سیاست خارجی

جان کری وزیر امور خارجه ایالات متحده و مسئول رسمی سیاست خارجی آمریکاست.

ایالات متحده آمریکا به کمک توانایی‌های اقتصادی و نظامی قابل توجه خود، نقش مهمی را درسیاست جهانی ایفا می‌کند. این کشور عضو ثابت شورای امنیت سازمان ملل است و دفتر مرکزی سازمان ملل در شهر نیویورک قرار دارد. به استثنای کشورهای ایران، کره شمالی و سودان، کوبا، ونزوئلا و بولیوی [۳۶]، سایر کشورها دارای روابط دیپلماتیک رسمی با آمریکا می‌باشند.

آمریکا بوسیله قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی و سازمان کشورهای آمریکایی با همسایگان خود (کانادا و مکزیک) روابط نزدیکی دارد. دولت این کشور هرساله میلیاردها دلار کمک مالی برای توسعه کشورهای دیگر اختصاص می‌دهد، اما درصد این کمک‌ها از تولید ناخالص ملی نسبت به دیگر کشورهای کمک کننده، پائین می‌باشد.

رئیس جمهور آمریکا یکی از عوامل اصلی تعیین کنندهٔ جهت‌های کلی سیاست خارجی آمریکا است. بسیاری از مدارک و اسناد دوران هر رئیس جمهور امروزه در کتابخانه‌های ویژه هر رئیس جمهور موجود می‌باشد. کنگره آمریکا بودجه‌های کمک‌های خارجی را تعیین می‌کند، تحریم‌های خارجی وضع می‌کند، و بکمک کمیته‌های مخصوصی در مسائل سیاست خارجه اختیارات بررسی و بازبینی امور ویژه (همانند بررسی عملکرد افراد در ماجرای ایران-کنترا) را دارد.

بسته به نوع حزب یا گروه در قدرت در هر برهه از زمان (همانند حزب دموکرات یا حزب جمهوریخواهان)، سیاست خارجهٔ آمریکا تحت تاثیر تحولات و گرایش‌های خاص آن حزب یا گروه قرار می‌گیرد.[۳۷] گروه‌های لابی نیر دارای قدرت نفوذ زیادی در تصمیم گیری‌های سیاست خارجه هستند.

ایالت‌ها

کشور آمریکا ۵۰ ایالت دارد که هر کدام از آنها بنا بر سامانه فدرالی حاکم، دارای سطح بالایی از خودگردانی هستند.

البته ناحیهٔ واشنگتن دی سی جزو هیچ یک از ایالات آمریکا نیست و در منطقه خودمختار کلمبیا قرار دارد. ناحیهٔ کلمبیا، در اصل بخشی از ایالت مریلند بود که در سال ۱۷۹۰ برای تأسیس مرکز آمریکا یعنی شهر واشنگتن دی‌سی در نظر گرفته شد.

Map of USA with state names fa.svg
دربارهٔ این تصویر


شهرهای آمریکا

شهر نیویورک، بزرگترین شهر آمریکا، به «سیب بزرگ» شهرت دارد.
شهر لس‌آنجلس که دومین شهر بزرگ آمریکا به شمار می‌آید.
شیکاگو، سومین شهر بزرگ ایالات متحده
اطلاعات بیشتر: فهرست شهرهای ایالات متحده آمریکا و فهرست شهرهای ایالات متحده آمریکا بر پایه جمعیت
رتبه شهر جمعیت
در محدوده شهری
(سرشماری ۲۰۱۰)[۳۸]
ایالت
۱ نیویورک ۸٬۱۷۵٬۱۳۳ نیویورک
۲ لس‌آنجلس ۳٬۷۹۲٬۶۲۱ کالیفرنیا
۳ شیکاگو ۲٬۶۹۵٬۵۹۸ ایلینوی
۴ هوستون ۲٬۰۹۹٬۴۵۱ تگزاس
۵ فیلادلفیا ۱٬۵۲۶٬۰۰۶ پنسیلوانیا
۶ فینیکس ۱٬۴۴۵٬۶۳۲ آریزونا
۷ سن‌آنتونیو ۱٬۳۲۷،۴۰۷ تگزاس
۸ سن دییگو ۱٬۳۰۷٬۴۰۲ کالیفرنیا
۹ دالاس ۱٬۱۹۷،۸۱۶ تگزاس
۱۰ سن خوزه ۹۴۵،۹۴۲ کالیفرنیا
رتبه شهر با احتساب حومه جمعیت
سرشماری ۲۰۱۰[۳۹]
ایالت
۱ نیویورک-نیوآرک-لانگ آیلند-جرزی سیتی ۱۸،۸۹۷،۱۰۹ نیویورک-نیوجرسی
۲ لس‌آنجلس بزرگ ۱۲٬۸۲۸،۸۳۷ کالیفرنیا
۳ شیکاگو-گری ۹٬۴۶۱،۱۰۵ ایلینوی-ایندیانا
۴ منطقه دالاس-فورت وورث ۶٬۳۷۱٬۷۷۳ تگزاس
۵ فیلادلفیا-کمدن-ویلمینگتن ۵٬۹۶۵٬۳۴۳ پنسیلوانیا-نیوجرسی-دلاویر
۶ هیوستون-شوگرلند-گلوستون ۵٬۹۴۶،۸۰۰ تگزاس
۷ واشینگتن دی.سی.-آرلینگتن ۵٬۵۸۲٬۱۷۰ ناحیه کلمبیا-مریلند-ویرجینیا
۸ میامی-فورت لادردیل-وست پالم بیچ ۵٬۵۶۴،۶۳۵ فلوریدا
۹ آتلانتا ۵٬۲۶۸،۸۶۰ جرجیا
۱۰ بوستون ۴٬۵۵۲٬۴۰۲ ماساچوست
۱۱ منطقه خلیج سانفرانسیسکو ۴٬۳۳۵،۳۹۱ کالیفرنیا
۱۲ دترویت ۴٬۲۹۶،۲۵۰ میشیگان
۱۳ ریورساید-سن برناردینو-انتاریو ۴٬۲۲۴٬۸۹۱ کالیفرنیا
۱۴ فینیکس-گلندیل-میزا-سکاتزدیل ۴٬۱۹۲٬۸۸۷ آریزونا
۱۵ سیتل-تاکوما-بلویو ۳٬۴۳۹،۸۰۹ واشینگتن

اگر لس‌آنجلس بزرگ را متشکل از ریورساید٬ سن برناردینو٬ انتاریو٬ لانگ بیچ٬ سنتا آنا و خود شهر لس آنجلس حساب کنیم، این منطقه شهری بیش از ۱۷،۸۰۰،۰۰۰ سکنه خواهد داشت که پس از کلانشهر نیویورک بزرگترین منطقه شهری ایالات متحده خواهد بود.