خرس سیاه آسیایی
خرس سیاه آسیایی
| خرس سیاه آسیایی | |
|---|---|
 |
|
| وضعیت بقا | |
| طبقهبندی علمی | |
| فرمانرو: | جانوران |
| شاخه: | طنابداران |
| رده: | پستانداران |
| راسته: | گوشتخواران |
| تیره: | خرسسانان |
| سرده: | خرس |
| گونه: | خرس سیاه آسیایی |
| نام علمی | |
| 'Ursus thibetanus کوویر ۱۸۲۳ |
|
 |
|
خرس سیاه آسیایی یا خرس سیاه تبتی یا خرس ماه گونهای خرس در اندازه متوسط است که روی قفسهٔ سینهاش لکه سفیدی به علامت V نقش بستهاست. این خرس بهخوبی برای زندگی بر روی درخت انطباق یافته و در مناطق وسیعی از جنوب آسیا، شمال شرق چین، خاور دور روسیه و ژاپن میزید. آییوسیان این حیوان را در فهرست گونههای در خطر انقراض و در ردهٔ آسیبپذیر قرار دادهاست که بیشتر بهدلیل جنگلزدایی و شکار این حیوان برای استفاده از برخی اعضای بدن اوست. خرس سیاه شباهت ریختشناسانه بسیار زیادی با خرسهای ما قبل تاریخ دارد و برخی دانشمندان وی را نیای دیگر گونههای امروزین خرس میدانند. خرس سیاه هرچند بیشتر گیاهخوار است اما رفتاری پرخاشگرانه نسبت به انسان دارد و حملهٔ بدون هشدار این حیوان به آدمی بارها گزارش شدهاست.
خرس سیاه آسیایی شبگرد است و بر خلاف دیگر همنوعان خود خواب زمستانی ندارد. عمر آن حدود ۲۵ است و ۱۲۰ تا ۱۸۰ سانتی متر طول و ۵۰ تا ۱۷۰ کیلوگرم وزن دارد و علاوه بر مواد گیاهی، از حیوانات و حشرات، مهره داران کوچک، نوزاد پستانداران و گاهی اوقات دام اهلی تغذیه میکند. این خرس معمولاً در اواخر تابستان جفت گیری میکند و پس از حدود هفت ماه دو توله میزاید.[۱]
زیستگاه آن در ایران
کوهستانهای شهرستان نیکشهر در جنوب سیستان و بلوچستان (ایران) یکی از زیستگاههای اصلی این خرس محسوب میشود و رویشگاههای پراکنده درختچه داز و زیتون واقع در بلوچستان شامل مناطق کوهستانی مهرستان، نیک شهر، قصرقند، لاشار، آهوران و رشته کوه بیرک از مهم ترین مناطق زندگی خرس سیاه بلوچی است. این خرس در گویش مردم بلوچ با نامهای «مَم» و «هرس» شناخته میشود.[۱]