در جهان برای غلبه بر پیامدهای بحران اقتصادی جهانی مجبور به ادغام شدن در یکدیگر خواهند شد. به طوری که همه این شرکت‌ها تحت پوشش شش شرکت بزرگ خودروسازی قرار خواهند گرفت. سرجیو مارکیونه، مدیر عامل اجرایی شرکت نیز معتقد است؛ فقط شرکت‌هایی در بخش خودروسازی قادر به ادامه حیات خواهند بود که بتوانند هر سال بیش از ۵٫۵ میلیون دستگاه خودرو تولید کنند.

سرجیو مارکیونه، رییس شرکت فیات در سال ۲۰۰۹ اعلام کرد این شرکت تمایل دارد بخش اروپایی جنرال موتورز، سومین غول خودروسازی جهان را خریداری کند. فیات که چندی قبل هم شرکت ورشکسته کرایسلر را تصاحب کرده بود، با این خرید قصد داشت یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های خودروسازی را ایجاد کند. در صورت تشکیل چنین شرکتی، میزان فروش آن به بیش از ۶ میلیون خودرو و درآمد آن نیز به بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار در سال می‌رسید. در اوایل سال ۲۰۱۱ میلادی شرکت خودروسازی فیات اعلام کرد بیش از ۵۰۰ هزار دستگاه از خودروهای این شرکت را به علت نقص فنی از بازار اروپا جمع آوری خواهد کرد. این ۵۰۰ هزار دستگاه خودرو معیوب شامل مدل‌های فیات گراند پونتو و گراند پونتو آبراس بود که قرار شد از بازار ایتالیا و سایر کشورهای اروپایی جمع آوری شود.

شرکت خودروسازی فیات که در ایتالیا متولد شده و خودروهای معروفی را نیز به جهان عرضه کرده است، امروزه از بهترین خودروسازان جهان می‌باشد و با داشتن حدود ۲۱۴ هزار کارمند در سراسر جهان، درآمدی بالغ بر ۸۳ میلیارد یورو را در سال ۲۰۱۲ میلادی به دست آورده است.

سهامداران

سهامداران اصلی شرکت خودروسازی فیات به‌صورت زیر می‌باشد:

• شرکت اکسور : ۳۰٫۱٪ درصد
  • شرکت اکسور در مالکیت خانواده آنیلی است، که از طریق آن بر شرکت فیات و باشگاه فوتبال یوونتوس و چندین شرکت دیگر مدیریت می‌نمایند.
• نهادهای سرمایه‌گذاری داخلی اتحادیه اروپا: ۲۴٫۹٪ درصد
• نهادهای سرمایه‌گذاری خارجی اتحادیه اروپا: ۱۱٫۲٪ درصد
• بیلی گایفورد اند کو: ۲٫۶٪ درصد

شرکت‌های زیرمجموعه

کرایسلر

نوشتار اصلی: کرایسلر

کرایسلر‏ شرکت خودروسازی آمریکایی است، که مالک فعلی آن، شرکت ایتالیایی فیات می‌باشد. این کمپانی در سال ۱۹۲۵ توسط والتر کرایسلر در دیترویت، میشیگان تأسیس شد و هم‌اکنون، علاوه بر خودروهای کرایسلر، تولیدکنندهٔ اتومبیل‌های پرطرفدار جیپ و دوج نیز می‌باشد. شرکت کرایسلر، به‌عنوان یکی از سه خودروساز بزرگ، در ایالات متحده آمریکا محسوب می‌شود. هم‌اکنون سرجیو مارکیونه به‌عنوان رییس هیئت مدیره و مدیر عامل اجرایی کرایسلر فعالیت می‌نماید.

فراری

نوشتار اصلی: فراری

فراری یک کارخانه سازنده خودرو ایتالیا است، که تحت مالکیت کمپانی فیات می‌باشد، خودروهای این کمپانی به اصطلاح ابَرخودرو هستند و از سرعت و قیمت بالایی برخوردارند.

این کمپانی توسط انزو فراری پایه گذاری شد و در مسابقات اتومبیل رانی شرکت می‌نمود و هم‌اکنون نیز در مسابقات اتوموبیل رانی فرمول یک بسیار معروف می‌باشد.

مازراتی

نوشتار اصلی: مازراتی

شرکت مازراتی توسط برادران مازراتی به نام‌های آلفری، بیندو، کارلو و اتوره تاسیس شد. سال ۱۹۹۳ شرکت فیات با سرمایه‌گذاری در مازراتی هدایت آن را به دست گرفت و سال ۱۹۹۷ فیات ۵۰٪ درصد سهام مازراتی را به شرکت فراری فروخت، هر چند که بخشی از سهام فراری نیز در اختیار فیات بود. از آن پس شرکت مازراتی دست به تولیدات محبوب‌تر و موفق‌تری زد و در حال حاضر به عنوان یکی از شرکت‌های تحت کنترل فیات به تولید خودرو مشغول است.

آلفا رومئو

نوشتار اصلی: آلفا رومئو

شرکت آلفا رومئو در سال ۱۹۱۰ در شهر میلان، ایتالیا بنیان گذارده شد. نام اولیه این شرکت آلفا بود که از عبارت (به ایتالیایی: Anonima Lombarda Fabbrica Automobili))‏ به معنای کارخانه خودروسازی لومبارد گرفته شده؛ سپس در سال ۱۹۱۸ که تمام کارخانه توسط مهندسی به نام نیکولا رومئو مالک گروه صنعتی “نیکولا رومئو کمپانی”، خریداری شد، نام شرکت به آلفا رومئو تغییر یافت. از سال ۱۹۸۶ تا به امروز این کمپانی توسط فیات اداره می‌شود.

فیات اتومبیلز

نوشتار اصلی: فیات اتومبیلز

فیات اتومبیلز، کارخانه تولید خودرو ایتالیایی که بخشی از گروه فیات می‌باشد و دفتر مرکزی آن در تورین ایتالیا قرار دارد. فیات اتومبیلز بزرگترین تولید کننده خودرو در ایتالیا می‌باشد.

لانچیا

نوشتار اصلی: لانچیا

شرکت خودروسازی لانچیا، در سال ۱۹۰۶ توسط وینچنزو لانچیا پایه‌گذاری شد و بعدها در سال ۱۹۶۹ توسط شرکت فیات خریداری شد.

شرکت لانچیا به‌خاطر تولید خودروهای ممتاز و نیز خودروهای مخصوص رالی شناخته شده‌است. محصولات لانچیا معمولاً به‌عنوان خودروهای لوکس و گران‌قیمت شناخته می‌شوند.

صنایع فیات

نوشتار اصلی: صنایع فیات

صنایع فیات،‏ که بخش تولید خودروهای سنگین فیات، از قبیل انواع کامیون‌ها، ماشین‌آلات راه‌وساختمان، ماشین‌آلات کشاورزی و... را برعهده دارد. سکان رهبری شرکت صنایع فیات، در دست سرجیو مارکیونه است، که بعنوان رییس هیئت مدیره این شرکت، فعالیت می‌کند.

ایوکو

نوشتار اصلی: ایوکو

ایوکو شرکت ایتالیایی است، که انواع کامیون، اتوبوس و موتور دیزل تولید می‌کند و در شهر تورین ایتالیا قرار دارد.

این شرکت، شاخه‌ای از شرکت فیات محسوب می‌شود و سالیانه حدود ۲۰۰٫۰۰۰ خودروی تجاری و ۴۶۰٫۰۰۰ موتور دیزلی تولید می‌کند. تا پایان سال ۲۰۰۷ میلادی، این شرکت ۱۱٫۱۹۶ میلیون یورو از فروش محصولاتش بدست آورده بود. در حال حاضر ایوکو از شرکت‌های تابعه صنایع فیات است، که خود زیرمجموعه‌ای از فیات محسوب می‌شود.

زاستاوا

نوشتار اصلی: زاستاوا

زاستاوا، شرکت خودروسازی صربستانی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر کراگویواتس، صربستان قرار دارد.

معروف‌ترین مدل تولیدی این شرکت، خودروی مدل زاستوا ۱۰ ‬می‌باشد، که از مدل‌های فیات پونتو به‌شمار می‌رود. شرکت زاستاوا همچنین طیف گسترده‌ای از تجهیزات دفاعی و سلاح‌های نظامی را نیز تولید و عرضه می‌نمود، که در سال ۲۰۱۱ پس از خریداری بخش تولید خودروی زاستاوا توسط کمپانی فیات، بخش تسلیحات آن، تفکیک شد. این شرکت در حال حاضر از زیرمجموعه‌های فیات به‌شمار می‌رود.

توفاش

نوشتار اصلی: توفاش

شرکت خودروسازی توفاش، از مشارکت کمپانی فیات و شرکت ترکیه‌ای کوک هولدینگ راه‌اندازی شده‌است. در حال حاضر سهامداران اصلی شرکت توفاش عبارتند از: فیات با ۳۷٫۸٪ درصد، کوک هولدینگ ۳۷٫۸٪ درصد. تاکنون خودروهایی نظیر فیات ۱۲۴ و فیات ۱۳۱ توسط توفاش در کشور ترکیه تولید شده است.

لا استامپا

نوشتار اصلی: لا استامپا

لا استامپا که به معنی چاپ است، یکی از معروف‌ترین و پرفروش‌ترین روزنامه‌های ایتالیایی می‌باشد. این روزنامه در سال ۱۸۶۷ میلادی با نام گاتزتا پیه‌مونتس بنیان نهاده شد.

روزنامه لا استامپا که در شهر تورین به چاپ می‌رسد، در ایتالیا و دیگر کشورهای اروپایی منتشر می‌شود. در حال حاضر مالک کنونی روزنامه، گروه صنعتی فیات است.

مشارکت‌ها

سولرس

نوشتار اصلی: سولرس

در ماه ژوئن سال ۲۰۰۸ شرکت فیات چندین قرارداد همکاری با شرکت روسی سیورستال مالک شرکت خودروسازی سولرس به امضا رساند، که بر پایه آن، شروع به تولید چندین مدل از خودروهای فیات و همچنین موتور خودرو نمود. در ماه ژوئن ۲۰۱۱ شرکت سولرس قرارداد منعقده را فسخ نمود، سپس با شرکت‌های فورد و شورولت مشارکت خود را آغاز کرد...

آوتوواز

نوشتار اصلی: آوتوواز

در سال ۱۹۶۶ کمپانی فیات کمک‌های فراوانی در جهت ساخت یک کارخانه ساخت خودرو‌ به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی نمود، تا اینکه سرانجام این فعالیت‌ها به تاسیس شرکت خودروسازی آوتوواز انجامید. نخستین اتومبیل تولید شده توسط این شرکت، مشابه مدل فولکس قورباغه‌ای بود، که لادا نام گرفت. در سال ۱۹۸۰ نیز لادا ریوا توسط فیات طراحی و در کارخانجات آوتوواز تولید گردید.

سیات

نوشتار اصلی: سیات

شرکت اسپانیایی سیات در سال ۱۹۵۰ با مشارکت دولت اسپانیا و شرکت فیات راه‌اندازی شد و تا سال ۱۹۸۱ شمار زیادی از مدل‌های فیات را با نام تجاری سیات به بازار خودروی اسپانیا عرضه نمود.

در پی خروج فیات از این مشارکت، سیات قرارداد جدید خود را با گروه فولکس‌واگن منعقد کرد. در ۱۹۸۶ این خودروساز آلمانی اقدام به خریداری بخش اعظم سهام سیات کرد. از آن پس، سیات از زیرمجموعه‌های گروه فولکس‌واگن محسوب می‌شود. سیات تا سال ۱۹۹۸ همچنان بطور مقطعی با فیات مشارکت‌هایی در جهت طراحی و ساخت خودروهای نمود و آخرین همکاری دو کمپانی، به تولید سیات ماربلا در ۱۹۹۸ بازمی‌گردد.

نشان تجاری

در دهه ۱۹۸۰ شرکت فیات نشان ابتدایی خود را کنار گذاشت و آرم جدید فیات توسط طراح ارشد این شرکت طراحی شد. مایو مایول، طراح ارشد شرکت فیات نشان جدید فیات را به صورت اتفاقی به هنگام آزمودن یکی از مدل‌های این شرکت طراحی کرد. وی به هنگام آزمایش خودرو از برابر یکی از تابلوهای نئون تبلیغاتی فیات عبور کرد و نور این نئون که در سیاهی آسمان معوج به نظر می‌رسید، توجه وی را جلب کرد و به این طریق نشان چندساله فیات توسط وی طراحی شد.

فراری

FERRARI

فراری

بنیانگذاری	۱۹۴۷ انزو فراری
موقعیت	مارانلو ٫ ایتالیا
افراد مهم	لوکا کوردرو دی مانتز مالو پیرو فراری
محصولات	اتومبیلهای اسپورت
درآمد	۱٬۶۶۸ میلیون یورو (۲۰۰۷)
شرکت‌های وابسته	فیات

فراری ۶۱۲ در نمایشگاه اتومبیل ژنو

فراری (به ایتالیایی: Ferrari)‏ یک کارخانه سازنده خودرو ایتالیا است. این کمپانی تحت مالکیت کمپانی فیات می‌باشد، خودروهای این کمپانی به اصطلاح «ابَرخودرو»^[۱] هستند و از سرعت و قیمت بالایی برخوردارند.

سریعترین مدل این کمپانی F50 GT1 است که قادر است با ۳۷۰ کیلومتر بر ساعت حرکت کند.

این کمپانی توسط انزو فراری پایه گذاری شد و در مسابقات اتومبیل رانی شرکت می‌نمود فراری معروف به اسب رام نشدنی ایتالیایی‌ها است. داشتن یکی از آنها آرزوی خیلی‌ها می‌باشد. این کمپانی در مسابقات اتوموبیل رانی فورمول یک هم بسیار معروف است و خودروهای مخصوص فورمول یک هم تولید می‌کند.

مدل‌های فراری

فراری آمریکا

فراری دایتونا

فراری ۳۳۰

فراری ۳۲۸

فراری ۴۵۸ ایتالیا

فراری ۵۹۹

فراری کالیفرنیا

فراری انزو

فراری ۶۱۲

فراری 250GTO

فراری اف۴۳۰

فراری F-360

فراری تستروزا

فراری P540

فراری fxx(سریع ترین فراری)

فراری FF

فراری F12 Berlinetta (جدیدترین و قویترین محصول فراری)

فراری 458

فراری ۴۵۸ ایتالیا

فراری ۴۵۸ ایتالیا

فراری ۴۵۸ ایتالیا یک خودروی ورزشی موتور وسط تولید فراری خودروساز ایتالیایی است. ۴۵۸ ایتالیا جانشین فراری اف۴۳۰ است.

۴۵۸ ایتالیا در نمایشگاه خودروی فرانکفورت ۲۰۰۹ در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۹ رونمایی شد و قیمت آن حدود ۱۷۰٬۰۰۰ یورو خواهد بود.

محتویات

• ۱ مشخصات
  • ۱.۱ پیشرانه
  • ۱.۲ انتقال قدرت
  • ۱.۳ عملکرد
• ۲ طراحی
• ۳ منابع

مشخصات

در اولین اعلان رسمی فراری دربارهٔ این خودرو، ۴۵۸ ایتالیا بعنوان جانشین اف۴۳۰ توصیف شد؛ خودرویی برخاسته از یک طراحی کاملاً جدید، با تکیه بر فناوری‌هایی برگرفته از تجربهٔ شرکت در فرمول یک.

پیشرانه

۴۵۸ ایتالیا دارای یک پیشرانهٔ ۸ سیلندر خورجینی ۴٬۴۹۹ سی‌سی برگرفته از یک طراحی مشترک فراری/مازراتی، با توان ۵۷۰ اسب بخار در ۹٬۰۰۰ دور بر دقیقه و گشتاور ۵۴۰ نیوتن متر در ۶٬۰۰۰ دور بر دقیقه، با دسترسی ۸۰% گشتاور در ۳٬۲۵۰ دور بر دقیقه است. این پیشرانه برای اولین بار در خودروهای شهری موتور وسط فراری، از تزریق مستقیم سوخت استفاده می‌کند.

انتقال قدرت

واحد انتقال قدرت استاندارد این خودرو یک گترگ دو کلاچهٔ ۷ سرعته شبیه مدل بکار رفته در فراری کالیفرنیا است. با عدم ارائهٔ سیستم تعویض دندهٔ دستی سنتی روی این خودرو، ۴۵۸ ایتالیا دومین فراری شهری بعد از انزو است که کفهٔ دسته دندهٔ چاکدار کلاسیک فراری روی آن ارائه نمی‌شود.

عملکرد

شتاب صفر تا یکصد کیلومتر در ساعت آن کمتر از ۳٫۴ ثانیه و بالاترین سرعت آن ۳۲۵ کیلومتر بر ساعت است. با این همه مصرف سوخت ترکیبی آن ۱۳٫۷ لیتر در یکصد کیلومتر و میزان تولید دی‌اکسید کربن آن ۳۲۰ گرم در کیلومتر است.

طراحی

بالچهٔ آیرودینامیک فعال در داخل دماغهٔ جلویی فراری ۴۵۸ ایتالیا

این خودرو و دیگر مدل‌های اخیر فراری توسط پینین‌فارینا طراحی شده‌اند. طراحی بیرونی آن برای کارآمدی آیرودینامیکی طراحی شده و نیروی رو به پایینی معادل ۱۴۰ کیلوگرم در سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت تولید می‌کند. دماغهٔ جلویی شامل بالچه‌هایی است که برای کاهش نیروی پسا در سرعت‌های بالا رو به پایین تغییر حالت می‌دهند

فراری 599

فراری ۵۹۹

فراری ۵۹۹

نام ایتالیایی: Ferrari ۵۹۹ GTB Fiorano

موتور: V-۱۲ با زاویه ۶۵ درجه به حجم ۶ لیتر (۱۲سیلندر و ۶۰۰۰ سی سی)

توان اسب بخار: ۶۱۲ در ۷۶۰۰ دور

سیستم سوپاپ : DOHC چهار سوپاپ در هر سیلندر در مجموع ۴۸ سوپاپ

وزن : Kg ۱۸۵۰

شتاب صفر تا ۱۰۰ : ۷\۳ ثانیه

بدنه: آلومینیوم و فیبر کربن

حجم باک: ۱۰۴ لیتر

حداکثرسرعت : ۳۳۵ کیلومتر بر ساعت

این خودرو توسط – پنین فارینا – زیر نظر فرانک استفنسون طراحی شده‌است.

بدنه و شاسی این ماشین برای برای پایین آوردن وزن تماماً از آلومینیوم ساخته شده‌است به طوری که مهندسان فراری خودرویی با این هیبت را به وزنی حدود ۱۸۵۰ کیلو رسانده‌اند «۲۰۰ کیلو سنگین تر از تویوتا کمری و ۶۵۰ کیلو سنگین تر از سمند» که برای یک خودروی ۱۲ سیلندر یک رکورد خوب محسوب می‌شود.

پوسته موتور این فراری از مدل موتور انزو قرض گرفته شده‌است و برای پایین آوردن هزینهٔ ساخت در ساخت موتور از آلیاژها و مواد ارزان تری استفاده شده‌است این کار نه تنها کیفیت ساخت فیورانو را پایین نیاورده بلکه تجربه‌های جدید مهندسین فراری موجب شد تا این موتور مقاومت بهتری نیز بدست بیاورد و در زمینهٔ موتورهایی با این حجم پس از دو موتور از کمپانی BMW در طی دو سال مداوم از سال ۲۰۰۶ تا کنون به عنوان یکی از موتورهای برتر باشد و در جایگاه بالاتری از رقبایی همچون لامبورگینی، مکلارن مرسدس و پورشه قرار گیرد. بعد از موتور بارزترین ویژگی این خودرو سیستم فنر بندی آن است.

این سیستم که توسط کمپانی امریکایی دلفی طراحی شده‌است به SCM معروف است.که با کمک ۸ حسگر (۴ حسگر برای چرخ‌ها و۴ حسگر برای کمک فنرها) دارد. که این حسگرها آخرین گزارش چگونگی چرخ‌ها با طول مسیر را به کامپیوتر خودرو رسانده و موجب واکنش کمک فنرها در یک هزارم ثانیه می‌شوند و بهترین حا لت را برای ادامه مسیر انتخاب می‌کند. و در این مدل فراری مهندسین این شرکت با بهینه سازی این سیستم این زمان را به یک دهم این زمان رسانده‌اند.چگونگی کار این سیستم به این صورت است که در کمک فنر این ماشین نوعی روغن هیدرولیک که به آن براده‌های آهن افزوده شده‌است وجود دارد. از سوی دیگر پیستون‌های شناور در روغن هر کمک فنر نیز با یک سیستم الکتریکی در پیوند هستند. بدین روی با بالا بردن ولتاژ، براده‌های آهن شناور در روغن، چند لایه مغناطیسی ساخته و کار بازی پیستون کمک فنر در روغن را سخت تر می‌نمایند.بدین گونه کمک فنرهای این ماشین سفت تر و با عکس این کار کمک فنرها نرم تر می‌شوند.

تا کنون حدود ۲۰۰۰ دستگاه از این خودرو تولید شده‌است.

خودروهای ساخت و مونتاژ فرانسه

خودروهای ساخت و مونتاژ فرانسه

بوگاتی

بوگاتی

بوگاتی

صنعت	صنعت خودروسازی
بنیان‌گذاری	۱۹۰۹
بنیان‌گذاران	اتوره بوگاتی
انحلال	۱۹۶۳
دیگر شعبه(ها)	آلزاس، فرانسه
محدوده خدمات	جهانی
محصولات	خودرو
سود خالص	▲ ۱۲۰ $ میلیون دلار (۲۰۰۸)
مالک‌(ها)	گروه فولکس‌واگن
وب‌گاه	bugatti.com

کارخانه اصلی بوگاتی، در کمپوگالیانو، ایتالیا

بوگاتی، (به انگلیسی: Bugatti)‏ شرکت خودروسازی فرانسوی با عملکرد بالا است، که در سال ۱۹۰۹ در شهر آلزاس، توسط یک طراح و صنعت‌گر ایتالیایی به نام اتوره بوگاتی و به منظور تولید خودروهای سفارشی و خاص تاسیس شد.

اتوره بوگاتی از خانواده‌ای هنرمند بود، که خودش نیز هم در زمینه هنر و هم در زمینه طراحی صنعتی فعالیت می‌نمود، همچنین وی به‌علت پیروزی‌هایی که در مسابقات اتومبیلرانی بدست آورده بود نیز، مشهور بود.

با شروع جنگ جهانی دوم این شرکت نیز مانند بسیاری دیگر از شرکت‌های هم‌دوره خود، با افت تولید مواجه شد. تا سال ۱۹۴۷ که اتوره بوگاتی درگذشت، این کمپانی بیش از ۸٫۰۰۰ خودرو تولید کرده بود. در ابتدای دهه ۱۹۵۰ بوگاتی آخرین مدل خود را تولید نمود و در سال ۱۹۶۳ عملأ تولید این شرکت، متوقف گردید.

در دهه ۱۹۹۰ کارخانه بوگاتی با سرمایه یک کارآفرین ایتالیایی برای تولید محدود خودروهای اسپورت، بار دیگر راه‌اندازی شد. شرکت بوگاتی در سال ۱۹۹۸ توسط گروه فولکس‌واگن خریداری شد و امروزه تحت مدیریت این کمپانی آلمانی، فعالیت می‌نماید.

محتویات

• ۱ تاریخچه
• ۲ انحلال بخش خودروسازی
• ۳ بوگاتی اتومبیلی اس‌پی‌ای
• ۴ بوگاتی اتومبیلز
• ۵ بوگاتی ویرون
• ۶ گالری
• ۷ جستارهای وابسته
• ۸ پانویس
• ۹ منابع
• ۱۰ پیوند به بیرون

تاریخچه

اتوره بوگاتی در سال ۱۹۲۶

بوگاتی تیپ ۵۷ آتلانتیا، مدل ۱۹۳۷

اتوره بوگاتی در اواخر قرن نوزدهم در میلان زاده شد. در سال‌های پایانی قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم تلاش بسیاری برای ساخت اتومبیل کرد. ابتدا خودرویی با دو سیلندر ساخت، که با آن موفق شد، در یک مسابقه اتومبیلرانی برنده شود، این اتفاق انگیزه‌های او را چنان افزایش داد، که تنها دو سال بعد، خودرویی با چهار سیلندر ساخت.

باتوجه به ماهیت هنری خانواده بوگاتی (پدرش کارلو بوگاتی (۱۸۵۶-۱۹۴۰) طراح مبلمان و جواهرات بود) اتوره نیز در هر دو زمینه طراحی و تولید صنعتی دارای تخصص بود. او به‌عنوان طراح برای چندین شرکت کار کرد و سرانجام به دلیل طراحی و ساخت خودرویی کوچک، با موتور چهار سیلندر و حجم ۱۲۰۸ سی‌سی مشهور شد.

در مرحله بعد، بوگاتی خودرویی کوچک با موتور ۸۵۵ سی‌سی ساخت، که توسط شرکت پژو خریداری شد. همچنین در سال ۱۹۱۳ خودرویی با موتور ۵۰۰۰ سی‌سی تولید کرد. با وجود این‌که از آن مدل فقط ۳ نمونه ساخته شد؛ اما همین طرح، راه‌گشای ساخت موتورهای سه سوپاپ نوع بوگاتی ۳۷ در دهه ۱۹۲۰ گردید.

یکی دیگر از تولیدات این شرکت بوگاتی تیپ ۱۳ بود، که تا جنگ جهانی اول تولید آن ادامه داشت. در طول جنگ، بوگاتی به تولیدات نظامی متمایل شد. از سال ۱۹۱۳ بوگاتی، رویای ساخت اتومبیلی را در سر می‌پروراند، که با آن بتواند دنیا را تسخیر کند. رویای او در سال ۱۹۲۶ با مدل بوگاتی رویال به حقیقت پیوست.

بوگاتی در سال ۱۹۲۲ با مدل ۸ سیلند و ۲۰۰۰ سی‌سی به نام بوگاتی تیپ ۳۰ در بازار فروش اتومبیل موفقیت چشم‌گیری بدست آورد. در همان سال بوگاتی تیپ ۳۵ ساخته شد. اما به‌علت عدم توانایی‌های لازم برای شرکت در مسابقات، این خودرو به افراد غیرحرفه‌ای فروخته شد.

در فاصله بین دو جنگ جهانی بوگاتی تیپ ۳۰ موفق‌ترین اتومبیل مسابقه‌ای بوگاتی بود و تا سال ۱۹۲۶ موفق به پیروزی در ۱۲ مسابقه شد. بوگاتی تیپ ۳۷ با موتوری ۱۵۰۰ سی‌سی برای افرادی ساخته شد، که توانایی خرید بوگاتی تیپ ۳۵ را نداشتند.

بعد از آن بوگاتی تیپ ۴۰ با بازدهی مناسب و قیمتی قابل قبول که بسیاری از مردم توانایی خرید آنرا داشتند، به بازار عرضه شد. این خودرو با قدرت ۳۰۰ اسب بخار، بسیار مهیج بود، ولی فقط ۶ نمونه از آن ساخته شد، که تنها ۳ دستگاه از آن به‌فروش رسید و بقیه نزد خانواده بوگاتی باقی ماند.

اتوره بوگاتی بعدها به علت مشکلات مالی، ناچار به مهاجرت به پاریس شد و در آنجا به طراحی هواپیما و کشتی پرداخت. ولی پسرش جین در کارخانه واقع در مولشیم باقی مانده و راه پدر را ادامه داد.

جین بوگاتی در ابتدای ورود خود به کارخانه بوگاتی تیپ ۵۷ دارای موتور ۸ سیلندر ۳۳۰۰ سی‌سی را تولید و در سال ۱۹۳۴ به بازار عرضه کرد. در سال ۱۹۳۹ تعداد ۶۸۳ دستگاه از این خودرو ساخته شد. جین بوگاتی در ماه اوت سال ۱۹۳۹ دقیقا قبل از شروع جنگ جهانی دوم، هنگام آزمایش یک اتومبیل مسابقه‌ای در گذشت، پس از آن کارخانه مولشیم بار دیگر مشغول ساخت وسایل نقلیه جنگی شد. اتوره بوگاتی به بوردو منتقل و مشغول فعالیت بر روی چند پروژه شد. با کمک پسر کوچکترش رولند بوگاتی تیپ ۷۳ با موتور ۱۵۰۰ سی‌سی را ساخت. اگر چه تا زمان مرگش در ماه اوت سال ۱۹۴۷ فقط تعداد اندکی از این اتومبیل تولید شد.

انحلال بخش خودروسازی

در سال ۱۹۵۱ یک مدل تجدید نظر شده، به نام بوگاتی تیپ ۵۷ در کارخانه مولشیم تحت مدیریت پی‌یر مارکو ساخته شد. پس از این تاریخ تلاش‌ها برای نگه‌داشتن کارخانه با شکست مواجه شد و در سال ۱۹۶۳ شرکت هیسپانو-سویزا، کارخانه را خریداری نمود.

کمپانی بوگاتی در ابتدای دهه ۱۹۷۰ جذب یک کارخانه هواپیماسازی فرانسوی بنام اسنیکما شد و کارخانه مولشیم، به تولید قطعات هواپیما پرداخت. پس از این انتقال، عملأ بخش خودروسازی بوگاتی کاملأ منحل شد.

بوگاتی اتومبیلی اس‌پی‌ای

برای زنده نگه داشتن یاد و نام بوگاتی، کارآفرین ایتالیایی؛ رومانو آرتیولی با مشارکت گروهی از تجار اروپایی، در سال ۱۹۸۷ نام تجاری بوگاتی را خریداری کردند. شرکت جدید، با نام بوگاتی اتومبیلی اس‌پی‌ای در شهر کمپوگالیانو، ایتالیا راه‌اندازی و کارخانه آن نیز در همین شهر دایر شد.

در سال ۱۹۸۹ پائولو استانزانی و مارچلو گاندینی که لامبورگینی میورا را طراحی کرده بودند، از سوی بوگاتی برای ساخت مدل جدید انتخاب شدند. این مدل بوگاتی ای‌بی۱۱۰ نام گرفت، که حرفه‌ای ترین خودروی اسپورتی بود، که تا آن زمان تولید می‌شد.

بوگاتی اتومبیلز

بوگاتی ویرون متعلق به بیژن پاکزاد، روبروی بوتیک بیژن در بورلی هیلز، لس‌آنجلس

در سال ۱۹۹۸ شرکت بوگاتی توسط گروه فولکس‌واگن خریداری شد. نخستین مدل تولید شده پس از آن، مدل بوگاتی ای‌بی۱۱۸ بود، که در نمایشگاه اتومبیل پاریس در سال ۱۹۹۸ برای نخستین بار، از آن رونمایی شد.

سپس مدل بوگاتی ای‌بی۲۱۸ تولید گشت، که این مدل نیز برای اولین بار در نمایشگاه اتومبیل جنوا در سال ۱۹۹۹ به نمایش عموم گذاشته شد. مدل بوگاتی ۱۸/۳ کایرون نیز در نمایشگاه بین‌المللی خودروی فرانکفورت عرضه شد. مدل بعدی این شرکت نیز ابرخودروی بوگاتی ویرون بود!

بوگاتی ویرون

نوشتار اصلی: بوگاتی ویرون

بوگاتی ویرون برای اولین بار در سال ۱۹۹۹ در نمایشگاه اتومبیل توکیو به نمایش درآمد. مدل نمایشی اولیه، به مدل تولیدی امروز شباهت زیادی داشت و دارای ۱۸ سیلندر بود، که از سه ردیف ۶ سیلندر در کنار هم، تشکیل میشد.

مدیر عامل گروه فولکس‌واگن، قول ساخت آن را در سال ۲۰۰۰ داد، اما تصمیم بر به کارگیری یک موتور ۱۶ سیلندر به جای موتور ۱۸ سیلندر قبلی بود، که به شکل W-۱۶ (یعنی دو موتور ۸ سیلندر وی شکل در کنار یکدیگر) بود، که البته این قول عملی نشد. ویرون در سرعت‌های بالا پایداری کمی داشت، که همین امر باعث تصادف و نابودی یکی از مدل‌های آزمایشی آن گردید و یک دستگاه دیگر هم در مونتری در هنگام معرفی این خودرو، از پیست خارج شد.

بعد از هزاران ساعت کار بالاخره بوگاتی ویرون در سپتامبر ۲۰۰۵ به تولید انبوه رسید، که از پیشرانه ۱۶ سیلندر نهایی، با حجم ۷۹۹۳ سی‌سی برخوردار بود. در تبلیغات گفته شد که این مدل ۱۰۰۱ اسب بخار قدرت دارد، که البته آزمایش‌ها قدرت واقعی را بین ۱۰۲۰ تا ۱۰۴۰ اسب بخار نشان داد. بدین ترتیب این اتومبیل قوی‌ترین خودروی تولید انبوه جهان است. حداکثر سرعت ۴۰۸ کیلومتر بر ساعت و شتاب ۰ تا ۶۰ مایل ۲٫۵ ثانیه است، که آن را به یکی از سریع‌ترین خودروهای جهان مبدل نموده‌است.

سیتروئن

سیتروئن سی۶

سیتروئن خودروساز فرانسوی و بخشی از گروه پژو-سیتروئن است. این کارخانه در سال ۱۹۱۹ توسط آندره-گوستاو سیتروئن (۱۸۷۸-۱۹۳۵) تاسیس شد. سیتروئن اولین خودروساز خارج از آمریکا بود که به طور انبوه خودرو تولید کرد و شبکه مدرن فروش و خدمات خودرو ارائه کرد. هشت سال بعد از تاسیس سیتروئن به بزرگترین خودروساز اروپا و چهارمین خودروساز بزرگ جهان تبدیل شد.

سیتروئن در سال ۲۰۰۹ نودمین سالگرد تاسیس خود را جشن گرفت. در همین سال سیتروئن با عرضه مدل دی‌اس۳ سری لوکسی از خودروهای خود را با نام دی‌اس به بازار عرضه کرد

محتویات

• ۱ مدل‌های فعلی
• ۲ جستارهای وابسته
• ۳ پیوند به بیرون
• ۴ منابع

مدل‌های فعلی

• سیتروئن سی-زیرو
• سیتروئن سی۱
• سیتروئن سی۳
• سیتروئن سی۳ پیکاسو
• سیتروئن سی۴
• سیتروئن سی۴ پیکاسو
• سیتروئن گرند سی۴ پیکاسو
• سیتروئن سی۵
• سیتروئن سی۵ تورر
• سیتروئن سی۸
• سیتروئن سی۴ ایرکراس
• سیتروئن سی-کراسر
• سیتروئن نیمو کومبی
• سیتروئن برلینگو
• سیتروئن جامپی مولتی اسپیس
• سیتروئن جامپر مولتی اسپیس
• سیتروئن دی‌اس ۳
• سیتروئن دی‌اس کابریو
• سیتروئن دی‌اس ۴

سیتروئن سی۵

سیتروئن سی۵

نمای روبروی سیتروئن سی ۵ - II
تولیدکننده	سیتروئن
تاریخ تولید	۲۰۰۱-اکنون
مکان تولید	رن،فرانسه
مدل پیشین	سیتروئن زانتیا
مکان مونتاژ	رن،فرانسه کارخانه پژو-سیتروئن در رن ووهان،چین، کمپانی دنگفنگ پژو سیتروئن
کلاس	خانوادگی بزرگ
نوع بدنه	پنج در استیشن واگن چهار در صندوق دار پنج در هاچ بک
طرح	موتور جلو, خودرو محور جلو
پلت‌فرم	PSA PF3
خودروهای مرتبط	سیتروئن سی ۶ پژو ۴۰۷ پژو ۵۰۸

سیتروئن سی ۵ (به فرانسوی: Citroën C5)‏ یک خودروی خانوادگی بزرگ تولید شده توسط تولید کننده فرانسوی سیتروئن است که از اوائل سال ۲۰۰۱ تا اکنون که نسل دوم آن در حال تولید است، تولید می‌شود.

سی ۵ با سیتروئن زانتیا در کلاس خودروی خانوادگی بزرگ جایگزین شد.

سیتروئن زانتیا

شرکت	سیتروئن
تولید	۱۹۹۳—۲۰۰۱ 1998—2001 (facelift)
مونتاژ	Rennes, France تهران, ایران
Predecessor	سیتروئن بی‌ایکس
Successor	سیتروئن سی۵
کلاس	خودرو خانواده
بدنه	5-door هاچ‌بک (Berline) 5-door استیشن واگن (Break)
طرح‌بندی	خودروهای موتور جلو-محور جلو
موتور	1.6لیتر I4 1.8L I4 1.8L I4 16 valve 2.0L I4 2.0L I4 16 valve 2.0L I4 توربوشارژر 3.0L V6 1.9L I4 موتور دیزل 1.9L I4 Turbodiesel 2.0L I4 HDi 2.1L I4 12 valve Turbodiesel
فاصله بین محورها	۲٬۷۴۰ mm (۱۰۸ in) (Berline)
طول	۴٬۴۴۰ mm (۱۷۵ in) (Berline)
عرض	۱٬۷۵۵ mm (۶۹٫۱ in) (Berline)
ارتفاع	۱٬۳۸۰ mm (۵۴ in) (Berline)
Curb weight	۱٬۲۵۰ کیلوگرم (۲٬۸۰۰ پوند)–۱٬۴۳۰ کیلوگرم (۳٬۲۰۰ پوند) (Activa CT)
مرتبط با	پژو ۴۰۶
طراحی	Bertone

Xantia Hidropanumarice

Xantia hatchback

Post-facelift Xantia

سیترون زانتیا نام خودرو خانوادگی است که طراحی و تولید آن توسط شرکت سیتروئن انجام شده است. اولین خودرو از این مدل در فرانسه در سال ۱۹۹۳ تولید و تولید آن در ۲۰۰۱ متوقف شده است. بر اساس آمار شرکت سیتروئن تا سال ۱۹۹۸ ۱٫۸ میلیون دستگاه از این خودرو به فروش رفته است. پس از توقف تولید این خودرو، شرکت سایپا تا سپتامبر ۲۰۱۰ اقدام به تولید و عرضه این خودرو در ایران نموده است.

محتویات

• ۱ اطلاعات خودرو
  • ۱.۱ مشخصات فنی و لیست تجهیزات زانتیا مدل SX۲۰۰۰
  • ۱.۲ مشخصات فنی زانتیا (۲)
    • ۱.۲.۱ سوخت رسانی
  • ۱.۳ امکانات ویژه XU7 (زانتیا سوپر لوکس)
  • ۱.۴ مشخصات فنی موتور XU7 JP4
    • ۱.۴.۱ سوخت
    • ۱.۴.۲ سیستم ترمز ABS
    • ۱.۴.۳ اوزان
  • ۱.۵ جستارهای وابسته
  • ۱.۶ پیوند به بیرون

اطلاعات خودرو

برخلاف تمام انتظارات و همچنین ظاهر بزرگ و با دارا بودن دو ایربگ وسایر امکانات ایمنی، این خودرو توانست فقط ۱٫۵ ستاره ایمنی از ۵ ستاره را از موسسه NCAP اروپا دریافت کند و در بررسی مجدد در سال ۲۰۰۹ نیز یک ستاره را از دست داده و تنها ۱ ستاره ایمنی دیگر برای آن باقی‌ماند و این موضوع باعث توقف تولید آن در اروپا شد.[۱] شایان ذکراست سیتروئن زانتیا در برخی قطعات موتوری خود با پژو405 مشترک میباشد.

مشخصات فنی و لیست تجهیزات زانتیا مدل SX۲۰۰۰

1. ترمزهای دیسکی برای چهار چرخ، مجهز به تهویه در چرخ‌های جلو
2. قابلیت تنظیم ارتفاع خودرو در جاده‌های هموار و ناهموار و تعویض آسان چرخها
3. تنظیم اتوماتیک ارتفاع خودرو بر اساس توزیع بار و وزن سر نشین
4. سیستم اتوماتیک قطع کننده سوخت هنگام حادثه
5. سوئیچ مجهز به کنترل از راه دور همراه با سیستم کد خوان الکترونیکی (سیستم ضد سرقت خودرو)
6. قفل ایمنی مخصوص کودک
7. فرمان هیدرولیکی با امکان تنظیم ارتفاع غربیلک فرمان در چهار نقطه
8. کیسه هوای ایمنی راننده
9. کیسه هوای ایمنی سرنشین جلویی
10. سوئیچ کنترل کیسه هوای سر نشین
11. تهویه مطبوع با قابلیت تنظیم دستی و اتوماتیک برای دمای داخل خودرو (سرما و گرما) هوشمند
12. مجهز به سیستم آئینه‌های جانبی برقی، تاشو و گرمکن آینه
13. ضربه گیرهای جانبی دربهای جلو و عقب برای ایمنی سرنشینان در تصادفات جانبی
14. کمربندهای ایمنی سرنشین مجهز به سیستم هوشمند در مقابل ضربات دارای سیستم جمع‌کننده انفجاری
15. زیر آرنجی مرکزی و بالشتک تاشو صندلی عقب برای قرار دادن چوب اسکی و دسترسی سرنشینان به صندوق عقب
16. نمایشگر دیجیتالی دمای خارج خودرو ساعت، کیلومتر شمار
17. با شش بلندگو با امکان کنترل از روی فرمان RDS مجهز به رادیو با امکان سی دی رادیو
18. صندلی‌های ارگونومیکی قابل تنظیم مکانیکی در جلو خودرو (ارتفاع، شیب پشتی، قوس داخل کمر و...)
19. قفل مرکزی دربهای جلو، عقب و درب صندوق عقب
20. قابلیت تخت خواب شدن و تا شدن صندلی‌های عقب خودرو
21. گرمکن شیشه عقب و برف پاک کن عقب
22. برف پاک کن شیشه جلو با دو سرعت و کنترل اتوماتیک سرعت برف پاک کن و حساس به شدت ریزش باران (هوشمند)
23. آفتابگیرهای مجهز به آینه
24. سیستم ترمز ضد قفل ABS
25. شیشه بالابر برقی شیشه‌های جلو و عقب خودرو (شیشه راننده با سیستم متوقف کننده هوشمند و امکان کار با یکبار فشردن کلید)
26. پرده آفتاگیر شیشه عقب
27. دو چراغ مطالعه برای راننده و سرنشین جلو
28. چراغ مه شکن در جلوی خودرو
29. مبدل کاتالیست با استاندارد اروپایی EURO II
30. سیستم کنترل تبخیرات سوخت
31. سیستم ضد آلایندگی بخارات کارتل
32. سیستم عیب یاب EORD
33. دو عدد چراغ داخل اتاق روی ستونها با سیستم خاموش شدن هوشمند
34. نمایشگر میزان سائیدگی لنتهای ترمز برای چرخهای جلو
35. نشانگر دیجیتالی مسافت طی شده و هشدار دهنده مراجعات ادواری به تعمیرگاه
36. سیستم تعلیق هیدرولیک جهت تامین تعادل منحصربه‌فرد خودرو در صورت بروز حوادثی همچون ترکیدگی لاستیک

مشخصات فنی زانتیا (۲)

نوع: زانتیا SX مدل:۲٫۰۱ ۱۶v تعداد سیلندر:۴ تعداد سوپاپ:۱۶ حجم موتور:۱۹۹۸cc حداکثر قدرت:۱۳۵hp/۵۵۰۰rpm حداکثر گشتاور:۱۸٫۷kgm/۴۲۰۰rpm وزن خالص:۱۳۲۰kg وزن بار مجاز:۵۲۰kg تعداد سرنشین:۳+۱ ضریب آیرودینامیک بدنه:۰٫۳۴ شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر در۱۰٫۳ ثانیه قدرت بی پایان موتور

سوخت رسانی

ظرفیت باک:۶۵lit نوع پمپ بنزین: برقی نوع تغذیه: انژکتوری ۴ نقطه‌ای نوع بنزین: با سرب مصرف سوخت با سرعت ثابت ۱۰km/hr خارج از شهر:۹٫۷۱lit/۱۰۰km

امکانات ویژه XU7 (زانتیا سوپر لوکس)

1. سیستم ضد قفل ترمز (ABS)
2. مبدل کاتالیست برای کاهش آلودگی در حد استاندارد EURO3
3. شیشه جلو ضد تشعشع حرارتی
4. Air bag راننده
5. Air bag سرنشین جلو
6. Air bag جانبی دو طرف در داخل پشتی صندلی‌های جلو (استفاده از روکش اضافه برای صندلی‌های جلو، در مواقع خطر از بازشدن ۲ عدد Air bag جانبی که در پشتی صندلی‌های جلو تعبیه گردیده‌است، جلوگیری می‌نمایند)
7. سوئیچ کنترل Air bag سمت سرنشین
8. طرح چوب (داشبورد، رودریها و دسته دنده)
9. دارای سیستم عیب یاب (OBD)
10. سیستم ضد آلایندگی بخارات کارتر
11. سیستم کنترل تبخیرات سوخت
12. برف پاک کن مجهز به سیستم هوشمند
13. سوییچ با کنترل از راه دور و قفل مرکزی
14. سیستم هوشمند تهویه مطبوع (A/C)
15. کلید ضد سرقت با سیستم الکترونیکی (Transponder)
16. سیستم صوتی RB1 (رادیو پخش با صفحه نمایش) با قابلیت کنترل از روی غربیلک فرمان
17. پرده ضد نور عقب
18. چراغ مطالعه سرنشینان جلو ۲عدد
19. نشان دهنده دمای بیرون و تاریخ
20. شیشه بالا بر با سیستم Anti-Pinch سمت راننده
21. کمربندهای ایمنی با قابلیت تنظیم ارتفاع متناسب با قد سرنشینان جلو و مجهز به چاشنی انفجاری

مشخصات فنی موتور XU7 JP4

• مدل:۱٫۸i ۱۶v
• تعداد سیلندر: ۴
• تعداد سوپاپ: ۱۶
• قطر سیلندر:۸۳mm
• کورس سیلندر:۸۱٫۴ mm
• حداقل قدرت ۱۱۲hp/۵۵۰۰rpm
• حداکثر گشتاور:۱۶٫۱kqm/۴۲۵۰rpm
• سیستم فرمان: هیدرولیک
• ضریب آیرودینامیک بدنه (cx):۰٫۳۴
• شتاب صفر تا صد کیلومتر بر ساعت:۱۱٫۹s
• سرعت خودرو (km/h) در دور ۱۰۰۰ rpm موتور
• دنده یک:۷٫۹۱
• دنده دو:۱۴٫۹۲
• دنده سه:۲۰٫۱
• دنده چهار:۲۶
• دنده پنج:۳۴٫۳۶
• دنده عقب:۸٫۲

سیستم تعلیق سیستم هیدرولیک تحت فشار بالا

اکسل جلو: سیستم مک فرسون کاذب، طبق پایین دارای میل پیچشی با قابلیت تثبیت و تنظیم ارتفاع خودرو اکسل عقب: دارای بازوهایی با قابلیت خود فرمانی چرخ‌های عقب و میل پیچشی با امکان تثبیت و تنظیم ارتفاع خودرو

سوخت

• ظرفیت باک:۶۵ لیتر
• نوع پمپ بنزین: برقی
• نوع تغذیه: انژکتوری ۴ نقطه‌ای
• محل درب باک بنزین: سمت راست
• مصرف سوخت در۱۰۰km:داخل شهر:۱۱٫۵لیتر خارج شهر:۶لیتر سیکل تلفیقی:۹ لیتراست

سیستم ترمز ABS

• نوع ترمز: هیدرولیک بدون بوستر
• ترمز چرخ‌های جلو: دیسکی تهویه شونده
• ترمز چرخ‌های عقب: دیسکی
• ترمز دستی: روی چرخ‌های جلو

اوزان

• وزن خالص (طبق استاندارد CEE):۱۲۶۴ kg
• میزان بار روی چرخهای جلو:۷۶۴ kg
• میزان بار روی چرخهای عقب:۵۰۰ kg
• حداکثر وزن:۱۷۷۰ kg
• میزان بار مجاز:۵۰۶ kg
• حجم موتور ۲۰۰۰ سی سی با ۱۶ سوپاپ
• ماکزیمم سرعت ۲۰۳ کیلومتر در ساعت
• مصرف سوخت (داخل شهر ۱۲٫۹ لیتر) (بین شهر ۶٫۹ لیتر) (میانگین ۹٫۱ لیتر) در ۱۰۰km
• شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر در ۱۰٫۳ ثانیه

سیتروئن سی-کراسر

سیتروئن سی-کراسر (Citroën C-Crosser) خودرویی است که از سال ۲۰۰۷ تا کنون در اوکازاکی، آیچی، ژاپن و میتسوبیشی موتورز تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو و خودرو چهار چرخ محرک بوده ‌است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.

پژو

پژو

پژو

نوع شرکت	صنعت خودروسازی
بنیانگذاری	۱۸۱۰
بنیانگذار(ها)	آرماند پژو
شعبه مرکزی	سوشو، فرانسه
مدیر عامل	فیلیپ وارین
رییس هیئت مدیره	ژان-پی‌یر پلوئه
محصولات	خودرو
درآمد	▼ ۱۳٫۲۷۷ € میلیارد یورو (۲۰۰۹)
سود خالص	▼ ۸۱۹ € میلیون یورو (۲۰۱۲)
شمار کارکنان	۱۹۸٫۲۱۰ نفر (۲۰۱۱)
وب‌گاه	www.Peugeot.com

پژو، (به فرانسوی: Peugeot)‏ شرکت خودروسازی فرانسوی است، که در سال ۱۸۱۰ توسط خانواده پژو جهت ساخت آسیاب‌های قهوه، در شهر فرانش-کنته، فرانسه تاسیس شد ولی ورود رسمی پژو به صنعت خودروسازی با تولید دوچرخه «گراند بای» توسط آرماند پژو در سال ۱۸۸۲ آغاز شد. نخستین خودروی پژو که خودرویی سه‌چرخ بود، در سال ۱۸۸۹ توسط آرماند پژو و با همکاری گوتلیب دایملر تولید گردید.

امروزه شرکت پژو از زیرمجموعه‌های شرکت پژو سیتروئن محسوب می‌شود^[۱] و همچنان به‌عنوان بزرگترین شرکت خودروسازی فرانسه و دومین خودروساز بزرگ اروپا به‌شمار می‌آید.

محتویات

• ۱ تاریخچه
• ۲ مدل‌های پژو
• ۳ پژو در ایران
  • ۳.۱ پژو ۴۰۴
  • ۳.۲ پژو ۵۰۴
  • ۳.۳ پژو ۲۰۵
  • ۳.۴ پژو ۴۰۵
  • ۳.۵ پژو پارس
  • ۳.۶ پژو ۲۰۶
  • ۳.۷ پژو ۴۰۷
  • ۳.۸ سایر
• ۴ جستارهای وابسته
• ۵ منابع
• ۶ پیوند به بیرون

تاریخچه

شرکت پژو در سال ۱۸۱۰ توسط امیل پژو، جهت ساخت آسیاب‌های قهوه در شهر سوشو، فرانسه تاسیس شد. در سال ۱۸۳۰ به تولید دوچرخه پرداخت و بالاخره از سال ۱۸۴۲ تولید آسیاب‌های قهوه، نمک و فلفل را آغاز کرد.^[۲]

ورود رسمی پژو به صنعت وسایل نقلیه، با تولید دوچرخه «گراند بای» توسط فرزند امیل، آرماند پژو در سال ۱۸۸۲ آغاز شد، که دوچرخه‌ای از نوع پنی-فرتینگ بود. (دوچرخه‌ای که چرخ قسمت جلو خیلی بزرگ و چرخ عقب کوچک است)^[۳]

آرماند به زودی به صنعت خودروسازی علاقه‌مند شد و با مباحثه با افرادی نظیر گوتلیب دایملر به امکان انجام آن اطمینان پیدا كرد و اولین اتومبیل پژو در سال ۱۸۸۹ تنها با چهار نمونه ساخته شد. موتور بخار استفاده شده در این اتومبیل، سنگین بود و حجم زیادی را نیز اشغال میكرد، همچنین مدت زمان زیادی برای گرم شدن لازم داشت.

در سال ۱۸۹۰ استفاده از موتور بخار ممنوع شد و پیشنهاد گردید، که در اتومبیل‌ها از موتورهای سوختی، که توسط شرکت پانهارد و تحت لیسانس دایملر ساخته شده بود، استفاده شود.^[۴]

این اتومبیل از بسیاری از نمونه‌های پیشین خود پیشرفته‌تر بود. سپس اتومبیل‌های بیشتری ساخته شد، در ۱۸۸۲ تعداد ۲۹ خودرو، در سال ۱۸۸۴ تعداد ۴۰ خودرو، در سال ۱۸۹۵ تعداد ۷۲ خودرو، در سال ۱۸۹۸ تعداد ۱۵۶ خودرو و نهایتاً در سال ۱۸۹۹ تعداد ۳۰۰۰ خودرو، ساخته شد.

پژو اولین شرکتی بود، که تایرهای لاستیکی را بر روی خودروهای خود نصب کرد و در سال ۱۸۹۵ تایرهای بادی را بر روی آنها قرار داد. در سال ۱۸۹۶ پژو اولین موتور خود را بدون کمک گوتلیب دایملر تولید کرد و بعد از آن پیشرفت‌های مختلفی مانند امکان‌پذیری انتقال قوای محرکه زیر خودرو به درون کاپوت حاصل شد و خودرو به معنای امروزی آن، شکل گرفت.

در سال ۱۸۹۶ اولین موتور درون‌سوز توسط شرکت پژو ساخته شد و دیگر نیازی به خریدار موتور، از دایملر نبود. اولین مدل موتور ۶ کیلو وات قدرت داشت، به صورت افقی در عقب قرار می‌گرفت و در پژو تیپ ۱۵ نصب شد. پيشرفت‌های بعدی به این صورت بود که موتور به قسمت جلوی خودرو منتقل شد و رینگ‌ها به ماشین اضافه شدند و اتومبیل‌ها به اتومبیل‌های مدرن شباهت پیدا کردند.

در سال ۱۸۹۸ آرماند پژو تصمیم گرفت، برای تشکیل شرکت خود، از پژو جدا شود، تا تمرکز بیشتری روی اتومبیل داشته باشد. در سال ۱۹۰۱ توانست با تولید موتوری با حجم ۶۵۲ سی‌سی، قدرت ۵ اسب بخار، یک سیلندر و ظاهر سنتی، برنده مسابقات بهترین مدل آن سال شود.

پس از اینکه در مسابقات پاریس مقام نوزدهم را بدست آورد، تصمیم گرفت از مسابقات کناره‌گیری نماید. در سال ۱۹۰۳ پژو اقدام به تولید موتورسیکلت نمود و از آن پس، موتورسيکلت‌های پژو، به‌سرعت جای خود را در بازار باز کردند. در سال ۱۹۰۳ پژو حدود نیمی از خودروهای بازار فرانسه را تولید می كرد.

در ۱۹۰۷ اولین موتور شش سیلندر ساخته شده توسط پژو به نمایش گذاشته شد و همکاری تونی هوبر به عنوان سازنده موتور آغاز شد. از آنجا که تعداد زیادی خودرو با انواع متفاوت در خط تولید بود، پژو تصمیم گرفت که خط تولید دیگری را راه‌اندازی نماید.

در سال ۱۹۱۲، اتوره بوگاتی موتوری با حجم ۸۵۰ سی‌سی و چهارسیلندر را طراحی نمود و در همان سال با تیمی متشکل از ۳ راننده و یک طراح موتور، بار دیگر با خودروی بوگاتی به مسابقات بازگشت. ^[۵]

بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸ با شعله‌ور شدن جنگ جهانی اول در اروپا، پژو به تولید خودروهای نظامی گوناگون، که از دوچرخه تا تانک‌های بزرگ را شامل می‌شد، پرداخت. در سال‌های بعد از جنگ جهانی اول، خودرو به وسیله لازمی برای همه مبدل شد و دیگر یک وسیله تشریفاتی مختص قشر مرفه نبود.

با پایان جنگ در اروپا، مسابقات اتومبیل‌رانی بار دیگر از سر گرفته شد و شرکت در مسابقات ادامه یافت و طی قرن بیستم پژو توسعه یافت و در سال ۱۹۲۶ بخش پدال و موتور از هم جدا شد که در پی آن، واحد دوچرخه پژو از شرکت مادر خود جدا شد و سایکل پژو را تشکیل داد.

در سال ۱۹۲۸ مدل ۱۸۳ تولید شد. سال ۱۹۲۹ سالی بود که نام‌گذاری امروزی پژو شکل گرفت. مدل جدید سال ۱۹۲۹، پژو ۲۰۱ ارزان‌ترین خودرو در بازار فرانسه و مدلی بود که علامت تجاری پژو را دارا بود. این خودرو اولین خودروی تولید انبوه پژو بود. مدت زیادی از این شکوفایی پژو نگذشته بود که در دهه ۱۹۳۰ میلادی دوران رکود اقتصادی آغاز شد.

در زمان بحران مالی، فروش شرکت بسیار کاهش یافت ولی شرکت توانست نجات پیدا کند. در سال ۱۹۳۳ شرکت مدل پژو ۴۰۲ را روانه بازار کرد که اولین مدلی بود که سقف آن قابلیت جمع شدن داشت.

بعد از آن جنگ جهانی دوم آغاز گردید و پژو مجبور شد کامیون و ون برای جنگ تولید کند؛ اما در سال ۱۹۴۸ دوباره کار خود را با تولید پژو ۲۰۳ آغاز کرد. بعد از آن مدل‌های بسیاری با همکاری شرکت طراحی ایتالیایی پنین فارینا مانند پژو ۵۰۴ عرضه کرد.

در ۱۹۵۸ فروش محصولات شرکت در ایتالیا آغاز شد و همکاری با شرکت‌های دیگر مانند رنو و ولوو افزایش یافت. در سال ۱۹۷۴ پژو ۳۰٪ درصد از سهام سیتروئن را خریداری كرد و در ۱۹۷۵ این شرکت را تصاحب نمود.

در این زمان بسیاری از طرفداران سیتروئن اعتراض کردند که با این کار ابداعات و پیشرفت‌های افسانه‌ای شرکت سیتروئن افول می‌کند. در نتیجه دو شرکت با یکدیگر ادغام شدند و شرکت جدید نیز پژو سیتروئن نام‌گذاری شد که برندهای هر شرکت حفظ شود؛ اما از لحاظ منابع فنی و تکنولوژی از تحقیقات یکدیگر بهره‌مند شوند. در آن زمان سیتروئن دچار مشکلات مالی زیادی بود ولی در عین حال مدل‌های زیادی از خودرو را برای تولید نهایی طراحی نموده بود.

در سال ۱۹۷۸ شرکت پژو سیتروئن واحد اروپایی کرایسلر را به دلیل بحران‌های ایجاد شده در این شرکت از آن خود کرد. شرکت کرایسلر اروپا، بسیار فرسوده و دارای مدل‌های قدیمی بود و در واقع این سرمایه‌گذاری، مشکلات مالی بسیاری برای پژو سیتروئن ایجاد کرد. در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی، پژو مارک تالبوت را احیا کرد تا بتواند سودی از کرایسلر به دست آورد و بخش اروپایی آن را از ورشکستگی نجات داد.

تمامی این سرمایه‌گذاری‌ها باعث شد شرکت پول زیادی را خرج نماید و دچار مشکلات مالی شود. در سال ۱۹۸۳ مدل موفق پژو ۲۰۵ ارائه شد و بسیاری از هزینه‌های شرکت را پوشش داد. در ۱۹۹۰ با مدیریت جین مارتین فولز در پژو سیتروئن برای نخستین بار مشارکت این دو شرکت موفق عمل نمود.

پژو در سال‌های ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۰ به طور مداوم در رالی معروف پاریس داکار قهرمان شد. فروش این شرکت در ایالات متحده با مدل‌های پژو ۴۰۵ و پژو ۵۰۵ به ۴٫۲۶۱ دستگاه در سال ۱۹۹۰ میلادی رسید و فروش ۲٫۲۴۰ دستگاه در ژوئیه ۱۹۹۱ شرکت را بعد از ۳۳ سال، به نقطه اوج خود رساند. همچنین پژو در سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ تامین موتورهای مسابقات فرمول یک را عهده‌دار شد.

در آوریل ۲۰۰۶ شرکت، پایان کار کارخانه رایتون خود در کاونتری، بریتانیا را اعلام نمود و این باعث از دست رفتن ۲٫۳۰۰ شغل در کارخانه و ۵٫۰۰۰ شغل خرده‌فروشی شد. این شرکت اولین خودروی پژو ۲۰۶ خود را در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۶ تولید نمود.

پژو از هدف خود که فروش چهار میلیون خودرو در سال بود، فاصله بسیار زیادی داشت. در سال ۲۰۰۸ فروش شرکت کمتر از ۲ میلیون دستگاه در سال بود و در اوایل ۲۰۰۹ به دلیل بحران مالی جهانی فروش باز هم کاهش پیدا کرد.

پژو هنوز در پی نوآوری در مدل‌های خودرو است تا بتواند نیازهای تمامی بخش‌ها را پاسخ دهد و همین‌طور در تلاش است تا بازارهای جدید را در چین، روسیه و آمریکای شمالی داشته باشد. در پایان سال مالی ۲۰۰۸ گردش مالی شرکت با مبلغی کاهش، به ۵۴٫۴ میلیارد دلار و سود خالص، به رقم ۴ میلیارد دلار رسید.

در اواخر ۲۰۰۹ نیز پژو دچار افول عملیاتی و کاهش فروش شد که در پی آن «فیلیپ وارین» به جای «کریستین استریف» مدیریت شرکت را به عهده گرفت. پژو اکنون بیش از ۲۰۰ هزار کارمند در سراسر جهان دارد و در سال ۲۰۱۲ فروشی بالغ بر ۵۴ میلیارد دلار را از آن خود کرد و همچنان بزرگ ترین خودروساز فرانسه می‌باشد و پس از گروه فولکس‌واگن در رتبه دوم از بزرگترین خودروسازهای اروپا جای دارد.

مدل‌های پژو

• روآ
• پژو آردی
• پژو آرسی‌زد
• پژو اکسپرت
• پژو ای‌ایکس۱
• پژو ببه
• پژو بیپر
• پژو تیپ ۱۲۵
• پژو تیپ ۱۵
• پژو تیپ ۱۶
• پژو تیپ ۱۶۳
• پژو تیپ ۱۷۶
• پژو تیپ ۱۹۰
• پژو تیپ ۳۶
• پژو تیپ ۵۴
• پژو تیپ ۵۶
• پژو تیپ ۶۶
• پژو تیپ ۸۱
• پژو جی۵
• پژو پارتنر
• پژو کوادریلت
• پژو ۱۰۰۷
• پژو ۲۰کاپ
• پژو ۲۰۱
• پژو ۲۰۲
• پژو ۲۰۳
• پژو ۲۰۴
• پژو ۲۰۵
• پژو ۲۰۶
• پژو ۲۰۶ دبیلوآرسی
• پژو ۲۰۷
• پژو ۲۰۷آی
• پژو ۳۰۰۸
• پژو ۳۰۱
• پژو ۳۰۲
• پژو ۳۰۴
• پژو ۳۰۶
• پژو ۳۰۸
• پژو ۳۰۹
• پژو ۴۰۰۷
• پژو ۴۰۲
• پژو ۴۰۳
• پژو ۴۰۴
• پژو ۴۰۵
• پژو ۴۰۶
• پژو ۴۰۷
• پژو ۴۰۸
• پژو ۵سی‌وی
• پژو ۵۰۰۸
• پژو ۵۰۴
• پژو ۵۰۵
• پژو ۵۰۸
• پژو ۶۰۷

پژو در ایران

پژو تا سال ۱۳۹۱ در ایران با ایران خودرو همکاری داشت. با آغاز سال ۱۳۹۱ هجری شمسی و تشدید تحریم‌های بین‌المللی علیه فعالیت‌های هسته‌ای ایران و هم زمان شدن این موضوع با مسئله همکاری مشترک جنرال موتورز و پژو^[۶]، زمزمه‌های پایان همکاری چندین ساله پژو و ایران خودرو به وجود آمد و در نهایت در اواخر تابستان همین سال، همکاری پژو و ایران خودرو به حالت تعلیق درآمد.^[۷] در اواخر مرداد ماه سال ۱۳۹۲ و پس از به روی کار آمدن دولت یازدهم و افزایش امیدهای داخلی و بین المللی بر افزایش روابط خارجی و کاهش تحریم‌ها، خبری در خروجی خبرگزاری‌ها مبنی بر وساطت شرکت فیدال فرانسه به عنوان وکیل پژو، بین ایران خودرو و پژو قرار گرفت و همزمان تصویر نامه ارسالی شرکت فیدال برای ریاست کمیسیون صنایع مجلس شورای اسلامی نیز منتشر شد. تاریخ ارسال این نامه برای کمیسیون مذکور، ۸ فروردین ۱۳۹۲ بوده اما تا تاریخ ۲۹ مرداد ۱۳۹۲ این نامه در اختیار عموم قرار نگرفته بود. بر اساس متن این نامه، شرکت فیدال به عنوان وکیل پژو برای تعیین تکلیف وضعیت رابطه رها شده ایران خودرو و پژو انتخاب شده بود و از ایران خودرو خواسته شده بود که یا روابط را به حال گذشته درآورد و یا به طور کامل قطع رابطه کند.^[۸]

پژو ۴۰۴

بر اساس شواهد نخستین محصول پرفروش پژو در ایران، مدل چهار درب صندوق‌دار ۴۰۴ بود. خودرویی که سال ۱۹۶۰ رونمایی شد. مدل ۴۰۴ حتی تا سال ۱۹۹۰ نیز در کنیا تولید می‌شد. این خودرو را موسسه معتبر طراحی Pinifarina ایتالیا طراحی کرده بود.

پژو ۵۰۴

جانشین ۴۰۴، یک خانوادگی سایز متوسط بود که در سال ۱۹۶۸ رونمایی شد. طبق بررسی‌ها این خودرو حتی تا سال ۲۰۰۶ نیز لیسانس تولید داشت. پژو ۵۰۴ را غیر از فرانسه، در ۹ خط تولید دیگر در سرتاسر دنیا نیز ساخته می‌شد. ۵۰۴ در ایران طرفداران و مشتریان خاصی داشت.

پژو ۲۰۵

این خودرو در سال ۱۹۸۳ رونمایی گردید و عرضه ی آن تا سال ۱۹۹۸ ادامه داشت. حضور ۲۰۵ در بازار ایران با اقبال درخشانی همراه شد. با حضور انواع گلف‌ها و پاسات‌ها و کورساها از آلمان یک رقیب فرانسوی در این کلاس، ذائقه مشتریان را تغییر داد.

پژو ۴۰۵

تردیدی نیست که موفق‌ترین سدان خانوادگی دنیا در دهه ۸۰ میلادی مدل ۴۰۵ بود. خودرویی که در سال ۱۹۸۸ به عنوان خودروی سال اروپا برگزیده شد.این خودرو در سال ۱۳۶۹ وارد ایران شد. قابلیت بالای فنی، فضای داخلی وسیع، آپشن‌های کاربردی و قیمت مناسب یکی از برتری‌های این خودرو نسبت به هم‌کلاسان آلمانی‌اش بود. پس از ۲۳ سال هنوز می‌توان تاثیرات حضور این خودرو را در بازار ایران دید. ادعای گزافی نیست که نسخه‌های جدید این خودرو هنوز پس از ۲ دهه نیز با تغییرات «آنچنانی» مواجه نشده است. ۴۰۵ از یک سو پایه‌گذار سبک جدیدی از خودروهای ایران شده بود و از سوی دیگر خواسته یا ناخواسته ستون فقرات صنعتی را تشکیل داد که بارها با اسامی چون تمام ایرانی و ملی معرفی شد. تیپ‌های GL، GLX و این اواخر SLX هر کدام با حذف و اضافه کردن یکی دو آپشن ساده، مشتری خاصی را هدف قرار دادند. انواع سریر، سمند و سورن بر پایه همین خودرو ساخته شده است. مدل‌های RD (مخفف Rear Wheel به معنی محور عقب) و Roa نیز با شاسی و بدنه این خودرو و موتور پیکان ساخته می‌شد.

پژو پارس

پرشیا یا با نام مشهورتر خود Pars نیز به عنوان یکی از فیس‌لیفت‌های ۴۰۵ در ایران هنوز هم تولید می‌شود. بعد از آغاز همکاری پژو با سیتروئن، ایران خودرو پارس ELX را با موتور زانتیا عرضه کرد. این اقدام جنجال‌های بسیاری را برانگیخت چراکه سیتروئن شریک تجاری خودروساز رقیب، یعنی سایپا بود.

پژو ۲۰۶

206 در دوره‌ای معرفی شد که پژو از نظر مالی اوضاع چندان مطلوبی نداشت. دولت فرانسه نیز خود را درگیر برگزاری جام جهانی می‌دید. بنا بر این وقتی و بودجه‌ای برای باآفرینی شرکت‌های تولیدی‌اش نداشت. ۲۰۶ به عنوان آخرین تیر پژو در سال ۱۹۹۸ رونمایی شد. هاچ‌بک فوق‌العاده‌ای که به طرزی وحشتناک از سوی بازارهای جهانی با استقبال روبه‌رو شد. تعداد کشورهایی که این خودرو در آنجا به صورت انبوه تولید یا توزیع می‌شود از شماره خارج است. موفقیت ۲۰۶ به قدری تاریخی بود که توانست در بازار آمریکا با فورد Fiesta و فولکس‌واگن Polo رقابت کند. در سال ۲۰۰۶ ایران خودرو با همکاری پژو، مدل سدان (SD) این خودرو را طراحی و روانه بازار کرد. این مدل از طریق ایران، به ترکیه، روسیه، الجزایر، عراق و ... صادر می‌شد. در سال ۲۰۰۹ نیز پژوی برزیل، فیس لیفتی از ۲۰۶ با نام ۲۰۶+ (یا ۲۰۷i یا ۲۰۷ Compact) را طراحی و روانه بازار کرد. این خودرو همچنان در اروپا، آمریکای جنوبی و شرق آسیا درحال تولید است.

پژو ۴۰۷

آخرین مدل پژو که در ایران آنچنان نتوانست موفق شود، سدان سایز بزرگی بود که خواهرخوانده سیتروئن C۵ معرفی شده است. در حقیقت این خودرو توسط ایران‌خودرو زمانی به بازار عرضه شد که سایپا پیش از آن C۵ را به مشتری ایرانی شناسانده بود. این خودرو در سال ۲۰۰۴ در فرانسه رونمایی شد و ایران خودرو در سال ۲۰۰۹ اقدام به وارد کردن آن نمود.^[۹]

سایر

مدلهایی از پژو ۶۰۵، پژو ۳۰۶ و ... در ایران موجود است. همچنین وزارت امور خارجه نیز از تعدادی پژو ۶۰۷ به منظور تشریفات استفاده می‌کند.

جستارهای وابسته

• آرماند پژو
• پژو سیتروئن
• رنو

منابع

1. ↑ .
2. ↑ Georgano, G. N. Cars: Early and Vintage, 1886-1930. (London: Grange-Universal, 1985), p.22.
3. ↑ Darke, Paul. "Peugeot: The Oldest of them All", in Northey, Tom, ed. The World of Automobiles (London: Orbis Publishing, 1974), Volume 15, p.1682.
4. ↑ Darke, Paul. "Peugeot: The Oldest of Them All", in Ward, Ian, executive editor. World of Automobiles (London: Orbis, 1974), Volume 15, p.1683.
5. ↑ Darke, Paul. "Peugeot: The Oldest of Them All", in Ward, Ian, executive editor. World of Automobiles (London: Orbis, 1974), Volume 15, p.1685
6. ↑ «معامله پژو سیتروئن و جنرال موتورز نهایی شد». یورو نیوز فارسی، ۲۹ فوریه ۲۰۱۲.
7. ↑ «قطع همکاری پژو با ایران پس از اتحاد با جنرال موتورز». دویچه وله فارسی، ۳۰ مارس ۲۰۱۲.
8. ↑ «نحوه بازگشت مجدد پژو سیتروئن به ایران». ایران اکونومیست، ۲۹ مرداد ۱۳۹۲.
9. ↑ «پژو در ایران از ابتدا تا امروز». عصر ایران، ۵ اسفند ۱۳۹۱.

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Peugeot»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۱ مارس ۲۰۱۳).

رنو

رنو

نوع شرکت	خودروسازی
محدوده فعالیت	جهانی
بنیانگذاری	۱۸۹۹
بنیانگذار(ها)	لوئی رنو مارسل رنو فرناند رنو
شعبه مرکزی	بولونی بیانکور، فرانسه
مدیر عامل	کارلوس غصن
رییس هیئت مدیره	کارلوس غصن
محصولات	خودرو وسیله نقلیه تجاری فاینانس خودرو
درآمد	▼ ۴۱٫۲۷۰ € میلیارد یورو (۲۰۱۲)
سود خالص	▼ ۱٫۷۳۵ € میلیارد یورو (۲۰۱۲)
دارایی کل	▲ ۷۵٫۴۱ € میلیارد یورو (۲۰۱۲)
شمار کارکنان	۱۲۷٫۰۸۶ نفر (۲۰۱۲)
شرکت‌های وابسته	داچیا (۹۹٫۴۳٪) رنو سامسونگ موتورز (۸۰٫۰۱٪) نیسان (۴۴٫۳٪) آوتوواز (۲۵٪) رنو اسپرت اف۱ (۱۰۰٪)
وب‌گاه	www.Renault.com

رنو، (به فرانسوی: Renault)‏ شرکت خودروسازی فرانسوی و خودرو ملی فرانسه است، که به تولید اتومبیل‌های سواری، ون، کامیونت، کامیون، تریلر، تراکتور، آتوریل، اتوبوس و خودروهای برقی و ... مشغول است. دفتر مرکزی رنو در بولونی بیانکور، فرانسه قرار دارد.

رنو همچنین دارای شرکت های تابعه بانک RCI (تامین منابع مالی خودرو) و همچنین مالک 100٪ تجهیزات کشاورزی CLAAS آلمان در سال 2008 شد.

شرکت رنو در سال ۲۰۱۱ پس از گروه فولکس‌واگن و پژو سیتروئن به‌عنوان سومین خودروساز اروپا از نظر تولید خودرو شناخته‌شد. این شرکت هم‌اکنون در رتبه نهم از نظر تولید خودرو در شرکت‌های خودروسازی جهان قرار دارد.

شرکت رنو مالک شرکت خودروسازی رومانیایی داچیا و شرکت کره‌ای رنو سامسونگ موتورز است. در حال حاضر کارلوس غصن در جایگاه مدیرعامل و رییس هیئت مدیره رنو، عملأ سکان رهبری این شرکت فرانسوی را در دست دارد. وی همین مناصب را نیز در شرکت ژاپنی نیسان برعهده دارد.

این دو کمپانی در پی ادغام و راه‌اندازی گروه رنو-نیسان آلیانس، هم‌اکنون به‌عنوان چهارمین گروه خودروسازی بزرگ جهان از نظر تولید محسوب می‌شوند. دولت فرانسه با در اختیار داشتن ۱۵٪ درصد از سهام رنو، بزرگترین سهام‌دار آن محسوب می‌شود.

همچنین رنو سهام دار شرکتهای دیگری به شرح زیر میباشد.

رنو SAS 100% -

RCI بانک 100% -

داسیا ( داچیا ) 99.40% -

سامسونگ موتورز 80.10% -

نیسان 43.40% -

لادا - AvtoVAZ 25% و بیشتر -

دایملر 1.50 % -

شرکت فرانسوی رنو همچنین فعالیت گسترده‌ای در مسابقات اتومبیل‌رانی و موتوراسپرت داشته و تیم فرمول یک رنو در طول سال‌های گذشته، یکی از موفق‌ترین تیم‌های فرمول یک بوده‌است.

همچنین رنو اولین شرکت اتومبیل سازی است که دارای کانال تلوزیونی میباشد : Renault TV

http://en.int.renault.tv/

محتویات

• ۱ تاریخچه
• ۲ رنو در ایران
• ۳ جستارهای وابسته
• ۴ پانویس
• ۵ منابع
• ۶ پیوند به بیرون

تاریخچه

شرکت رنو در سال ۱۸۹۸ توسط لوئی رنو و برادرانش (مارسل و فرناند) با نام شرکت برادران رنو با یک سرمایه کوچک تاسیس شد. با گسترش سریع شرکت، فروش سالانه آنها بالا گرفت و با توسعه نیروی کار در سال ۱۹۰۲ توانستند وسعت کارخانه را به ۷٫۵۰۰ متر مربع گسترش دهند. در همان سال، لوئی اقدام به ساخت اولین موتور رنو با چهار سیلندر و ۲۴ اسب بخار نمود و خیلی زود بعد از آن امتیاز موتور توربو را برای او در بر داشت

در سال ۱۹۰۳ در مسابقه‌ای که بین پاریس و مادرید انجام شد، در اثر تصادف، مارسل رنو در سن ۳۱ سالگی درگذشت. در این تصادف ۶ نفر کشته و ۱۵ نفر آسیب دیدند.

در این سال فرناند رنو، شروع به دایر کردن فروش محصولات برادران رنو و شبکه فروش و تاسیس کمپانی در خارج از فرانسه، در کشورهای انگلستان، بلژیک، ایتالیا، آلمان و اسپانیا نمود. در سال ۱۹۱۹ لوئی رنو در صنایع اتومبیل اروپا بطور جداگانه در مقابل رقیبان آمریکایی رخنه کرد و با آنها رقابت نمود.

در سال ۱۹۴۰ بعد از اینکه فرانسه به اشغال آلمان درآمد لوئی رنو از ساختن تانک برای آلمان نازی سر باز زد و آلمان‌ها کنترل کارخانه را در دست گرفته و به ساخت تانک ،کامیون و هواپیما ادامه دادند.

در آن زمان دولت موقت جمهوری فرانسه، لوئی رنو را، متهم به همکاری با آلمان‌ها کرده و بعد از آزادسازی ویشی فرانسه در سال ۱۹۴۴ وی را دستگیر نموده و در زندان فرزنه زندانی کردند. وی در اوضاع آشفته آن روزها، در حالی که منتظر محاکمه خود بود، در زندان درگذشت.

در اول ژانویه ۱۹۴۵ در پی حکم ژنرال دوگل، بر اساس اتهامی اثبات نشده، کمپانی از لوئی رنو سلب امتیاز شده و کارخانه رنو، ملی اعلام شد.

برای دسترسی به اطلاعات کامل به صفحه فرانسوی رنو در ویکیپدیامراجعه کنید.

http://www.renault.co.uk/about/historyofrenault.aspx

http://www.renault.com/en/pages/home.aspx

رنو در ایران

نقشه جهانی کارخانجات رنو

مدل‌های زیر از رنو در ایران وجود دارد:

• رنو ۴
• رنو ۵؛ تولید ایران
• رنو ۲۱؛ در سال ۱۳۷۰ سه هزار دستگاه رنو ۲۱ مونتاژ شده به سایپا فروخته می‌شود و در ایران توزیع می‌گردد.
• رنو تندر ۹۰؛ تولید ایران
• رنو مگان
• رنو لتیتود
• رنو کولیوس
• رنو لاگونا کوپه
• رنو اسکالا
• رنو فلوئنس
• رنو اسپرت
• رنو ترافیک^[۱]
• خودروهای سنگین رنو و اتوبوس رنو که توسط شرکت رنوتراکس ایران و شهاب خودرو در ایران تولید می‌شوند.

خودروهای ساخت و مونتاژ ایران

خودروهای ساخت و مونتاژ ایران

رانا

رانا

شرکت	ایران خودرو
تولید	سال ۲۰۱۲
مدل سال	سال ۱۳۹۱ خورشیدی
مونتاژ	تهران, ایران
کلاس	خودرو کامپکت
بدنه	چهار درب سدان
طرح‌بندی	خودروهای موتور جلو-محور جلو
پلت فرم	پژو ۲۰۶
موتور	1.4 L EF4 ۹۵ PS (۷۰ kW) L4 1.7 L EF7 ۱۱۴ PS (۸۴ kW) L4 1.6 L TU5JP4 ۱۱۰ PS (۸۱ kW) L4
دنده	5-speed MT 4-speed جعبه‌دنده خودکار

رانا یک خودرو ایرانی محصول ایران خودرو است. این خودرو بر روی پلتفورم ایکس ۱۲ یا همان پژو ۲۰۶ اس‌دی ساخته شده‌است. رانا به معنای رونده‌است. رانا محصول پروژه‌ای با کد X۱۲ است که پیشتر با نام پیکان جدید شناخته می‌شد.

رانا بعد از سمند و تیبا، سومین خودرو ملی محسوب می‌شود.^[۱] بر اساس وعده شرکت سازنده می‌بایست تعداد ۲۰ تا ۳۰ هزار دستگاه از این خودرو با قیمت پایه ۱۰ میلیون تومان در سال ۱۳۸۹ تولید می‌شد که این وعده‌ها عملی نشد.^[۲]

ساختار بدنه "رانا" همانند الگوی آن یعنی پژو ۲۰۶ از نوع سه محفظه‌ای بوده و از ورق‌های فولادی فرم داده شده ساخته شده که با توجه به عملکرد آن دارای ضخامت ۰٫۷ تا ۲٫۵ میلی متر است^{[نیازمند منبع]}. از ورق‌های فولادی با استحکام بالا برای اجزایی استفاده می‌شود که مقدار تنش آن‌ها بسیار زیاد است, مانند تکیه گاه‌های سازه‌ای جلو و یا رام موتور, این امر هم باعث استحکام بیشتر و هم کاهش وزن حدود ۵۰ درصد برای دستیابی به ورق‌های معمول می‌شود که برای مقاومت در برابر تنش‌های مشابه و شدید می‌بایست ضخامتی دو برابر آنچه گفته شده داشته باشند.^[۳]

محتویات

• ۱ مشخصات
• ۲ موتور
• ۳ پیش فروش
• ۴ منابع
• ۵ پیوند به بیرون

مشخصات

این خودرو در کلاس B و C خودروهای صندوقدار قراردارد. پلت فرم استفاده شده در این خودرو همان پلت فرم پژو ۲۰۶ می‌باشد. جعبه دنده این خودرو توسط شرکت نیرو محرکه تولید می‌شود. همچنین از نظر رده بندی ایمنی نیز در میان خودروهای همکلاس بر مبنای معیار EUroNCAP 3 را دارست^{[نیازمند منبع]}. سیستم تعلیق عقب این خودرو از نوع Twist Beam بوده و از کیسه هوای راننده و سرنشین برخوردار است. رانا به فرمان هیدرولیک، کولر، ترمز ABS، شیشه بالابر جلو و عقب برقی، آیینه‌های برقی و قفل مرکزی مجهز است. این خودرو قابلیت نصب موتور ملی پایه گازسوز ۱٫۴ لیتری و همچنین موتور ۱٫۶ لیتری بنزینی را داراست.^[۲]

موتور

رانا دارای موتور 1587 سی سی است. این موتور دارای ۱۶ سوپاپ بوده و از ۱۱۰ اسب توان در دور ۵۸۰۰ و گشتاور ۱۴۲ نیوتن متر در دور ۴۰۰۰ برخوردار است. این موتور بنزین سوز بوده‌اما قابلیت ارایه به صورت دوگانه سوز را نیز دارا است. این موتور در سیکل ترکیبی ۶/۶ لیتر و در جاده ۵٫۴ لیتر در هر صد کیلومتر سوخت مصرف می‌کند.

پیش فروش

پیش فروش رانا از روز هشتم خرداد سال ۱۳۹۱ خورشیدی با مبلغ ۱۰ میلیون تومان ودیعه در نمایندگی‌های مجاز گروه صنعتی ایران خودرو آغاز شد.^[۴]

«سمند» و «رانا» شاسی‌بلند می‌شوند+تصاویر

براساس برنامه های تدوین شده گروه صنعتی ایران خودرو، متخصصان این خودروساز داخلی در پی آن هستند که یک خودروی SUV (شاسی بلند) تولید کنند.

به گزارش مشرق به نقل از دانا، مدیرعامل گروه صنعتی ایران خودرو چندی پیش در جمع خبرنگاران با اشاره به برنامه های این گروه صنعتی داخلی گفت: گروه صنعتي ايران خودرو برای حفظ و توسعه سهم بازار و پاسخ گويي به نياز مشتريان توليد و معرفي تندر 90 اتوماتيك، رانای لوکس، دنا، يك خودروی شاسی بلند،‌ وانت تندر 90، وانت نيمه سنگين و خودروی سورن با موتور توربوشارژ را در برنامه سال 92 دارد.

نجم الدين همچنین مهم‌ترين برنامه ها و اهداف استراتژي‌های كلان شركت را بعد از سال 1392 توليد و معرفي محصولات جديد از جمله خودروی سدان خانوادگي جديد، مدل سال  سمند LX،‌ ارايه و توليد وانت هاي سمند و PU1‌ در سال 1393، ارايه رانا با موتور ديزل در سال 1393، ‌ارايه و توليد اولين محصول از پلاتفرم هاي خانوادگي ايران خودرو در سال 1394 و ارايه و توليد اولين محصول از پلاتفرم های كوچك ايران خودرو در سال 1395عنوان كرد.

طراحی یک مدل شاسی بلند

بنابه اطلاعات بدست آمده هم اکنون طراحی ماشین مدل SUV (شاسی بلندی) در ایران خودرو در دست اقدام است که مشخصات فنی آن برگرفته از موتور و سیستم انتقال قدرت سمند خواهد بود.

به نظر می رسد رویه شرکت خودروسازی چری چین در تولید خودرو شاسی بلند ام وی ام x55 برپایه موتور خودرو ام وی ام 530 تکرار شود تا موتور سمند که متخصصان داخلی توانایی ساخت و تهیه قطعات آن را پیدا کرده اند، با نصب بر روی یک پلتفرم SUV ، نخستین خودرو شاسی بلند با استفاده از تخصص و توان داخلی تولید می شود.


نیاز داخل به خودروهای شاسی بلند

ازآنجا که بازار داخلی نشان از افزایش شیب درخواست مردم نسبت به خرید خودروهای SUV (شاسی بلند) هر روز بیشتر از گذشته است و از آنجا که تاکنون هیچ خودروساز داخلی موفق به تولید اینگونه خودرو نشده تا نیاز داخلی از طریق واردات خارجی رفع شود، بنابراین تدبیر در طراحی و تولید یک خودرو شاسی بلند داخلی، منطقی به نظر می رسد.

 
حال برای تحقق این امر از آنجاییکه شرکت های مشارکت کننده خارجی از جمله پژو و رنو به دلیل تحریم های کشورهای غربی، بازار ایران را ترک گفته اند، سریع ترین و منطقی ترین اقدام از سوی شرکت خودروساز داخلی حرکت براساس یک پلتفرم داخلی است که در این میان به نظر می رسد موتور سمند و طراحی یک بدنه و شاسی SUV گزینه مناسبی باشد.
هرچند که چندی است که در شبکه های اجتماعی تولید یک مدل شاسی بلند براساس اتاق خودروی تولیدی رانا گوش به گوش می پیچید و حتی عکسهایی از آن نیز به صورت غیررسمی منتشر شده است.

اما اینکه آیا مشخصات این خودروها طوری باشد که بتواند در قالب یک خودروی شاسی بلند اقبال مشتریان را جذب کند، موضوعی است قابل بحث که قطعا در صورت انتشار اطلاعات بیشتر امکان پیگیری خواهد داشت.

سمند

سمند

تاریخ تولید	۱۳۸۱
حجم باک	۶۶ لیتر
جعبه دنده	۵ دنده دستی
موتور	۴ سبلندر خطی
جعبه دنده	۵ دنده دستی
طول	۴۵۰۲ میلی متر
عرض	۱۷۲۰ میلی متر
ارتفاع	۱۴۶۰ میلی متر
وزن	۱۲۲۰ کیلو گرم

سمند به عنوان ماشین بازرسی تاکسی‌های تهران

سمند به معنای اسب زرد یکی از اتومبیل‌های ساخت ایران خودرو است. این اتومبیل در سال ۱۳۸۱ توسط گروه صنعتی ایران خودرو و با همکاری آلمان و انگلستان ساخته شد. این خودرو به کشورهای روسیه، چین، ترکیه، آذربایجان و چند کشور عربی و مناطقی در آفریقا و آمریکای مرکزی شامل بولیوی و ونزوئلا صادر شده است.

سمند هم اکنون در مدلهای سمند معمولی، سمند EL، سمند SE، سمند ال‌ایکس با ۳ موتور EF7 بنزینی یا پایه گاز سوز و TU5 اتوماتیک یا دنده‌ای و XU7JPL3، سمند سورن، سورن ELX، سمند سریر با موتور XU7JPL4 و سمند سفارشی LX موجود است. همچنین مدل‌های دیگری برای خانواده سمند طراحی شده‌اند ولی در حد یک طرح باقی ماندند. همچنین مدلی ارتقاء یافته با اسم دنا در سال ۱۳۹۲ به فروش گذاشته خواهد شد.

طراحی موتور، بدنه و شاسی این خودرو توسط شرکتهای انگلیسی و فرانسوی انجام شده و قالبهای اصلی آن ژاپنی می‌باشدو جیگ و فیکسچرهای آن وهمچنین طراحی خط تولیدش کار شرکت کره‌ای ووشین می‌باشد.

سمند که خودروی ملی نیز نامیده می‌شود بر اساس پلتفورم پژو ۴۰۵ ساخته شده‌است. طراحی بدنه خودرو در شرکت فرست اتوموتیو که یک شرکت طراحی انگلیسی است صورت گرفته‌است، این طرح توسط ایران خودرو خریداری شد و تغییرات جزیی در آن صورت گرفت. موتور این خودرو نیز ساخت پژو است که البته موتور 1700cc توربوشارژر دوگانه سوز نیز برای آن توسط ایران خودرو با همکاری آلمان با نام EF7 ساخته شده‌است. قالب‌های اصلی بدنه خودرو (قطعات بیرونی یا به اصطلاح قالبسازان آتر) ساخت شرکت میازو ژاپن می‌باشد. این خودرو در سال ۱۳۸۵ به روسیه صادر شد. همچنین این خودرو با نام سنتا اورو (به معنی اسب تندرو) در کشور ونزوئلا به فروش می‌رسد.

طراحی و ساخت نمونه، محاسبات مهندسی، تست و در نهایت به تولید رساندن ((سمند)) به شکل کامل به وسیله کارشناسان مرکز تحقیقات ایران خودرو انجام شده است و در هر مرحله که احساس نیاز به مشاوره کارشناسان خارجی وجود داشته از تجربه شرکت‌ها یا مشاورین خارجی استفاده شده است، ولی سرنوشت هیچ قسمت از کار به شرکت‌های خارجی سپرده نشد.

محتویات

• ۱ مشخصات کلی
• ۲ مشخصات فنی
• ۳ سمند EL
• ۴ منابع
• ۵ پیوند به بیرون

مشخصات کلی

• حجم موتور ۱۷۶۱
• حداکثر قدرت ۱۰۰@۶۰۰۰
• جعبه دنده ۵ دنده دستی
• حداکثر سرعت ۱۹۵
• شتاب ۰ تا ۱۰۰ ۱۱٫۹
• حجم صندوق عقب ۵۰۰Lit
• ترمز ABS
• وزن بدون سر نشین Kg ۱۲۲۰

مشخصات فنی

• تعداد سیلندر ۴
• تعداد سوپاپ ۸
• حداکثر گشتاور ۱۵۳@۳۰۰۰
• نسبت تراکم ۹٫۳:۱
• مقدار مصرف بنزین در خارج شهر 6.8
• مقدار مصرف بنزین در داخل شهر 10

سمند EL

سمند LX

• سمند LX EF7
• سمند LX EF7 MUX^[۱]

پژو آردی

پژو آردی خودرویی است که پوسته خارجی (شکل ظاهری بدنه) و تقویت پوسته آن مطابق پژو ۴۰۵ و عمده قطعات نیروی محرکه آن مطابق پیکان ۱۶۰۰ است. این خودرو که با نظارت شرکت پژو در ایران خودرو ساخته می‌شد و با دیفرانسیل عقب است، با استفاده از دو حرف نام لاتین دیفرانسیل عقب (Rear wheel drive) دوحرف RD انتخاب و در کنار نام پژو قرا ر گرفت و به این ترتیب خودرویی با نام پژو RD نام گذاری شد.

تولید این خودرو هم اکنود در ایران خودرو متوقف شده و تولید آن با پژو روآ جایگزین شده است.

تولید روآ نیز اکنون در ایران خودرو متوقف شده و با پژو 405 SLX جایگزین شده است.